Η βιομηχανία των μηνύσεων

Την περασμένη Παρασκευή βρέθηκε στο εδώλιο ο Πρόεδρος της ομοσπονδίας ιδιωτικών εκπαιδευτικών, αφού τον μήνυσε για συκοφαντική δυσφήμηση ο ιδιοκτήτης γνωστού εκπαιδευτηρίου. Η μήνυση ήταν αντίδραση στην καταγγελία πως στο συγκεκριμένο σχολείο ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί διδάσκουν επί επταετία χωρίς νόμιμο διορισμό και, παρά ταύτα, χωρίς τα αρμόδια εποπτικά όργανα της πολιτείας να παρέμβουν εγκαίρως για την άρση της παρανομίας. Η εύλογη θέση της Ομοσπονδίας πως μη αποκατάσταση της νομιμότητας έθετε σε αμφισβήτηση την εγκυρότητα των τίτλων σπουδών του σχολείου έφερε στο εδώλιο την εκλεγμένη ηγεσία της. Δημόσια μάλιστα ο ιδιοκτήτης αξίωσε να υπηρετούν στα ιδιωτικά σχολεία αδιόριστοι εκπαιδευτικοί, χωρίς έλεγχο των τυπικών προσόντων τους από την πολιτεία. Ως εκ τούτου, η αθώωση μετά από πολύωρη διαδικασία δικαίως θεωρείται επικράτηση της κοινής λογικής και της νομιμότητας σε ένα χώρο που όλο και περισσότερο μοιάζει με ζούγκλα: κάθε γωνιά της ιδιωτικής εκπαίδευσης ταχύτατα μετατρέπεται σε ζώνη ελεύθερης επιχειρηματικής δραστηριότητας, χωρίς κανόνες και με την ανοχή ή τη στήριξη του υπουργείου.

Πέραν αυτού, γενικότερα προξενεί φόβο η επιχειρούμενη ποινικοποίηση δραστηριοτήτων που σχετίζονται με το δημόσιο συμφέρον. Δεν είναι δικαίωμα και καθήκον των εκλεγμένων συνδικαλιστικών οργάνων να καταγγέλλουν όποιες παρανομίες ή παρατυπίες διαπιστώνουν; Και όμως, οι παρανομούντες κραυγάζοντας αυτοαναγορεύονται σε καταγγέλλοντες. Μια βιομηχανία φόβου μέσω μηνύσεων και αγωγών επιδιώκει να περιορίσει την άσκηση δημοκρατικών δικαιωμάτων. Σε άλλη πρόσφατη περίπτωση, πολίτες πληροφορούνται πως ξεκινούν εργασίες για την κατασκευή εργοστασίου που με βεβαιότητα θα υποβαθμίσει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον του τόπου τους. Αντιδρούν με τον μόνο τρόπο που διαθέτουν: διαμαρτύρονται δημόσια και προσφεύγουν στη δικαιοσύνη. Την ίδια στιγμή, ο επιχειρηματίας προσφεύγει στη δικαιοσύνη εναντίον τους διεκδικώντας μυθικά ποσά από «διαφυγόντα κέρδη». Διεκδικεί τις περιουσίες και τα σπίτια αυτών των πολιτών. Τι άλλο έχουμε αν όχι προσπάθεια τρομοκράτησης; Αναγκαία η διευκρίνιση: δεν πρόκειται για την προσφυγή στη δικαιοσύνη ενός ανίσχυρου πολίτη που αδικείται από μια ισχυρή εξουσία και αναζητά προστασία. Το αντίθετο. Ισχυροί οικονομικοί παράγοντες επιδιώκουν να φιμώσουν όσους αμφισβητούν την ασυδοσία τους. Όσο μάλιστα ο ανταγωνισμός οξύνεται, η ένταση σε εργασιακό και περιβαλλοντικό επίπεδο κορυφώνεται. Καθόλου τυχαία, η μάχη δίνεται κυρίως σε αυτά τα δύο μέτωπα: να αποσαθρωθούν οι κανόνες που προστατεύουν το δικαίωμα στην εργασία και να καταπέσουν οι τελευταίες κινήσεις σωτηρίας των ελεύθερων χώρων. Οι ενεργοί πολίτες, οι δημοσιογράφοι και οι κοινωνικοί φορείς που επιδιώκουν να προασπίσουν αυτά τα δημόσια αγαθά αντιμετωπίζουν μια σοβαρότατη απειλή και χρειάζονται την προστασία της δικαιοσύνης, ιδίως όταν βρίσκονται κατηγορούμενοι.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s