Ζητείται ακτιβισμός – ασπίδα

Το γεγονός πρόσφατο και  γνωστό: Αφγανοί μετανάστες κατήγγειλαν ότι κακοποιήθηκαν βάναυσα από την Ελληνική Αστυνομία. Κοντά τους βρέθηκαν αμέσως μέλη ΜΚΟ και πολιτικών οργανώσεων. Οι μαρτυρίες καταγράφτηκαν, τα τραύματα εξετάστηκαν από γιατρούς, ο βασανισμός τεκμηριώθηκε, τα ανήλικα θύματα φιλοξενήθηκαν σε ξενώνα. Με αιφνιδιαστική επίσκεψη στο οικείο (στους βασανιστές;) Αστυνομικό τμήμα δηλώθηκε ρητά πως δεν ήταν ανεκτή η συνέχιση της βίας. Μέσα σε ώρες κινητοποιήθηκε ένα δίκτυο εθελοντών από διαφορετικές οργανώσεις, τα στοιχεία προωθήθηκαν στα ΜΜΕ αλλά και στο εξωτερικό. Η διεθνής καταδίκη δεν άργησε.

Ζητείται λοιπόν και τέτοιος ακτιβισμός. Με χαρακτηριστικά άμεσης επέμβασης, στον τόπο και στο χρόνο όπου συμβαίνουν ή απειλούνται σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό που διεθνώς έχει κατακτηθεί -όχι ανώδυνα- στο χώρο της οικολογίας, δηλαδή η άμεση δράση για ανάδειξη εγκλημάτων κατά του περιβάλλοντος, είναι ζητούμενο για την προστασία των δικαιωμάτων. Ας φανταστούμε μια συντονισμένη ομάδα δικηγόρων να επισκέπτεται τα αστυνομικά τμήματα, όταν καταγγέλλεται χρήση βίας, για να δει τα θύματα. Ή ακόμα, ακτιβιστές να αποσπούν πρόσφυγες από τα χέρια των αρχών πριν από την παράνομη απέλασή τους, όπως συχνά έχει κάνει το ευρωπαϊκό δίκτυο No border. Εκπαιδευτικούς που συνοδεύουν παιδιά μεταναστών ή τσιγγάνων και απαιτούν από το Διευθυντή του σχολείου την εγγραφή τους. Ή δημοσιογράφους που καταγράφουν εικόνες από υπέρμετρη αστυνομική (στρατιωτική ή και λιμενική, κατά τις επαναπροωθήσεις μεταναστών) βία και τις θέτουν στη διάθεση της δικαιοσύνης.

Στο πεδίο των παραβιάσεων χρειάζονται αντανακλαστικά γρήγορα και δράση που μπορεί να φτάνει στην πολιτική ανυπακοή. Να αξιοποιούνται όλες οι δυνατότητες που παρέχει το πλέγμα προστασίας των δικαιωμάτων, οι δικονομικές εγγυήσεις και οι αρμόδιοι θεσμοί. Έτσι ώστε οι κρατικές αρχές να προκαλούνται ανοιχτά να αποκηρύξουν έμπρακτα την κατάχρηση εξουσίας, πριν αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη. Έτσι ώστε τα ζητήματα δικαιωμάτων να τίθενται ανοιχτά και επιτακτικά.

Τα τελευταία χρόνια νέοι θεσμοί διευρύνουν την προστασία των δικαιωμάτων στη χώρα μας: ο Συνήγορος του Πολίτη, η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων. Έχουμε να κάνουμε όμως με προστασία από τα πάνω. Προστασία σημαντική και αναγκαία, αλλά φυσικά μακριά από το πεδίο των παραβιάσεων, αφού είναι διαφορετικός ο ρόλος αυτών των θεσμών. Συμπληρώνεται από τις ΜΚΟ κύρους, που προσφέρουν ανάδειξη των θεμάτων σε διεθνές επίπεδο. Αυτό που λείπει είναι ένα ενεργό –διεκδικητικό τρίτο σκέλος της κοινωνίας των πολιτών, αυτό που θα συμπληρώσει τη θεσμική θωράκιση με χαρακτηριστικά αντιπαράθεσης. Και μάλιστα στο τοπικό επίπεδο, δίπλα στα θύματα. Χρειαζόμαστε έναν ακτιβισμό – ασπίδα.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s