Το κατηχητικό σχολείο και η δημόσια εκπαίδευση

Όσο διαρκούσαν οι αντιπαραθέσεις γύρω από το βιβλίο Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, με τη γνωστή κατάληξη, η αναθεώρηση του διδακτικού εγχειριδίου Θρησκευτικών της Β΄ Λυκείου έδειχνε έναν δρόμο τελείως διαφορετικό. Οι Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά Ελλάδας είχαν προσφύγει στο Συνήγορο του Πολίτη διαμαρτυρόμενοι για ανακριβή παρουσίαση του δόγματός τους και μειωτικούς χαρακτηρισμούς σε βάρος τους. Κατόπιν τοποθέτησης της Ανεξάρτητης Αρχής, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο επανεξέτασε το βιβλίο και κατέληξε στη διόρθωση συγκεκριμένων τμημάτων του στην τρέχουσα έκδοση του 2007. Ενδεικτικά, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν κατατάσσονται πια στα παραθρησκευτικά φαινόμενα αλλά στις νέες θρησκευτικές διδασκαλίες. Δεν αναφέρεται πως ο ιδρυτής του δόγματος ήταν «πλούσιος αμερικανός έμπορος» (σε τι αποσκοπούσε άραγε η αναφορά;). Υποτιμητικές φράσεις όπως «οργανωμένη προπαγάνδα», «αντιστρατεύονται το ισχύον κοινωνικό και εθνικό σύστημα», «λαθεμένη πίστη», «προπαγανδιστική και προσηλυτιστική κινητοποίηση αντίθετη προς το Σύνταγμα», «απευθύνονται σε ανθρώπους με ασταθή πίστη και ελλιπή ενημέρωση» και υπαινιγμοί περί οικονομικών κινήτρων των Μαρτύρων του Ιεχωβά απαλείφθηκαν.

Δεν θα μνημονευόταν ίσως αυτή η εξέλιξη σε μια άλλη χώρα. Η επιτυχής έκβαση μιας τέτοιας υπόθεσης στην Ελλάδα αποτελεί όμως ένα σημαντικό μάθημα προς πολλές κατευθύνσεις. Κατά πρώτον, μια θρησκευτική κοινότητα που αισθάνεται πως αδικείται απαιτείται να έχει πρόσβαση σε ταχείες διαδικασίες αποκατάστασης της νομιμότητας. Δεύτερον, εσχάτως οι Ανεξάρτητες Αρχές δέχονται επιθέσεις και επιχειρείται να απαξιωθούν (ακόμα και μέσω μιας αδιανόητης ομηρίας που έγκειται στην αέναη μη ανανέωση της θητείας χωρίς όμως και αντικατάστασή τους). Γι’ αυτό ακριβώς είναι πολυσήμαντο μήνυμα οι επιτυχείς παρεμβάσεις τους. Τρίτον, μετά την ήττα των θεμελιωδών αρχών που πρέπει να διέπουν μια συντεταγμένη πολιτεία με τη συνοπτική «εκτέλεση» του βιβλίου Ιστορίας δια υπουργικής απόφασης, οφείλουμε να εμμείνουμε στην ανάγκη τήρησης των προβλεπόμενων διαδικασιών τις οποίες έθεσε σε κίνηση ο Συνήγορος του Πολίτη. Δεν είναι πολυτέλεια οι προβλεπόμενες διαφανείς διαδικασίες, είναι στοιχειώδης εγγύηση για την αποτελεσματική λειτουργία των εκπαιδευτικών θεσμών και το συνδυασμό του επιστημονικού κύρους με το δημόσιο έλεγχο.

Έχουμε και άλλοτε υποστηρίξει το ουδετερόθρησκο αλλά όχι αποθρησκειοποιημένο σχολείο. Ακόμα όμως και σε ένα σχολείο που επιλέγει τον κατηχητικό, ομολογιακό χαρακτήρα διδασκαλίας των θρησκευτικών, δεν έχει χώρο η απαξίωση άλλων δογμάτων. Όσα μπορεί να λέγονται σε ένα κατηχητικό ή σε ένα ναό, ως κριτική σε άλλες θρησκείες στο πλαίσιο της ενίσχυσης του θρησκευτικού φρονήματος των πιστών, δεν έχουν θέση στη δημόσια εκπαίδευση. Ακόμα περισσότερο, η επισήμανση δογματικών διαφορών δεν μπορεί να απολήγει σε αμφισβήτηση της προσωπικότητας και της νομιμοφροσύνης των ετερόδοξων πολιτών. Το σχολείο είναι πεδίο ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας του παιδιού, χώρος καλλιέργειας του σεβασμού στην ετερότητα και επικοινωνίας των θρησκευτικών και άλλων κοινοτήτων.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s