You are currently browsing the tag archive for the ‘μετανάστες’ tag.
Η υπουργική υπεργολαβία του προεκλογικού ρατσισμού
Αλήθεια πρώτη: τα τεράστια προβλήματα ασφάλειας και ποιότητας ζωής είναι σύνθετα. Αποπροσανατολίζει όποιος μονοσήμαντα τα ταυτίζει με τους μετανάστες. Εθελοτυφλεί όμως όποιος αρνείται ότι σχετίζονται άμεσα με τη σημερινή όψη του μεταναστευτικού.
Αλήθεια δεύτερη: οι επαχθέστερες συνθήκες για τους μετανάστες δεν θα αναστρέψουν το μεταναστευτικό ρεύμα. Η Ελλάδα (και η Ευρώπη) της κρίσης θα είναι πάντα προτιμότερη από το Μπαγκλαντές της εξαθλίωσης. Εξίσου απλοϊκός είναι ο ισχυρισμός ότι όσο υπάρχει καταβαράθρωση του Τρίτου Κόσμου δεν είναι ηθικά σωστό να κάνουμε τίποτα απέναντι στις μεταναστευτικές ροές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Στο πολιτικό χρηματιστήριο η διαχείριση του φόβου αποτελεί υψηλή επένδυση. Στη μνημονιακή Ελλάδα όμως, η ραγδαία καθοδική κοινωνική κινητικότητα καθιστά άθλημα επικίνδυνο την επένδυση στον ατόφιο φόβο της φτώχειας. Με την επικαιρότητα να κινείται διαρκώς μεταξύ εφεδρείας, απολύσεων, φόρων, περικοπών, πτώχευσης, εξόδου από το ευρώ, δύσκολα κάποιος επίδοξος σωτήρας τολμά να επενδύσει απροκάλυπτα το πολιτικό του κεφάλαιο στον αμιγή φόβο της οικονομικής καταβαράθρωσης. Σε τέτοιες συνθήκες, φαντάζει ελκυστικότερη η αξιοποίηση άλλων, παράπλευρων φόβων.
«Είναι ανάγκη να απελαθούν οι ιερόδουλες φορείς του AIDS, προκειμένου να πάψουν να συνιστούν απειλή για την ελληνική οικογένεια», δήλωσε πρόσφατα ο υπουργός Υγείας κ. Α. Λοβέρδος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
του φίλου Ιάκωβου Χατζησταύρου (μερικοί ίσως θυμούνται το πιο πρόσφατο εύσημό του, την κακοποίησή του στη Μανωλάδα από τους “φραουλάδες/δουλοκτήτες”)
Αυστηρή δημόσια δήλωση της Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων κατά της Ελλάδας
Την Τρίτη, η Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT) του Συμβουλίου της Ευρώπης προέβη σε δημόσια δήλωση κατά της Ελλάδος για τις συνθήκες κράτησης των παράτυπων μεταναστών και τον σωφρονιστικό τομέα. Πρόκειται για το ύστατο «όπλο» της Επιτροπής, χρήση του οποίου έχει κάνει μόνο για την Τουρκία (1992 και 1996) και τη Ρωσία (για την Τσετσενία 2001, 2003, και 2007). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή που συμπυκνώνεται στο ακόλουθο αδιέξοδο: η άκαμπτη θέση «καμία νομιμοποίηση» ως απάντηση στο αίτημα «νομιμοποίηση σε όλους τους μετανάστες», πέραν του μη ρεαλιστικού περιεχομένου της, αξιολογείται εκ του αποτελέσματος ως προφανώς εξ ίσου απερίσκεπτη με αυτήν της καθολικής νομιμοποίησης, καθώς φαίνεται ότι δεν ελάμβανε υπόψη ότι οι απεργοί είναι, στην πλειοψηφία τους, αποφασισμένοι να φτάσουν ως το τέλος. Τώρα, κάθε μέρα που περνάει – και δυστυχώς έχουν περάσει πολλές μέρες – τα πράγματα δυσκολεύουν και τα περιθώρια ενός έντιμου συμβιβασμού ολοένα και στενεύουν. Οι λύσεις που αυτή τη στιγμή δυνητικά τίθενται υπό διαπραγμάτευση είναι οι εξής: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αντιμετωπίζει με έκπληξη, απογοήτευση και ανησυχία την απόφαση 350/2011 του Δ΄ Τμήματος του Συμβουλίου Επικρατείας για το ζήτημα της συνταγματικότητας του νόμου 3838/2010. Προσκολλημένη σε παρωχημένες αντιλήψεις περί έθνους και λαού, που όμοιές τους δεν είχαν αποτυπωθεί σε κείμενο απόφασης ούτε καν κατά τις σκοτεινότερες περιόδους της δικαστικής μας ιστορίας, η άποψη περί συνταγματικής κατοχύρωσης του «δικαίου του αίματος» απειλεί να θέσει την Ελλάδα και πάλι στο περιθώριο των διεθνών νομικών εξελίξεων. Ακόμη χειρότερα, η εκ προοιμίου απόρριψη κάθε άλλου νομοθετικού τεκμηρίου πραγματικού δεσμού με το ελληνικό κράτος, όπως η γέννηση σε ελληνικό έδαφος ή η ολοκλήρωση ορισμένου αριθμού ετών φοίτησης, δημιουργεί διαρκές καθεστώς ανισότητας με βάση τη φυλετική καταγωγή. Τέλος, η γενική συναγωγή υποχρέωσης του νομοθέτη «να διαφυλάσσει την εθνική ομοιογένεια» νομιμοποιεί πρακτικές που θα μπορούσαν να διασύρουν τη χώρα ενώπιον της διεθνούς κοινότητας.
Ωστόσο, η απόφαση αυτή αποτελεί έναν ενδιάμεσο σταθμό και όχι τον πρόωρο τερματισμό της διαδικασίας μεταρρύθμισης της ελληνικής ιθαγένειας, καθώς παραπέμπει, εν τέλει, το θέμα στην Ολομέλεια, η οποία και ελπίζεται ότι θα επιδείξει, για μιαν ακόμη φορά, το τόσο γνώριμο ανοιχτό πνεύμα που τιμά την ελληνική δικαιοσύνη. Ενώπιον της Ολομέλειας απομένει πλέον να αναπτυχθούν και να τεκμηριωθούν τα νομικά και πραγματολογικά επιχειρήματα στα οποία στηρίχθηκε η νομοθετική επιλογή νέων λόγων αυτοδίκαιης κτήσης ιθαγένειας.
Όταν, πριν από ένα περίπου έτος, η Ένωση είχε χαιρετίσει την ψήφιση του νόμου αυτού, δεν έτρεφε αυταπάτες για το πόσο μακρές και επίπονες διεργασίες απαιτούνται προκειμένου να συμφιλιωθεί η επιστημονική κοινότητα των ελλήνων νομικών με την ανάγκη εγκατάλειψης μιας αλληλουχίας από δήθεν αυτονόητες, παραδοσιακές αγκυλώσεις. Η Ένωση, με σειρά δημόσιων δράσεών της αλλά και έχοντας ήδη παρέμβει στη συγκεκριμένη δικαστική εκκρεμότητα, θα προσπαθήσει να συμβάλει στην εκκαθάριση της έννομης τάξης μας από τα στοιχειά του παρελθόντος. Στις κρίσιμες σημερινές συνθήκες, η ανα-οριοθέτηση της έννοιας του πολίτη δεν αποτελεί πολυτέλεια: η μεταρρύθμιση της ελληνικής ιθαγένειας, μέγιστο βήμα ελευθερίας, προόδου και κοινωνικής συνοχής, δεν πρέπει, δεν μπορεί και δεν πρόκειται να οπισθοδρομήσει.
Μια χυδαία επίθεση βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ημέρες.
Κορυφώθηκε μέσα στο σαββατοκύριακο.
Στο στόχαστρο βρίσκεται το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών και ιδίως ο πρόεδρός του κ.Αχμέτ Μοαβία.
Ακροδεξιά μπλογκ έδωσαν τον τόνο και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας δυστυχώς υιοθέτησε πλήρως τους τόνους και το περιεχόμενο. Ενδεικτικά εδώ, εδώ κι εδώ.
Η επίθεση στον Μοαβία είναι επίθεση στη θεσμική έκφραση των μεταναστών στη χώρα μας.
Είναι επίθεση στην προσπάθεια ενσωμάτωσης, στην ένταξή τους στην οικονομική, πολιτική και πολιτιστική ζωή.
Είναι επίθεση στη συμμετοχή τους, στις κοινότητές τους, στην εκπροσώπησή τους.
Είναι επίθεση σε 38 μεταναστευτικές οργανώσεις που συμμετέχουν στο Φόρουμ.
Εϊναι επίθεση στην κοινωνική γαλήνη και επένδυση στην ένταση και τον φόβο.
Η επίθεση αυτή ξεπερνά κατά πολύ τις συνήθεις κραυγές περί “λαθρομετανάστευσης”, “παράνομων” και τα λοιπά.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με το επόμενο βήμα, το ξεδίπλωμα μιας αμιγώς ξενοφοβικής ατζέντας με μέτωπο απέναντι στους νόμιμους μετανάστες, πόσο μάλλον τους υπόλοιπους.
Κραδαίνοντας την ασφάλεια επιδιώκουν τον εμπρησμό.
Ακολουθεί ανακοίνωση του Φόρουμ:
Αθήνα, 28 Ιανουαρίου 2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Είναι γεγονός ότι τα δικαιώματα και η αξιοπρέπειά μεταναστών και προσφύγων παραβιάζονται τόσο από την Πολιτεία όσο και από εκμεταλλευτές εργοδότες. Είναι όμως επίσης γεγονός ότι υπάρχει παραπληροφόρηση σχετικά με την οργάνωση της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών και την λειτουργία του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι οφείλουμε να ενημερώσουμε για τα παρακάτω θέματα:
1ον Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών στήριξε από την πρώτη στιγμή τα αιτήματα των 300 μεταναστών απεργών πείνας στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και θα συνεχίσει να τα στηρίζει. Η μαχητική αυτή κίνηση διαμαρτυρίας είχε ως αποτέλεσμα την γνωστοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τόσο των προσφύγων χωρίς άσυλο, όσο και των μεταναστών χωρίς άδεια παραμονής ή χωρίς χαρτιά. Δεν είχαμε όμως καμία σχέση με τη διοργάνωση της διαμαρτυρίας ή την μετακίνηση των ανθρώπων από την Κρήτη όπως εσφαλμένα διατυπώνεται από διάφορα ΜΜΕ και πολιτικούς κύκλους. Από την πρώτη στιγμή ενημερώσαμε τους απεργούς ότι πρόκειται για μια παρακινδυνευμένη προσπάθεια με κινδύνους παρεκτροπών, που δεν θα συμβάλλει στην επίλυση των αιτημάτων τους.
2ον Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών λειτουργεί από το 2002 και ως σήμερα δεν έχει λάβει καμία χρηματοδότηση από κανέναν. Συμμετέχει όμως σαν εταίρος σε Ευρωπαϊκά προγράμματα όποτε μπορεί και έχει πάρει δωρεές από σχολεία και ιδρύματα και άλλους φορείς. Στηρίζεται αποκλειστικά στις οργανώσεις μέλη του και τους εθελοντές του, μετανάστες και Έλληνες. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν έχει ούτε στελέχη, ούτε δικά του γραφεία και φιλοξενείται στους χώρους των μελών του. Γι’ αυτό ένα από τα αιτήματα του ΕΦΜ εδώ και χρόνια είναι να υπάρξει επίσημη χρηματοδότηση του (από τμήμα του παραβόλου που πληρώνουν οι μετανάστες για την ανανέωση της άδειας παραμονής τους) ώστε να καταστεί δυνατή η εκπροσώπησή τους, η οποία θα λειτουργήσει υπέρ της συνολικής ένταξής τους στην ελληνική κοινωνία.
3ον Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, σύμφωνα με τις αρχές του, δεν ανήκει σε κανέναν κομματικό χώρο. Έμεινε και θα μείνει πιστό σε αυτές τις αρχές και για αυτό συνομιλούσε και θα συνομιλεί με την εκάστοτε κυβέρνηση. Πώς αλλιώς άλλωστε θα μπορούσαν να εκφραστούν τα αιτήματα αλλά και να προασπιστούν τα δικαιώματα των μελών του; Συνομιλούν με την κυβέρνηση του Πασόκ όπως ακριβώς συνομιλούσαν πριν από δύο χρόνια με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
4ον Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών ουδέποτε έκανε κριτική στον νόμο 3838/2010 σχετικά με την ιθαγένεια. Αντιθέτως τον υποστήριξε και συνεχίζει να τον υποστηρίζει ως ένα από τα πιο ουσιαστικά μέτρα ένταξης των τελευταίων χρόνων. Η κριτική μας αφορούσε το νόμο 3386/2005 για το μεταναστευτικό και ιδιαίτερα τη ρύθμιση της νομιμοποίησης. Τον θεωρούμε έναν προβληματικό νόμο και υπαίτιο για την κατάσταση που ζούμε σήμερα.
Τέλος, πιστεύουμε ότι η επίθεση που γίνεται στο Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών και στον πρόεδρο του κ.Αχμέτ Μοαβία έχει ως στόχο να χτυπηθεί η εκπροσώπηση των μεταναστών και η παρουσία τους ως συνομιλητών στην μεταναστευτική διαδικασία. Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών ουδέποτε κατέφυγε σε ακραίες ενέργειες. Αυτός είναι και ο λόγος που πέτυχε γενική αποδοχή και αναγνώριση όχι μόνο σε εθνικό αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μόνο μέσω του διαλόγου μπορεί να επιτευχθεί μια λύση συμφέρουσα και για τις δύο πλευρές. Όραμα του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών παραμένει η θετική η συμβολή των μεταναστών στην πρόοδο και την ανάπτυξη της χώρας.
Με εκτίμηση,
Εκτελεστική Γραμματεία του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών
Η κατάληψη της Νομικής αποτελεί μεγάλων διαστάσεων ανοησία. Η εμπλοκή των μεταναστών στη στρατηγική της έντασης και η υπαγωγή του πολιτικού / ανθρωπιστικού ζητήματός τους στο φορτισμένο ζήτημα του πανεπιστημιακού ασύλου είναι αστοχία ολκής. Επιπλέον, η υπόνοια ότι μπορεί να χρησιμοποιούνται τα σώματα των μεταναστών ως πολιτικό κεφάλαιο προκαλεί θυμό. Αρκεί η χαρά στα πρόσωπα εκπροσώπων της εξτρεμιστικής Δεξιάς για να γίνουν κατανοητά τα παραπάνω.
Αυτή η πολιτική τύφλωση τμημάτων της Αριστεράς προκάλεσε αντίδραση πρωτοφανή σε ένταση. Μια αντίδραση κραυγαλέα που υπερέβαινε κατά πολύ το αντικείμενό της. Η ανόητη κατάληψη της Νομικής μοιάζει να ξύπνησε τον φόβο ότι θα αφήσουν οι μετανάστες τα υπόγεια και τα χωράφια για να γίνουν -άτσαλα και κακοσκηνοθετημένα- μέρος της παρανοϊκής νεοελληνικής δημόσιας σκηνής.
Ο φόβος αυτός έριξε βαριά σκιά στον δημόσιο διάλογο. Η κατάληψη επισκίασε την απεργία πείνας για πραγματικά προβλήματα. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στο πανεπιστημιακό άσυλο και την ταυτότητα των εμπνευστών της κατάληψης. Σε αυτόν τον φάλτσο διάλογο δεν ήξερες τι να πρωτοθαυμάσεις: το εισαγγελικό ύφος τηλεοπτικών παρουσιαστών που εκτόξευαν την ιερή οργή τους κατά μεταναστών, πρυτάνεων και «συνοδοιπόρων». Την ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού που χειρίζεται ένα σύνθετο θέμα με όρους πρόσκαιρης δημοφιλίας. Την έλλειψη αντανακλαστικών του Δήμου. Τον μαγικό τρόπο που πέρασε στη σκιά το ζήτημα της αξιοπρέπειας ανθρώπων με βιοτικές σχέσεις στην Ελλάδα οι οποίοι εντάσσονται σταδιακά στον κοινωνικό και τον οικονομικό της κορμό. Άνθρωποι αόρατοι, χωρίς όνομα και υπόσταση απέναντι στη διοίκηση, ευάλωτοι σε εκμετάλλευση και αυθαιρεσία.
Η συζήτηση αυτή παγιδεύεται μεταξύ δυο αλληλοτροφοδοτούμενων μαξιμαλισμών: «νόμιμοι όλοι» εναντίον του «να φύγουν όλοι». Πάλι αποδείχτηκε πως η ρητορεία περί άνευ όρων νομιμοποίησης των χωρίς χαρτιά είναι θείο δώρο για τους ηγήτορες του φόβου, μιντιακούς και κοινοβουλευτικούς. Το εγχείρημα της κατάληψης άνοιξε την πόρτα στα λιοντάρια και τα άφησε να «περιποιηθούν» τους μετανάστες.
Το ερώτημα όμως παραμένει: η αυτοϋπονόμευση του αιτήματος αρκεί για να μας αποσπά από το μείζον; Μπορεί η ελληνική κοινωνία να αποφεύγει ες αεί τη συγκρότηση ενός πλέγματος δικαιωμάτων όσων επί μακρόν διαβιούν εδώ; Πόση τύφλωση απαιτείται για να μη βλέπουμε τους ανθρώπους-σκιές; Πόση υποκρισία για να παραγνωρίζουμε ότι η έως δουλείας εργασιακή εκμετάλλευση σχετίζεται άμεσα με το καθεστώς διαμονής τους; Πόση μανία αυτοκαταστροφής για να παραβλέπουμε πως η θεσμική αφάνεια χιλιάδων μεταναστών τροφοδοτεί παραβατικότητα και προβλήματα κοινωνικής συνοχής; Πόση ανοχή για να επιτρέπουμε στους ψηφοσυλλέκτες υποστηρικτές αυτής της αφάνειας ανερυθρίαστα να καμώνονται πως κόπτονται για τη δημόσια ασφάλεια;
