Το Σάββατο πραγματοποιήθηκε πορεία του ΛΑΟΣ κατά της κ. Δραγώνα με σύνθημα «Έξω οι ανθέλληνες από το Υπουργείο Παιδείας». Προφανώς αναζητείται θέμα που θα ξεσηκώσει τον επόμενο «Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό», μετά τις ταυτότητες και το βιβλίο Ιστορίας.

Είναι βέβαια αναφαίρετο δικαίωμα οποιουδήποτε φορέα, κομματικού ή μη, να διαφωνεί δημόσια με κυβερνητικές επιλογές θέσεων ή προσώπων. Ακριβώς όπως (σε υποθετική συμμετοχή του συγκεκριμένου φορέα στην κυβέρνηση) πολλοί θα εξεγείρονταν με την τοποθέτηση ενός δηλωμένου οπαδού της αστυνομικής ατιμωρησίας στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, ενός υποστηρικτή της θανατικής ποινής στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, ενός υπέρμαχου του Κάραζιτς στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Τα πράγματα ξεφεύγουν όμως όταν ο κομματικός φορέας πραγματοποιεί έλεγχο κοινωνικών φρονημάτων και στοχοποιεί έως «ηθικού λιντσαρίσματος» όποιον δεν ανταποκρίνεται στα δικά του κριτήρια περί «εθνικώς ορθού». Πρόκειται για επιδίωξη της Ακροδεξιάς να ορίζει δια του επαπειλούμενου πολιτικού κόστους την πολιτική ατζέντα και να έχει λόγο για το σύνολο του πολιτικού μας προσωπικού. Δηλαδή, έχουμε άλλης τάξης ζήτημα δημοκρατίας και καλούνται να λάβουν θέση οι υπόλοιποι πολιτικοί φορείς χωρίς να υπολογίζουν μικροκομματικά οφέλη ή ζημίες.
Πρωτίστως οφείλει να λάβει θέση η κυβέρνηση. Θέση που δεν θα αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας ούτε για την πολιτική της ούτε για τα πρόσωπα που κλήθηκαν να την υλοποιήσουν.