Περί «αδούλωτης κρητικής ψυχής» και άλλων δαιμονίων

Όλο και συχνότερα η ελληνική κοινωνία δείχνει έκπληξη μπροστά στο απολύτως προφανές. Διαμεσολαβητής και παραμορφωτικός καθρέφτης η τηλεόραση, μετατρέπει αμέσως αυτή την έκπληξη σε σόου. Έτσι συμβαίνει και με τα Ζωνιανά. Η αναμετάδοση επιχειρήσεων Ράμπο, τα αστυνομικά αλληλοκαρφώματα, οι διαρροές ονομάτων απειλούν να συσκοτίσουν τις όποιες ευρύτερες προεκτάσεις: δεν πρόκειται μόνο για μια ποινική υπόθεση, ένα κρούσμα κρατικής διαφθοράς, μια περίπτωση πολιτικής πατρωνίας. Είναι όλα αυτά και πολύ περισσότερα. Γι’ αυτό η «έκπληξη» δεν πρέπει να μας κάνει να λησμονήσουμε μερικές αλήθειες.

Πρώτον, παρά τα θρυλούμενα η επιβολή της κρατικής εξουσίας δεν εγκυμονεί πάντοτε μόνο απειλές για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην περίπτωση των Ζωνιανών συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η κρατική εξουσία καλείται να καταστείλει την κατάφωρη τρομοκράτηση του πληθυσμού που ασκείται από συμμορίες κρυμμένες πίσω από μια επίφαση κοινοτικής αλληλεγγύης την οποία αποσπούν βιαίως. Η επιβολή του νόμου μπορεί να εξαλείψει τις εγκληματικές συμπεριφορές και για τούτο πρέπει να είναι άμεση και χωρίς εκπτώσεις. Δεύτερον, στα Ζωνιανά η αυτοεικόνα της «αδούλωτης κρητικής ψυχής» μπήκε σε μια δική της τροχιά ανεξέλεγκτη και παθογενή. Μήπως όμως την «αδούλωτη κρητική ψυχή» την διδάξαμε πως η εξαίρεση από γενικώς ισχύοντες κανόνες, όπως η απαγόρευση της οπλοκατοχής, της οπλοχρησίας και της ζωοκλοπής, είναι επιτρεπτή ειδικά για εκείνη και μάλιστα αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων; Μήπως δόθηκε το μήνυμα πως ο ηρωισμός των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων αρκεί για να δικαιολογείται εσαεί μια ιδιότυπη αποστασιοποίηση από τους θεσμούς μιας ευνομούμενης πολιτείας ή ένα αντριλίκι που εκτονώνεται με την εμπορία γυναικών; Μήπως το «κουλέρ λοκάλ» της βίας, η κρυφή γοητεία της μπαλωθιάς στην οποία έκλειναν κατά καιρούς το μάτι πρωθυπουργοί, υπουργοί και κομματάρχες, δεν είναι τελείως άσχετα με την εγκληματική βία των Ζωνιανών που οδήγησε στην εν ψυχρώ δολοφονική επίθεση κατά των αστυνομικών; Μήπως εν τέλει η αναγωγή της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας σε απόλυτη αξία είναι ένας ιός που έχει προσβάλει ολόκληρο το κοινωνικό σώμα αλλά κάποιοι στην Κρήτη έχουν ήδη ασθενήσει βαρέως;

Θα ήταν βέβαια εθελοτυφλία να περιοριστούμε στα Ζωνιανά, ως τη μόνη μαύρη τρύπα της νομιμότητας, δαιμονοποιώντας το χωριό ή ολόκληρο το νησί. Όμως, η βαριά εγκληματικότητα απαιτεί άμεσα μέτρα. Στη συνέχεια πρέπει να αντιμετωπιστεί η ελαφριά παραβατικότητα που ανακύπτει από τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες και την εργαλειακή χρήση της Ιστορίας με σκοπό την αυτοαναγόρευση σε εκλεκτή ομάδα και την αυτοεξαίρεση από τον νόμο. Με απλά λόγια, η Κρήτη (όπως και κάθε άλλο μέρος) πρέπει να αφοπλιστεί. Αυτό όμως μπορεί να γίνει μόνο με τη συναίνεσή της και αν αυτή δεν υπάρχει οφείλουμε συστηματικά να την δημιουργήσουμε.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s