Η λατρεία των όπλων

«Ενδιαφέρον. Η πρώτη σας αντίδραση στο φονικό της Βιρτζίνια ήταν ο έλεγχος των όπλων. Η δική μου αντίδραση ήταν: μακάρι να υπήρχαν περισσότερα παιδιά στη σχολή με άδεια οπλοκατοχής και ένα όπλο να αμυνθούν. Είναι ο δικός σας τρόπος καλύτερος; Υπάρχουν πειστικά στοιχεία που δείχνουν πως ο περιορισμός των όπλων μειώνει τη βία; Ή μήπως ισχύει το αντίθετο; Το να έχουν οι νομιμόφρονες πολίτες πρόσβαση στα όπλα στην πραγματικότητα μειώνει τη βία».

Η επιστολή στάλθηκε στους New York Times. Η φωνή της «βαθιάς Αμερικής». Φαίνεται πως οι 30.000 θάνατοι από πυροβόλα όπλα ετησίως στις ΗΠΑ δεν αρκούν (14,05 θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους, όταν  στην Ιαπωνία καταγράφονται 0,07 θάνατοι). Επικαλούμενη το 2ο άρθρο του Συντάγματος, η NRA (Εθνική Ένωση Πυροβόλων Όπλων) υπερασπίζεται το «δικαίωμα» στην κατοχή όπλων. Το «δικαίωμα» αυτό όμως, θεσπισμένο σε τελείως διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο (όταν δηλαδή οι πρώτοι πολίτες έπρεπε να υπερασπιστούν το νεοσύστατο επαναστατικό έθνος με τα όπλα) ασκείται σε βάρος υπαρκτών δικαιωμάτων, ουσιαστικών και αναφαίρετων, όπως είναι η ζωή και η ασφάλεια. Άλλωστε, η ίδια η συλλογιστική των υπέρμαχων της ελεύθερης οπλοκατοχής δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Λένε: τα όπλα δεν σκοτώνουν, οι άνθρωποι σκοτώνουν. Μόνο που όταν ο δολοφόνος της Βιρτζίνια σε κατάσταση αμόκ τριγύριζε στις αίθουσες διδασκαλίας, κάποιοι του είχαν επιτρέψει να κρατάει όπλα και άρα να σκοτώνει. Κι αυτοί ήταν το πανίσχυρο λόμπι των όπλων. Τώρα, θρασύτατα επικρίνουν όσους προσπαθούν να «εκμεταλλευτούν την τραγωδία για να προωθήσουν μια πολιτική ατζέντα κατά των όπλων», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε κάποιος γερουσιαστής την πρώτη μέρα μετά το φονικό.

Όταν η αποτυχία ή απροθυμία του κράτους να ελέγξει την κατοχή και χρήση όπλων έχει ως προβλέψιμο αποτέλεσμα την αυξημένη βία (όπως συμβαίνει με το οργανωμένο έγκλημα ή την ενδοοικογενειακή βία) τότε το κράτος καθίσταται υπεύθυνο για τη βία αυτή. Πρέπει λοιπόν οι κυβερνήσεις να προχωρήσουν ταχύτερα και ουσιαστικότερα στην κατεύθυνση που συναποφάσισαν τον Δεκέμβριο στον ΟΗΕ, όταν 153 χώρες δεσμεύτηκαν να εργαστούν για μια διεθνή Σύμβαση για το Εμπόριο Όπλων.

Αυτά διεθνώς. Σε ό,τι αφορά το εσωτερικό της χώρας μας, πρέπει ανυποχώρητα να αντιμετωπίσουμε όσους επικαλούνται τοπικές ιδιαιτερότητες και παραδόσεις για να δικαιολογήσουν την ανεξέλεγκτη κατοχή όπλων. Καμιά τιμή δε μας περιποιούν οι εικόνες πρωθυπουργών και υπουργών που γελούν με τις μπαλωθιές. Εικόνες διακομματικής αδυναμίας απέναντι στο πολιτικό κόστος που θα σήμαινε η επιβολή του νόμου. Εξάλλου, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Χρόνια πριν από τη μεγάλο φονικό στο Πολυτεχνείο της Βιρτζίνια ένα «μικρό φονικό» έγινε στο Πολυτεχνείο της Κρήτης.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Advertisements

One thought on “Η λατρεία των όπλων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s