Ο Σοφοκλής, ο υπουργός και η απώλεια του μέτρου


Έχουν και οι τόποι δικαιώματα. Κυρίως οι τόποι της μνήμης και του πολιτισμού που ζουν στους αιώνες ανεξάρτητα από εμάς. Έχουν δικαίωμα να μη νιώθουν βαρύ το βήμα μας όταν τους επισκεπτόμαστε. Να μην πληγώνουμε το σώμα τους με τα σημάδια μας. Να περνάμε ακροπατώντας, να μιλάμε χαμηλόφωνα. Συναισθανόμενοι το πρόσκαιρο της δικής μας παρουσίας να μη σκεπάζουμε τον ψίθυρο αιώνων.

Σάββατο βράδυ στην Επίδαυρο. Το μαγικό σούρουπο πέφτει, το κοίλο του θεάτρου γεμάτο. Χιλιάδες θεατές αναμένουν να ζωντανέψει μπρος στα μάτια τους η αιώνια αναμέτρηση του ανθρώπου με την εξουσία, της Αντιγόνης με τον Κρέοντα. Λιτό το σκηνικό: ένας τόπος χέρσος έξω απ’ τα τείχη της Θήβας, σπαρμένος με στάχυα και πεσμένες πέτρες. Απουσιάζει παντελώς κάθε σημάδι της εγκόσμιας εξουσίας του άρχοντα. Και ξαφνικά αντικρίζουμε μια παραφωνία: αντί να προβάλει ο Κρέοντας, φορέας της απόλυτης εξουσίας, εμφανίζονται το μαύρο υπουργικό αυτοκίνητο με τα περιπολικά της συνοδείας και σταματούν πίσω απ’ την ορχήστρα του θεάτρου. Ο ευθυτενής κ. Υπουργός βαδίζει προς τη θέση του στην πρώτη σειρά και γίνεται (άθελά του;) η παράταιρη όψη της εξουσίας του σήμερα στον κάμπο της αρχαίας Θήβας. Μια παρέα δίπλα αναρωτιέται: γίνεται να μην ξέρει ο νέος και πολυπράγμων πολιτικός τα άγραφα δικαιώματα του χώρου; Είναι δυνατόν να αγνοεί πως μαζί με τους απαράγραπτους νόμους των θεών ισχύουν και οι άγραφοι νόμοι των βωμών τους; Και αν το γνωρίζει, γιατί δεν πορεύτηκε πεζός όπως όλοι μας τα λίγες εκατοντάδες μέτρα από την είσοδο ως το θέατρο;

Όταν τα φώτα έσβησαν είδαμε να συγκρούονται οι νόμοι των ανθρώπων με τους νόμους των θεών, η ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας με την πραγματική παντοδυναμία του Δικαίου. Ακούσαμε τον Σοφοκλή να περιπαίζει την εθελοτυφλία των ισχυρών μπρος στο πασιφανές. Είδαμε τον άρχοντα που έχασε το μέτρο των πραγμάτων να συνθλίβεται από το βάρος των λόγων και των έργων του.

Δεν ξέρω τι ένιωσε ο κ. Υπουργός στην Επίδαυρο. Μάλλον απίθανο να συναισθάνθηκε πως για πολλούς ήταν άτοπη αυτή η εμφάνισή του, πως παραβίασε τα άγραφα δικαιώματα του ιερού τόπου. Πιθανότερο να σκεφτόταν πόσο χρήσιμη είναι η τωρινή θητεία στην υπηρεσία του πολιτισμού, ως κολυμπήθρα του Σιλωάμ από τη θητεία στην υπηρεσία της τάξης. Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που έχασε το μέτρο είναι ο κ. Υπουργός. Άδικο να τα βάζουμε μόνο μαζί του. Πέρασαν πολλοί πριν και πολλοί θα ακολουθήσουν. Κάποτε έφιπποι, τώρα εποχούμενοι. Μικρή η παρασπονδία του, μια ενδεικτική παρωνυχίδα.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s