Ο καλός αστυνομικός

Στο παρκάκι της οδού Κύπρου έμεναν συγκεντρωμένοι το βράδυ δεκάδες Αθηναίοι για να αποτρέψουν τη συνέχιση της κοπής δέντρων. Είχαν προηγηθεί επεισόδια αλλά πλέον τα πνεύματα ήταν ήρεμα και γίνονταν λίγες λεκτικές αψιμαχίες με τα ΜΑΤ για την τιμή των εκατέρωθεν όπλων. Στα πηγαδάκια των παρευρισκομένων συμμετείχε βαθμοφόρος αστυνομικός. Εκτόνωνε εντάσεις, άνοιγε διαύλους επικοινωνίας και έριχνε γέφυρες ανάμεσα σε οπτικές που «υπό κανονικές συνθήκες» δε συναντιούνται. Ανεδείκνυε ο ίδιος το προφανές για όλους, ότι δηλαδή δύσκολα μπορεί να γίνει αποδεκτό η αστυνομία να φυλάει την μπουλντόζα που ισοπεδώνει το μοναδικό πάρκο της περιοχής. Συζήτησα μαζί του και θαύμασα την αποτελεσματική διπλωματία των λόγων. Η αγωνία του ήταν να μην εξελιχθούν τα πράγματα «ως είθισται», να μην οδηγηθεί η συνύπαρξη διαμαρτυρόμενων πολιτών και αστυνομίας σε σύγκρουση. Με λίγα λόγια, προσπαθούσε να αποτρέψει την αυτοεκπληρούμενη προφητεία της σύγκρουσης.

Βέβαια η δημοτική αρχή όφειλε να έχει πείσει τους κατοίκους για την αναγκαιότητα ενός έργου στην περιοχή τους. Και βέβαια η επανάληψη της κοπής δέντρων λίγες ημέρες αργότερα (με τη συνδρομή «αγνώστων» που προπηλάκισαν πολίτες, όπως καταγγέλλεται) μάλλον επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους για τον ένοικο του δημαρχιακού μεγάρου. Ας σταθούμε όμως στο ίδιο το έργο της αστυνομίας. Δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς ότι η υπερβολική χρήση του βαρέως τμήματος του κατασταλτικού μηχανισμού ακυρώνει τον διαμεσολαβητικό- προληπτικό ρόλο της αστυνομίας. Η  διαρκής παρουσία μονάδων της αστυνομίας με στρατιωτική όψη και λογική στα κεντρικά σημεία της πόλης υπονομεύει το συνολικό της έργο. Το ίδιο αρνητικά επιδρά και η έλλειψη εξειδίκευσης. Ο σημερινός διοικητής αστυνομικού τμήματος γειτονιάς -ρόλος που προϋποθέτει τη δυνατότητα πρόληψης, διαμεσολάβησης και επίλυσης εντάσεων και διαφορών- χτες υπηρετούσε στα ΜΑΤ, που εξ ορισμού βασίζονται στη βίαιη καταστολή. Τα σκληρά αστυνομικά «τμήματα της νύχτας» με τη βαριά παραβατικότητα στελεχώνονται σήμερα όπως ένα τμήμα γειτονιάς, όπου είναι άλλες  οι κοινωνικές διεργασίες και ανάγκες. Τα ίδια ισχύουν και στον τομέα της εξιχνίασης εγκλημάτων (είναι τυχαίο ότι το πεδίο που διεθνώς τροφοδοτεί την αστυνομική λογοτεχνία με ήρωες, καταραμένους ή μη, στην Ελλάδα ως αντικείμενο μυθοπλασίας είναι ανύπαρκτο; Ο συμπατριώτης μας λογοτεχνικός ήρωας θα έπρεπε πρώτα να αντιμετωπίσει τα ελλείμματα του επαγγελματικού του περιβάλλοντος). Αν προσθέσουμε τις πολλαπλές πολιτικές εξαρτήσεις, την αδιανόητη έλλειψη αυτονομίας της φυσικής από την πολιτική ηγεσία και τα πελατειακής υφής συνδικαλιστικά μορφώματα, το περιθώριο αισιοδοξίας στενεύει. Η πρόληψη γίνεται όνειρο θερινής νυκτός και η καταστολή αποτελεί την εύκολη οδό. Ο εξαιρετικά κρίσιμος κοινωνικά ρόλος της διαμεσολάβησης μένει ανενεργός. Ο ρόλος αυτός προϋποθέτει ευαισθησία, αίσθηση κοινωνικής ευθύνης και ειδική κατάρτιση, είδη εν ανεπαρκεία σε ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό αλλά εκ των ων ουκ άνευ αν θέλουμε να μιλάμε για ουσιαστική αστυνόμευση.

Υγ. Όποτε επικρίνεται η αστυνομία συσπειρώνεται γύρω από την επίκληση της εναντίον της εχθρότητας. Και όμως, ακόμα και οι πλέον καχύποπτοι από τους συγκεντρωμένους της οδού Κύπρου εκδήλωσαν γενναιόδωρα την επιδοκιμασία τους για την παρουσία ενός αξιωματικού με τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s