Ο κ. Τριανταφυλλόπουλος φιλοδοξεί να ελέγχει πλέον και το περιεχόμενο της σχολικής διδασκαλίας. Μετά τον πάλαι ποτέ σχολικό επιθεωρητή, ποιος θα παρακολουθεί τους δασκάλους πίσω από τις κλειστές πόρτες των σχολικών αιθουσών; Ποιος άλλος από τον εθνικό μας τηλεδικαστή; Η υπόθεση λίγο πολύ γνωστή: καθηγητής προτείνει λογοτεχνικά αναγνώσματα στους μαθητές, ανάμεσα στα οποία και γνωστό μυθιστόρημα της Λιλής Ζωγράφου με ερωτικές σκηνές που προκαλούν την αντίδραση γονέων. Με τα πολλά η αντίδραση καταλήγει εκεί όπου καταλήγει κάθε αντίδραση που σέβεται τον εαυτό της: στο στούντιο της τηλεοπτικής Ζούγκλας. Μια αόρατη φωνή παραστατικά απαγγέλλει αποσπάσματα του βιβλίου. Για να γίνουν τα πειστήρια του εγκλήματος πληρέστερα, η ανάγνωση συνοδεύεται από προβολή τηλεοπτικών ερωτικών σκηνών. Τώρα πια το έγκλημα βρίσκεται μπροστά μας, το παρακολουθούμε ζωντανά. Όχι το δήθεν έγκλημα του καθηγητή, αλλά το πραγματικό του εθνικού μας τιμητή. Μια αριστοτεχνικά στημένη απάτη. Το λογοτεχνικό ανάγνωσμα παρουσιάζεται στα μάτια μας σαν σκληρό πορνό, η λεζάντα στην οθόνη κραυγάζει «μάθημα σεξ στους μαθητές». Ο ίδιος όμως αίρεται υπεράνω των περιστάσεων: δηλώνει αντίθετος με την κριτική που ασκείται στον καθηγητή! Την κριτική που ασκεί η δική του εκπομπή!

Θύμα του τηλεδικαστή (εκτός από τη στοιχειώδη σοβαρότητα και την αισθητική) η ουσία της διδακτικής πράξης, το ίδιο το πνεύμα της εκπαίδευσης. Γιατί η εκπαίδευση, ως σύμβαση μεταξύ διδάσκοντος και διδασκομένων, βασίζεται σε μια αναγκαία συνθήκη, την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Αυτή την εμπιστοσύνη επιχείρησαν να καταρρακώσουν, εκούσια ή ακούσια, οι γονείς που κατέφυγαν στο τηλεοπτικό λαγωνικό. Παρέκαμψαν τα θεσμικά όργανα της πολιτείας, όπου είχαν κάθε δικαίωμα να καταγγείλουν ό,τι θεωρούσαν ανάρμοστο. Προτίμησαν την εύκολη οδό της διαπόμπευσης. Έδωσαν ένα λαμπρό μάθημα λιντσαρίσματος στα παιδιά τους. Πόσο αυτή η επιλογή τραυματίζει την προαναφερθείσα βάση εμπιστοσύνης λίγο τους απασχόλησε.

Υπάρχει όμως και η θετική πλευρά. Η συλλογική αλληλεγγύη, όπως αυτή εκφράστηκε με την αποχή των μαθητών και τη λευκή απεργία των καθηγητών του σχολείου, είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρα. Η σχολική κοινότητα, πλην της αμήχανης διεύθυνσης, λειτούργησε όπως όφειλε. Διατράνωσε το αυτονόητο, πως υπάρχουν δηλαδή συγκεκριμένοι τρόποι για να επιλύονται τέτοια προβλήματα με αλληλοσεβασμό και εμπιστοσύνη. Μια ζωντανή εκπαιδευτική διαδικασία, ακόμα και με τις ενδεχόμενες αστοχίες της, ακυρώνεται όταν εισβάλλουν αλλότριες εξουσίες. Στην ακύρωση αυτή, η αλλότρια και αλλοτριωτική εξουσία του «δημοσιογράφου» δεν είναι μόνη. Συνεργούς έχει τους ανεύθυνα καταγγέλλοντες γονείς και τους συνήθεις καλεσμένους της εκπομπής, ικανούς να νομιμοποιήσουν τα πάντα για λίγα λεπτά τηλεοπτικού φωτός.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Advertisements