0910syrianrefugees01

Η διαχείριση μιας μεγάλης κρίσης δεν είναι ποτέ απλή υπόθεση. Αποκαλύπτει με τον χειρότερο τρόπο τις πάγιες δομικές ανεπάρκειες και πολιτικές αγκυλώσεις του μηχανισμού που τη διαχειρίζεται.

Η χώρα μας αντιμετωπίζει μια τέτοια κρίση. Οι πυκνές προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές σε συνδυασμό με την πολιτική χωρών της ΕΕ έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα. Δύο κυρίως παράγοντες έχουν αποτρέψει μέχρι στιγμής την ανάφλεξη.  Αφενός, η κεντρική κυβερνητική πολιτική που, ανεξαρτήτως επιμέρους επιφυλάξεων ή αντιρρήσεων που δικαιούται κανείς να διατυπώσει, μετέθεσε τον άξονα του δημόσιου διαλόγου στο ανθρωπιστικό πεδίο δυσχεραίνοντας την ξενοφοβική πολιτική σπέκουλα. Αφετέρου,  το πλέγμα  δράσεων έμπρακτης αλληλεγγύης σε κάθε του έκφανση, από τις τοπικές πρωτοβουλίες κατοίκων ως τις εθελοντικές οργανώσεις σε εθνικό επίπεδο και τις μεγάλες διεθνείς οργανώσεις που έσπευσαν στο πεδίο.

Ο κάθε παράγοντας θα ήταν αναγκαίος μα όχι επαρκής για τη διαφύλαξη στοιχειώδους ισορροπίας. Δεν θα μπορούσε το πλέγμα των εθελοντικών δράσεων να λειτουργήσει με σχετική αποτελεσματικότητα αν είχε απέναντί του μια κυβέρνηση ανοιχτά ξενοφοβική, με κυρίαρχη την λογική της πάση θυσία αποτροπής στα θαλάσσια σύνορα. Άλλο τόσο όμως η κυβερνητική πολιτική θα αποδεικνυόταν πολλαπλώς ανεπαρκής χωρίς την πλούσια δράση πολλών οργανώσεων και πρωτοβουλιών πολιτών. Μελανή απόδειξη η σημερινή κατάσταση στην Ειδομένη.

Φυσικά η εθελοντική δράση δεν μπορεί να μένει αρρύθμιστη. Πρέπει να τηρεί στοιχειώδεις κανόνες νομιμότητας, διαφάνειας, λογοδοσίας, να συναρθρώνεται με τη δράση του κρατικού μηχανισμού. Πρέπει να συμβαδίζει με τον κεντρικό σχεδιασμό, να εντάσσεται στη συνολική ιεράρχηση αναγκών και συνακόλουθων προτεραιοτήτων. Πρέπει να υπόκειται σε στοιχειώδεις κανόνες πιστοποίησης και ελέγχου. Όμως όλα αυτά συνεπάγονται την κεντρική ευθύνη του κράτους: αυτό καλείται να οριοθετεί το πεδίο της παρέμβασης, να θέτει τους κανόνες, να εγγυάται την τήρησή τους. Αυτή η ευθύνη δε μπορεί να μετατίθεται στους εθελοντές.

Έχουν υπάρξει στρεβλώσεις της ανθρωπιστικής δράσης τους τελευταίους μήνες. Άλλοτε από υπερβάλλοντα ζήλο, άλλοτε επειδή στον ανθρωπισμό τρυπώνουν ιδιοτελείς λαθρεπιβάτες, φορείς με πολιτικά ή οικονομικά κίνητρα αλλότρια, κινούμενοι στη γκρίζα ζώνη μεταξύ των μεγάλων οργανώσεων που δρουν επαγγελματικά και των αγνών ερασιτεχνικών πρωτοβουλιών των πολιτών. Εκεί χρειάζονται πιο δύσκολες σταθμίσεις για να διαφυλαχθεί το πολύτιμο κεφάλαιο αλληλεγγύης στις τοπικές κοινωνίες. Ειδάλλως, το κράτος θα μείνει να διαχειριστεί μόνο του καταστάσεις για τις οποίες δεν είναι έτοιμο. Εάν οι αξίες  της αλληλεγγύης απαξιωθούν, όπως επανειλημμένα επιχειρείται, τότε το πρότυπο των κατοίκων και των εθελοντών της Λέσβου θα υποχωρήσει. Νικητής θα είναι η ξενοφοβία που επέδειξαν άλλα νησιά του Νότιου Αιγαίου.

 

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών


Η ψήφιση του νομοσχεδίου για το σύμφωνο συμβίωσης από την ολομέλεια της Βουλής αποτελεί διακριτή στιγμή στην κοινοβουλευτική μας ιστορία και θα μνημονεύεται στο μέλλον. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Πιο φιλέλληνες θα ήταν Βούλγαροι και Τούρκοι καθηγητές από τον Λιάκο»: η ιταμή φράση του εκδότη/διασκεδαστή Θέμου Αναστασιάδη κατακλύζει το διαδίκτυο. Σαν Βασιλικός Επίτροπος Εκτάκτου Στρατοδικείου, υψώνει τα λάβαρα της εθνικοφροσύνης και της ιδεολογικής καθαρότητας. Δεν είναι ο πρώτος ούτε κι ο τελευταίος. Η πατριδοκαπηλία πουλάει. Βρίθει η νεότερη ιστορία μας από εκδηλώσεις «μισαλλόδοξης εθνικοφροσύνης» με σκοπό τον σωφρονισμό όσων εξέφραζαν αποκλίνουσες απόψεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Η αστυνομική αυθαιρεσία αποτελεί καίριο πρόβλημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν το λένε ένθερμοι «δικαιωματίες» αλλά τα εθνικά και διεθνή ελεγκτικά όργανα. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μας έχει καταδικάσει επανειλημμένα για κακομεταχείριση από την αστυνομία. Συμπέρασμα πρώτο: η αστυνομική αυθαιρεσία αποτελεί στίγμα για τη χώρα μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Κοιτώ την αιμάσσουσα Αριστερά. Τα λάθη των τελευταίων μηνών. Τη στρατηγική που δεν αναπροσαρμόστηκε εγκαίρως και οδήγησε στα γνωστά αποτελέσματα. Τη ρητορική που διαψεύστηκε μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου, αλλά επαναλήφθηκε πέντε μήνες μετά για να ξαναδιαψευστεί μετά το δημοψήφισμα. Το ίδιο το δημοψήφισμα, πολλαπλώς προβληματικό, όπλο αυτεπίστροφο. Τις προσωπικές στρατηγικές που παροξύνουν τη γεύση της ήττας. Το αυτομαστίγωμα, την προοπτική της διάσπασης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΘΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΕΔΑ
(27/05/2015-26/05/2018)
Κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Εθνικής Επιτροπής για τα
Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) της 22ας Ιουνίου 2015 διεξήχθησαν εκλογές
για την ανάδειξη Προέδρου και Αντιπροέδρων της Επιτροπής για τη νέα τριετή
θητεία της, έπειτα από πρόσκληση του Πρωθυπουργού, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ.
4 του ιδρυτικού της νόμου 2667/1998.
Πρόεδρος της ΕΕΔΑ εξελέγη ο κ. Γεώργιος Σταυρόπουλος, Επίτιμος
Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας πρόσωπο ορισθέν, ως Μέλος της
ΕΕΔΑ, από το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Επανεξελέγησαν ως Α΄ Αντιπρόεδρος η κα Αγγελική Αργυροπούλου-
Χρυσοχοΐδου πρόσωπο ορισθέν, ως Μέλος της ΕΕΔΑ, από το Ελληνικό Συμβούλιο
για τους Πρόσφυγες και ως Β΄ Αντιπρόεδρος η κα Έλλη Βαρχαλαμά πρόσωπο
ορισθέν, ως Μέλος της ΕΕΔΑ, από τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας.
Αθήνα, 23 Ιουνίου 2015

«Δεν απαντώ δημόσια σε κομιστές, σφουγκοκολάριους (sic), οσφυοκάμπτες, κομματόσκυλα, γκόμενους, γκόμενες. Απαντώ με ρεπορτάζ και στοιχεία για πρωθυπουργούς, υπουργούς, βουλευτές, ολιγάρχες, επιχειρηματίες και γενικά σε όποιους ασκούν εξουσία. Οι υπόλοιποι ξυστείτε στην γκλίτσα του τσοπάνη».

Τι σας θυμίζουν το ύφος και το επίπεδο, η γλώσσα ως μέσο σεξουαλικής καθυπόταξης, το κλείσιμο του ματιού του συντάκτη-τσοπάνη, ο τσαμπουκάς, ο κουτσαβακισμός, το «θα δείτε ποιος είμαι εγώ»; Τι σας θυμίζει η υπόσχεση κάθαρσης; Η αντιδιαστολή των προσκυνημένων οσφυοκαμπτών προς το ασυμβίβαστο ατρόμητο φόβητρο κάθε εξουσίας; Μήπως μαινόμενο ΧΑυγίτη σε περιφερειακό παλιοκάναλο; Μήπως τον κ. Μπέο, τον κ. Τράγκα, τον παλιό καλό Κουρή, τον Στέφανο Χίο, τον Φαήλο Κρανιδιώτη; Δικαίως σας τους θυμίζει, αλλά δεν πρόκειται περί αυτού (ή μήπως τελικά πρόκειται;).

Εδώ πάντως έχουμε να κάνουμε με τέκνο «αριστερής οικογενείας», με ανεξάρτητη πένα, με ελεύθερο πνεύμα βρε αδερφέ.
Υπογράφει ο ίδιος: «Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος. Εκδότης, δημοσιογράφος περιοδικού UNFOLLOW. Και οσονούπω και άλλων ΜΜΕ χωρίς χρηματοδότηση (κομματική ή διαπλεκόμενη)». Τα παραπάνω τα έγραψε στο facebook για τον Στρατή Μπουρνάζο των ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ επειδή ο τελευταίος τόλμησε να στείλει ένα ευγενές γράμμα διαμαρτυρίας στο περιοδικό, το οποίο και δε δημοσιεύτηκε (θα το βρείτε στα Ενθέματα, 21/6).

Φυσικά για τον Στρατή ένας τέτοιος λίβελος είναι τίτλος τιμής. Όσο για την ομάδα του UNFOLLOW, αν δεν καταλαβαίνουν πόσο εκτίθενται, ας πρόσεχαν.

ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Στο χρόνο Πάνο

Ένας χρόνος από τον θάνατο του Πάνου Οικονόμου

του Κωστή Παπαϊωάννου

Θα μιλήσουμε πιο φωναχτά, πιο σωστά, όταν έρθει εκείνη η ώρα; Και αν ναι, γιατί; Οι λέξεις μας θα διαθέτουν ακόμη άρθρωση ή δε θα είναι παρά βογκητά, ψελλίσματα; […]

Και μήπως εκεί βρίσκεται η αληθινή πλευρά των ανθρώπων; Μήπως ο θάνατος μπορεί να νικηθεί αν ειπωθεί καλά;

Michel Schneider, Mortsimaginaires, 2003 

Αυτά τα λόγια διάλεξε ο Πάνος Οικονόμου ως εισαγωγικό μότο στην ποιητική του σύνθεση «Το εξώφυλλο δέρμα του χρόνου» που εκδόθηκε πέρσι, λίγους μόνο μήνες πριν τον θάνατό του. Τριγυρνώ στη σκέψη για τη νίκη του λόγου επί του θανάτου, «αν ειπωθεί καλά» ή –ρισκάροντας μια βλάσφημη ανάγνωση της φράσης– «λόγω θάνατον πατήσας». Ανασκαλεύοντας τα γραπτά του Πάνου, ακούγοντας τις εκπομπές του Καίσαρα, διαβάζοντας τα tweets του Contrabbando και μιλώντας με παλιούς μαθητές του Οικονόμου (πρόκειται για μερικά από τα πολλά…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 257 επιπλέον λέξεις


Η Γενική Γραμματεία Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  του Υπουργείου Δικαιοσύνης σας προσκαλεί στην Ημερίδα «Ρητορική του μίσους: Διαδρομές του ρατσισμού στο δημόσιο λόγο »  
Τετάρτη 24 Ιουνίου, ώρα 18:00 
Αίθουσα Εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), Ακαδημίας 60. 

Με τη υποστήριξη του Συμβουλίου της Ευρώπης

Πρόγραμμα  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης για το νέο σύμφωνο συμβίωσης, ενάμιση χρόνο μετά την καταδίκη της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αποτελεί αυτονόητη κίνηση με πολλαπλά μηνύματα.

Κατ’ αρχήν, ουσιαστικά και συμβολικά πρόκειται για κίνηση άρσης των διακρίσεων σε βάρος συμπολιτών μας λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Η συμπερίληψη των ζευγαριών ανεξαρτήτως φύλου σηματοδοτεί την αναγνώριση προσωπικών σχέσεων που ως τώρα βρίσκονταν σε μια γκρίζα ζώνη θεσμικής άρνησης. Αποκαθίστανται έτσι οι αρχές της ισότητας, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και του σεβασμού της ετερότητας.

Γενικότερα, προχωράμε σε ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο για τις σχέσεις συμβίωσηςπου αναγνωρίζει οικογενειακούς δεσμούς μεταξύ των μερών.Μπορούν πλέον να ρυθμίσουν τις περιουσιακές τους σχέσεις, σύμφωνα όμως με τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης, διατηρώντας σε μεγαλύτερο βαθμό την περιουσιακή τους αυτοτέλεια, εφόσον το επιθυμούν, ακόμη και σε κληρονομικά θέματα. Επιπλέον, αναγνωρίζονται στα μέρη μια σειρά από δικαιώματα ώστε να εξασφαλίζεται η απόλαυση της οικογενειακής ζωής,αλλά και ο σεβασμός της αρχής της ίσης μεταχείρισης.

Θα υπάρξουν ενδεχομένως επιφυλάξεις ή και αντιδράσεις από διαφορετικές πλευρές. Από τη μια, κάποιοι θα βρουν το σύμφωνο άτολμο. Όμως το σύμφωνο δεν μπορεί να άρει όλες τις χρόνιες διακρίσεις και τους αποκλεισμούς. Αυτήείναι μια διαρκής και σύνθετη διαδικασία. Ηθέσπιση του νέου συμφώνου συμβίωσης αποτελεί ένα σημαντικό βήμα αυτής της διαδικασίας.Μπορεί μάλιστα να αποκτήσει και δημόσιο χαρακτήρα εάν, για παράδειγμα, δήμαρχοι φιλοξενήσουν την πράξη σύναψης του συμφώνου σε αίθουσες των δημαρχείων.

Για την άλλη πλευρά των αντιδράσεων, ας υπενθυμίσουμε πως το νέο σύμφωνο απλώς αναγνωρίζει μια υπάρχουσα κοινωνική πραγματικότητα που έχει προ πολλού ξεπεράσει τον νομοθέτη. Η Ελλάδα δεν θα είναι πλέον μια από τις τελευταίες χώρες της Ευρώπης χωρίς πρόσβαση των ομόφυλων ζευγαριών σε κάποιο είδος επίσημης αναγνώρισης της σχέσης τους. Καθώς ολοένα αυξάνονται οι οικογενειακές σχέσεις που δεν χωράνε στο παραδοσιακό σχήμα του έγγαμου ετερόφυλου ζευγαριού και των βιολογικών παιδιών του, η άρνηση αυτής της πραγματικότητας στερεί δικαιώματα και εγκυμονεί κινδύνους. Και πάντως, κανείς δεν υποχρεούται να συνάψει σύμφωνο με ομόφυλό του. Κανείς όμως, επίσης, δεν δικαιούται να το στερεί από όσους το επιλέξουν.

Δημοσιεύεται σήμερα στα ΝΕΑ

Τα περισσότερα κείμενα δημοσιεύονταν ως επιφυλλίδες στα ΝΕΑ μέχρι το καλοκαίρι του 13. Τα υπόλοιπα βλέπουν το φως κατευθείαν στο blog. Η πάνω φωτό είναι από την καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας Use your freedom to write wrongs

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Τα καθαρά χέρια

Ας μιλήσουμε καθαρά

Λεξεις κλειδια

Άγιος Παντελεήμονας Ακροδεξιά Αριστερά Βαλκάνια Βουλή Βουλγαράκης Γάζα Δήμος Αθηναίων Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας Δεκέμβριος Διεθνής Αμνηστία ΕΕΔΑ ΕΛΑΣ Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΗΠΑ Ισλάμ Ισραήλ Κίνα Κακλαμάνης Καμίνης Καρατζαφέρης ΛΑΟΣ Λοβέρδος ΜΚΟ ΜΜΕ ΟΗΕ Ολυμπιακοί Σαμαράς ΣτΕ Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Συνήγορος του Πολίτη Χριστόδουλος Χρυσή Αυγή ανήλικοι ανθρωπισμός απαγωγές αστυνομία αστυνομική βία βία βασανιστήρια διακρίσεις διαμαρτυρία διαφάνεια διεθνή εθελοντισμός εθνικισμός εκκλησία εκλογές εκπαίδευση ελευθερία έκφρασης εργασιακά θανατική ποινή θρησκεία θρησκευτική ελευθερία ιθαγένεια κάμερες κρίση μειονότητες μετανάστες μνημόνιο περιβάλλον προσωπικά δεδομένα πτήσεις CIA ρατσισμός ρατσιστική βία ρατσιστικός λόγος σεξουαλικός προσανατολισμός σχολείο σωφρονισμός τράφικιν τρομοκρατία φυλακές φύλο χούντα όπλα
Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 927 ακόμα followers