Ήταν για καιρό «ψίθυρος στα στενά της πόλης» πως ο ΓΓ της Κυβέρνησης ήταν γέφυρα της Χρυσής Αυγής με το mainstream πολιτικό σύστημα. Και όπως συμβαίνει με αυτές τις γέφυρες, όσοι τις χρησιμοποιούν τις γκρεμίζουν πίσω τους. Αυτό δεν αναιρεί όμως την αυτοτελή λειτουργία του πρώην ΓΓ. Αυτοτελή όχι ως προς τον προϊστάμενό του –ακόμα κι αν δεχτούμε κάτι τέτοιο, διόλου δεν αναιρούνται οι πολιτικές ευθύνες του τελευταίου- αλλά ως προς τις σχέσεις με τη ΧΑ. Εξηγούμαι: ο ΓΓ δεν «πιάστηκε κότσος» από τον καλωδιωμένο Κασιδιάρη ενώ τάχα επιχειρούσε να εμβολίσει την Ακροδεξιά. Ο ΓΓ είχε καθαρή ατζέντα ακροδεξιάς διολίσθησης της ΝΔ, η προώθηση της οποίας περιλάμβανε νομοθετικά τάκλιν (αντιρατσιστικός νόμος, τροπολογία στον Κώδικα Μετανάστευσης) και τη συγκρότηση ενός περιχαρακωμένου και οριοθετημένου «εθνικού πόλου». Αναφέρομαι σε κινήσεις που δεν ήταν θεσμικά απαραίτητες για την λειτουργία του ως ΓΓ αλλά ήταν απαραίτητες στη διαδικασία σκληρής ιδεολογικοποίησης του ρόλου του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θες να κάτσουμε στο ίδιο θρανίο;
Εκπαίδευση και διαφορετικότητα

«Είμαστε ακόμη στην αρχή της ιστορίας με τη Χρυσή Αυγή»

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας έχει επανειλημμένα τονίσει προς τις αρχές πως το φαινόμενο της ρατσιστικής βίας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά όταν δεν παρέχεται καμία εγγύηση για τη δυνατότητα καταγγελίας από πρόσωπα που δεν διαθέτουν νομιμοποιητικά έγγραφα. Οι στερούμενοι νομιμοποιητικών εγγράφων, οι οποίοι αποτελούν την πλειονότητα των θυμάτων ρατσιστικών επιθέσεων, ακόμα και στις περιπτώσεις στις οποίες επιθυμούν να καταγγείλουν τα περιστατικά, τίθενται αυτόματα με την άφιξή τους στο αστυνομικό Τμήμα υπό κράτηση προς έκδοση απόφασης απέλασης, με συνέπεια να αποτρέπονται από το να καταγγείλουν οποιοδήποτε σε βάρος τους περιστατικό ρατσιστικής βίας. Η αποτελεσματική πρόληψη και καταστολή του ρατσιστικού εγκλήματος προϋποθέτει όμως την πραγματική δυνατότητα του θύματος να το καταγγείλει υπό ασφαλείς συνθήκες, χωρίς φόβο να βρεθεί σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση, ικανή να το αποτρέψει από την καταγγελία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στις 17/7/2013, διάβασα ένα άρθρο του κ. Τάκη Μίχα στο protagon.gr με τίτλο «Γιατί όχι «εθνικοσοσιαλιστές»;». Χαρακτηριστικό απόσπασμα της προβληματικής του άρθρου είναι το εξής: «Και τώρα έρχομαι στο πιο ενδιαφέρον, πρόσφατο παράδειγμα: Αυτό αφορά τον χαρακτηρισμό της Χρυσής Αυγής ως «ναζί»; Το ερώτημα εδώ είναι γιατί χρησιμοποιείται αυτός ο ξένος όρος τη στιγμή που υπάρχει ένας ωραιότατος ελληνικός όρος για να αποδώσει το ίδιο φαινόμενο – δηλαδή, «εθνικοσοσιαλιστές»; Γιατί, λοιπόν, «ναζί» και όχι «εθνικοσοσιαλιστές»; Πρόκειται για μια τυχαία επιλογή; Ασφαλώς όχι! Η γενικευμένη χρήση του όρου «ναζί» και η εξαφάνιση του ελληνικού όρου «εθνικοσοσιαλιστές» εξυπηρετεί καίριες σκοπιμότητες του Kομιτάτου».

Προσπάθησα αμέσως να υποβάλω ένα σχόλιο στο άρθρο αλλά το σχόλιό μου δεν δημοσιεύτηκε ποτέ. Το παραθέτω εδώ για λόγους ιστορικούς και μόνο: “Δεν υπάρχουν έλληνες ναζί αλλά υπάρχουν έλληνες χαζί κύριε. Διαβάστε τις τρεις τελευταίες φράσεις σας: “Δεν υπάρχουν «δυνάμεις καταστολής». Υπάρχουν δυνάμεις ασφαλείας. Δεν υπάρχουν «αντιεξουσιαστές». Υπάρχουν χούλιγκανς, δολοφόνοι και ληστές. Δεν υπάρχουν Έλληνες «ναζί». Υπάρχουν Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές.” Αν μου βρείτε σε τι διαφέρουν από δήλωση της ΧΑ μπορεί και να αποφύγετε να ανήκετε στη συμπαθή κατηγορία των ελλήνων χαζί…”

Το Σάββατο 15/3/2014 διάβασα ένα αντίστοιχης ευθυκρισίας κείμενο, με τίτλο «Θα κάνουμε τους Χρυσαυγίτες ήρωες;», αυτή τη φορά του κ. Τάσου Μελετόπουλου. Στο κείμενο υποστηριζόταν η καινοφανής θεωρία ότι «Είναι προτιμότερο λοιπόν να έχουμε τους φασίστες εγκλωβισμένους στο «κελί» της Βουλής. Να γνωρίζουμε τα μέλη, να τους ελέγχουμε και να παλεύουμε μαζί τους με επιχειρήματα αποδυναμώνοντας την ισχύ τους, παρά εκατοντάδες ανώνυμους φασίστες, δίχως κεντρική διοίκηση, με «όπλα» στις γωνιές των δρόμων».

Σκέφτηκα πως επεκτείνοντας τη θεωρία αυτή, δεν υπάρχει λόγος κανένας επίορκος υπάλληλος να απομακρύνεται από τη θέση του στο δημόσιο και κανένας νονός της νύχτας να εκδιώκεται από το στέκι του για να δικαστεί. Μπορούμε καλύτερα να ελέγχουμε τους διαφθαρμένους εφοριακούς πίσω από το γραφείο της εφορίας και τους μπράβους στις πόρτες των νυχτομάγαζων.

Φουρκισμένος λοιπόν από τις σκέψεις του κ. Μελετόπουλου, (και αφελής, παρά το περσινό μου πάθημα) έγραψα στο protagon.gr ένα ακόμα σχόλιο:”Με ένα υστερόγραφο θεωρεί ότι καθάρισε ο αρθρογράφος για όλες τις προηγούμενες ανοησίες. Τι σημαίνει “οι ένοχοι και βέβαια να λογοδοτήσουν;” Για να αποδειχθούν ένοχοι πρέπει πρώτα να λογοδοτήσουν. Για να λογοδοτήσουν αρκεί να είναι ύποπτοι, όχι ένοχοι. Αυτό το κρίνει η Δικαιοσύνη. Δουλειά της Βουλής είναι να άρει την ασυλία για να αφήσει να κριθούν. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει με βάση όλους τους απίθανους ακροβατισμούς τέτοιων άρθρων αλλά με μόνο το αίτημα της Δικαιοσύνης. Απλό κ. Μελετόπουλε. Έχουν κι άλλοτε εκφραστεί απόψεις για μια κατά παραγγελία και αλά καρτ λειτουργία της Δικαιοσύνης, σπάνια όμως με τέτοια χαριτωμένη αφέλεια ωμής αμεριμνησίας σαν την δική σας. Για να μη σχολιάσουμε πόσο «περιορισμένοι» στο κλουβί της Βουλής ήταν οι Χρυσαυγίτες…”

Μάταια περίμενα την ανάρτησή του. Για δεύτερη φορά ο διαχειριστής έκρινε ότι ένα επικριτικό σχόλιο, επώνυμο (και τις δυο φορές υπέγραφα με το ονοματεπώνυμό μου) δεν χωρούσε στην ιστοσελίδα με τις «ιστορίες για να σκεφτόμαστε διαφορετικά». Μάλλον το «διαφορετικά» δεν είναι απεριόριστο, η κριτική πρέπει να έχει όρια. Αναρωτήθηκα μήπως φταίει η ένταση της κριτικής αυτής, μήπως οι λέξεις ενόχλησαν ή απλώς οι ενστάσεις έπεσαν βαριές στο στομάχι του διαχειριστή. Θα σεβόμουν, έστω διαφωνώντας, μια τέτοια εξήγηση, μια έκφραση, υπερβολικής έστω, προσήλωσης σε κανόνες γαλατικής διαδικτυακής ευπρέπειας. Θα δεχόμουν την επιβολή ενός τέτοιου κανόνα αρκεί να εφαρμοζόταν σε όλους και αιτιολογημένα. Δεδομένου όμως πως το μόνο μήνυμα που μου εξέπεμψαν οι κύριοι του protagon ήταν να περιμένω μέχρι να αναρτήσουν το σχόλιο και δεδομένου πως η μη ανάρτησή του δεν συνοδεύτηκε από κάποια εξήγηση, ούτε πέρσι ούτε φέτος, εικάζω πως δεν πρόκειται περί ευπρέπειας αλλά περί απρεπέστατου κανακέματος των συνεργατών/αρθρογράφων της ιστοσελίδας δια της «φιμωτικής» προσβολής όσων, ή κάποιων από όσους, διαφωνούν μαζί τους.

Υποθέτω ότι θα πρέπει να ζήσω με την προσβολή. Υποθέτω πως έχουν μάθει κι οι αρθρογράφοι να ζουν με το κανάκεμα. Υποθέτω πως θα έχουν μάθει κι οι αναγνώστες να ζουν με κοσκινισμένα σχόλια.
Θα μου πείτε, τι ψάχνεις τώρα… Και θα έχετε δίκιο.

Εισήγηση στην παρουσίαση του βιβλίου «Στοιχήματα», Γιάννης Χάρης, εκδ. Γαβριηλίδη, 2013

Πολλοί επιδεικνύουν αδιαφορία ή επιφυλακτικότητα απέναντι στις σχεδόν τελετουργικά επαναλαμβανόμενες εκδοτικές συλλογές άρθρων. Δεν είναι περίεργη η αντίδραση. Συχνά τα βιβλία αυτά προκύπτουν κυρίως ή και αποκλειστικά από τη ματαιοδοξία του αρθρογράφου: δεν ικανοποιείται αρκετά από την δημοσίευση των πονημάτων του στην εφημερίδα. Επιθυμεί να δηλώσει συγγραφέας εκτός από αρθρογράφος, γυρεύοντας παράλληλα να γευτεί τη χαρά της βιβλιοπαρουσίασης, να είναι δηλαδή το τιμώμενο πρόσωπο και κάποιοι άλλοι «επώνυμοι» να μιλάνε, κατά παραγγελία του, γι’ αυτόν. Επιπλέον, οι συλλογές άρθρων πάσχουν συνήθως από αποσπασματικότητα. Άμεσα συναρτημένα τα κείμενα αυτά από την επικαιρότητα και άφευκτα δεμένα με τη βαριά αλυσίδα των 600 ή κάπου τόσων λέξεων, δεν μπορούν εύκολα να ξεφύγουν από την ίδια τους τη μοίρα. Γράφτηκαν για να δημοσιευτούν σε συγκεκριμένο χώρο, να διαβαστούν σε συγκεκριμένο χρόνο και δύσκολα μπορούν να αποτελέσουν ένα κάποιο ενιαίο όλο, να συνομιλήσουν με τα προηγούμενα και τα επόμενά τους. Αυτό προδιαγράφει και τη μοίρα αυτών των εκδοτικών εγχειρημάτων. Συνήθως, αφού εξυπηρετήσουν πρόσκαιρες επικοινωνιακές ανάγκες, βρίσκονται ταχύτατα να εκποιούνται σε στοίβες στα παζάρια βιβλίων.

Τα λέω όλα αυτά για να τονίσω ακριβώς σε τι διαφέρει το βιβλίο του Γιάννη Χάρη που κλήθηκα να παρουσιάσω. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεγάλος ο σάλος από τις καταγγελλόμενες απάτες της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης». Ευλόγως, γιατί «είναι πολλά τα λεφτά» και η επικερδής, όπως φαίνεται, δράση της συνδέεται με μια συγκεκριμένη περίοδο και μια λογική διακυβέρνησης. Καλώς γίνεται ο έλεγχος, έστω και τώρα. Καλώς να γίνει, επιτέλους, έλεγχος και στα υπόλοιπα αντίστοιχα κρατικοδίαιτα μορφώματα. Δικαιούμαι όμως κι εγώ, καχύποπτος ων μετά από 30 χρόνια δράσης σε οργανώσεις για τα δικαιώματα του ανθρώπου, να κάνω μερικές σκέψεις για τον τρόπο δημοσιογραφικής παρουσίασης και πολιτικής εκμετάλλευσης του θέματος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τι διδάσκει η μεγάλη σιωπή της μεγάλης πλειονότητας (πλην των γνωστών εμμονικών και συνήθων υπόπτων) για το Φαρμακονήσι;
Ένα και μόνο:
διώξτε τους όπως όπως
ακόμα και με κίνδυνο να πνιγούν (πόλεμος είναι, θα έχει και νεκρούς)
όμως για το θεό μη μας το λέτε.
Η αστοχία της επιχείρησης (επαναπροώθησης λέει η λογική, διάσωσης λέει ο “υπουργός”)
δεν είναι ότι χάθηκαν μερικοί, είναι ότι το μάθαμε.
Για το θεό μη μας το λέτε
Να μην το μαθαίνουμε λοιπόν, αυτό θέλουμε.
Δε θέλουμε να ξέρουμε
για πνιγμένα νήπια,
για μανάδες στο βυθό,
για πατεράδες της συντριβής (τι μας τους φέρατε στον Πειραιά; τι να τους κάνουμε τώρα;)
Στη χιλιοτραγουδισμένη θάλασσα του Ομήρου να αρμενίζει μόνο η βαρκούλα της Ελληνικής Προεδρίας
αυτή θέλουμε, αυτή βλέπουμε
τα άλλα -ένα παιδικό παπούτσι, ένα μαντήλι- βγάλτε τα από το κάδρο
(γι’ αυτό πληρώνεστε διάβολε, δουλειά σας είναι)

Το κείμενο βασίζεται σε εισήγηση στην εκδήλωση «Η διαχείριση της ποικιλότητας στις σύγχρονες μητροπόλεις» που πραγματοποιήθηκε στη Στέγη Γραμμάτων και τεχνών στις 14.1.2014. Το βίντεο της εκδήλωσης εδώ

Είναι ευεξήγητη η εσχάτως εντονότερη νοσταλγία ενός ωραιοποιημένου παρελθόντος τάχα κοινής προκοπής, συνοχής, ομοιογένειας και μηδενικής ποικιλότητας. Δεν αρκεί όμως για να δεχτούμε το άτοπο, ότι δηλαδή μπορεί να υπάρχει κοινότητα αδιαφοροποίητη. Πάντα υπάρχει ποικιλότητα και επιπλέον αυτή την ποικιλότητα πάντα κάπως τη διαχειριζόμαστε. Έτσι και κάθε πόλη διαχειρίζεται τις εντός της διαφοροποιήσεις με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Δεν υπάρχει μη διαχείριση.

Είναι πολλών επιπέδων οι αναγνώσεις της ποικιλότητας: οι δομικές κοινωνικές ανισότητες με πολεοδομική αποτύπωση, η εθνοτική και φυλετική ποικιλότητα διαφορετικής έντασης, δηλαδή με πυκνώσεις και αραιώσεις στον χώρο της πόλης, οι εκδοχές της ποικιλότητας στην ίδια τη λειτουργική οργάνωση του αστικού χώρου, η ποικιλότητα που εκφράζεται μέσα από τις αποτυπώσεις του πολιτισμού και την εξέλιξη της πόλης στον χώρο και τον χρόνο, οι ποικιλότητες των υποδιαιρέσεων με ηλικιακά και γενεακά κριτήρια, οι υποκουλτούρες της πόλης που αποτυπώνονται κυρίως με την παρουσία και τη δράση στον δημόσιο χώρο και τη σχέση μαζί του.

Έτσι, ο όρος ποικιλότητα μπορεί να λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά εάν ιδωθεί στενά, μόνο μέσα από το πρίσμα μιας πολυπολιτισμικής ethnic lifestyle ευφορίας περασμένων δεκαετιών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

http://www.megatv.com/erevna/default.asp?catid=26121&subid=2&pubid=32966756

Τα περισσότερα κείμενα δημοσιεύονταν ως επιφυλλίδες στα ΝΕΑ μέχρι το καλοκαίρι του 13. Τα υπόλοιπα βλέπουν το φως κατευθείαν στο blog. Η πάνω φωτό είναι από την καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας Use your freedom to write wrongs

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Λεξεις κλειδια

Άγιος Παντελεήμονας Ακροδεξιά Αριστερά Βαλκάνια Βουλή Βουλγαράκης Γάζα Δήμος Αθηναίων Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας Δεκέμβριος Διεθνής Αμνηστία ΕΕΔΑ ΕΛΑΣ Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ΗΠΑ Ισλάμ Ισραήλ Κίνα Κακλαμάνης Καμίνης Καρατζαφέρης ΛΑΟΣ ΜΚΟ ΜΜΕ Μακεδονικό ΟΗΕ Ολυμπιακοί ΣτΕ Συνήγορος του Πολίτη Χριστόδουλος Χρυσή Αυγή ανήλικοι ανθρωπισμός απαγωγές αστυνομία αστυνομική βία βία βασανιστήρια διακρίσεις διαμαρτυρία διαφάνεια διεθνή εθελοντισμός εθνικισμός εκκλησία εκλογές εκπαίδευση ελευθερία έκφρασης εργασιακά θανατική ποινή θρησκεία θρησκευτική ελευθερία ιθαγένεια κάμερες κρίση μειονότητες μετανάστες περιβάλλον πολιτική ανυπακοή προσωπικά δεδομένα πτήσεις CIA ρατσισμός ρατσιστική βία ρατσιστικός λόγος σεξουαλικός προσανατολισμός συνδικαλισμός σχολείο σωφρονισμός τράφικιν τρομοκρατία φυλακές φύλο χούντα όπλα
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 713 other followers