Ευχαριστώ ω μαμά εταιρία!

Η Wal-Mart είναι από τις μεγαλύτερες εταιρίες παγκοσμίως: 351 δις δολάρια έσοδα και 11,3 δις κέρδη ετησίως. Στις ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης, αφού διατηρεί 4000 καταστήματα και απασχολεί 1,3 εκατομμύρια υπαλλήλους. Κανένας όμως δε μετέχει σε εργατικό σωματείο! Η οργάνωση Human Rights Watch απέδειξε με ειδική έρευνα πως δεν πρόκειται για σύμπτωση. Οι εργαζόμενοι εμποδίζονται να οργανωθούν. Βασικό μέρος της κατάρτισης των στελεχών αφορά σε πρακτικές παρεμπόδισης των συνδικάτων. Στις συναντήσεις προσωπικού προβάλλονται βίντεο κατά των σωματείων και υπέρ των ατομικών διαπραγματεύσεων με τη διοίκηση. Κάθε απόπειρα οργάνωσης σωματείου αναφέρεται αμέσως και ειδική ομάδα αποστέλλεται για να την καταστείλει. Ένα κλίμα φόβου καλλιεργείται με κάθε τρόπο: κάμερες ασφαλείας παρακολουθούν ειδικά όσους εκφράζονται υπέρ του συνδικαλισμού, η διανομή σχετικού υλικού απαγορεύεται, όσοι επιμένουν κινδυνεύουν με απόλυση. Η έκθεση καταδεικνύει πως η εργατική νομοθεσία των ΗΠΑ ουσιαστικά ανέχεται αυτές τις μεθόδους. Όποτε μια υπόθεση φτάνει στη δικαιοσύνη οι ποινές είναι ασήμαντες. Το χειρότερο που μπορεί να υποστεί η εταιρία είναι η υποχρέωση επαναπρόσληψης του απολυθέντος και η ανάρτηση ανακοίνωσης στο κατάστημα με την οποία υπόσχεται να τηρεί τον νόμο!

Στην Ευρώπη υπάρχουν κλάδοι όπου τα πράγματα δεν είναι καλύτερα: οι οργανωμένοι σε σωματείο υπάλληλοι των Μακ Ντόναλντς  στη Γερμανία είναι 4%, στη Γαλλία 1,5%, στην Ισπανία 1% και στην Αγγλία 0%. Καθίσταται έτσι ευκολότερη για την επιχείρηση η απασχόληση υπαλλήλων με μειωμένα και συνεχώς μεταβαλλόμενα ωράρια εργασίας. Στη χώρα μας χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν γνωστές αλυσίδες discounter, δηλαδή σούπερ μάρκετ με ιδιαίτερα χαμηλές τιμές. Η συγκράτηση των τιμών σχετίζεται άμεσα με τον τρόπο διαχείρισης του προσωπικού: εξοντωτική απασχόληση σε κάθε αντικείμενο εργασίας αφού ο αριθμός τους δεν επαρκεί, εργασία 4ωρη και όχι πλήρης, απλήρωτες υπερωρίες και ανύπαρκτα διαλείμματα. Στελέχη παριστάνοντας τους πελάτες κάνουν αιφνιδιαστικές εφόδους και εικονικές αγορές για να ελέγξουν τα αντανακλαστικά των ταμιών. Και εδώ, όπως στην περίπτωση των γραφείων ενοικίασης εργαζομένων και σε πολλούς κλάδους του ιδιωτικού τομέα, η ουσιαστική αδυναμία ένταξης σε σωματείο αποτελεί συστατικό στοιχείο της εργασιακής οπισθοδρόμησης.

Γράφονται και λέγονται πολλά για την απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Έχει όμως ιδιαίτερη σημασία αυτή η πτυχή τους, η αποχή από τη συνδικαλιστική ένταξη. Ο συνδυασμός αποτρεπτικών μεθόδων από πλευράς εργοδοτών με την απαξίωση του συνδικαλισμού από πλευράς εργαζομένων (απαξίωση εν μέρει δικαιολογημένη και επικουρικά εντέχνως τροφοδοτούμενη από τα ΜΜΕ) έχει οδηγήσει σε ολοσχερή παραίτηση από ένα βασικό δικαίωμα. Από την άποψη αυτή, είναι ελπιδοφόρο μήνυμα η απόφαση μεγάλων διεθνών οργανώσεων δικαιωμάτων να δράσουν για τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα που ως τώρα συχνά αντιμετωπίζονταν ως δεύτερης κατηγορίας.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s