Όψεις μιντιακού σεξισμού

Από την αναμέτρηση για την εκλογή αρχηγού στη Νέα Δημοκρατία κρατάμε την επίθεση στην κ. Μπακογιάννη από την εφημερίδα Βέτο, επίθεση- υπόδειγμα ελεεινής ρυπαρογραφίας. Το δημοσίευμα παρουσίαζε σωματικά γνωρίσματα, ερωτικά απωθημένα και ψυχογραφήματα επιπέδου σαπουνόπερας σαν ερμηνείες πολιτικών συμπεριφορών. Είναι αδιάφορο αν ο διάχυτος στο κείμενο επιθετικός σεξισμός αποτελούσε νοητική αφετηρία ή απλό εργαλείο του «ανώνυμου» συντάκτη. Επιπλέον, πέρα από την σοβαρή προσβολή της προσωπικότητας που συνιστά, ένα τέτοιο κείμενο παραμερίζει επίσης την ουσιαστική ανάλυση των πολιτικών πραγμάτων. Εν προκειμένω, αποσιωπούνται άλλα θέματα που αφορούν άμεσα τους τρεις υποψηφίους: η διαπλοκή με επιχειρηματικά συμφέροντα και οι αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις, η καπηλεία εθνικών θεμάτων και η δημαγωγική κολακεία εθνικιστικών αντανακλαστικών. Αυτά τα θέματα φαίνεται δε χωρούν στην παραδημοσιογραφία που συστηματικά υπηρετεί ο εκδότης της εφημερίδας και οικοδεσπότης της τηλεοπτικής Ζούγκλας.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η «υπόμνηση» παλαιών φωτογραφικών στιγμών της κ. Αλ Σάλεχ από το Πρώτο Θέμα, εφημερίδα αδελφή της προηγούμενης. Από τη στιγμή που η κ. Αλ Σάλεχ ανέλαβε θέση συμβούλου για θέματα μετανάστευσης στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ξέσπασε μια χυδαία εναντίον της επίθεση, κυρίως στο διαδίκτυο. Κι εδώ υπόβαθρο αποτελεί ο σεξισμός, πιο προφανής και μπρουτάλ, άμεσα συνδεόμενος με την ενασχόληση του αντικειμένου του με τα δικαιώματα των μεταναστών. Και πώς να γίνει αλλιώς; Η συνταγή είναι κοκτέιλ μολότοφ για τη σκέψη ενός «ελληναρά του καφενείου»: νέα όμορφη γυναίκα με αραβικό όνομα που έχει κάνει τολμηρή επαγγελματική φωτογράφηση υπερασπίζεται τα δικαιώματα μεταναστών και μάλιστα από θεσμική θέση. Και πάλι βέβαια η ουσία, το μεταναστευτικό και ό,τι συνεπάγεται, μένει στο περιθώριο. Ας είναι καλά ο εκδότης της εφημερίδας, έτερος στυλοβάτης της ηδονοβλεπτικής δημοσιογραφίας και τελεσίδικα πλέον καταδικασμένος για παραβάσεις των νόμων περί ασέμνων και προσωπικών δεδομένων (υπόθεση Τζέκου).
Πολλές βέβαια οι διαφορές ανάμεσα στις δύο κυρίες και δεν μπορούν να εξομοιωθούν οι δύο περιπτώσεις. Τις ενώνει όμως ο σκανδαλοθηρικός σεξισμός που δεν κάνει πολιτικές διακρίσεις. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι στη δεύτερη περίπτωση τα σεξιστικά σχόλια ανακυκλώθηκαν και από φίλους, στο πλαίσιο μιας υποτιθέμενης χιουμοριστικής και από «προοδευτική σκοπιά» κριτικής στις επιλογές των ιθυνόντων του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Σημείο των καιρών και αυτό.

Advertisements

4 thoughts on “Όψεις μιντιακού σεξισμού

  1. Το διαδίκτυο απελευθέρωσε τον κανιβαλισμό. Τον εκδημοκράτισε. Δεν είναι πια προνόμιο των μίντια. Από την άλλη μας δείχνει καθημερινά πόσο κανίβαλος είναι ο δίπλα μας, αυτός που γίνεται ανώνυμος μπλόγκερ, σχολιαστής μπλογκ και επιδίδεται σε αυτήν την ανελέητη βαρβαρότητα. Αν η κοινωνία μας είχε ευαισθησίες δε θα άφηνε χώρο σε τέτοιες χυδαιότητες. Θα τις περιθωριοποιούσε.

    1. Ακριβώς. Και από την άλλη, όταν στηλιτεύονται οι κανιβαλικές επιθέσεις συχνά ακολουθεί ένα «ναι μεν αλλά». Κακώς η τάδε εφημερίδα ή το δείνα μπλογκ έγραψε έτσι αλλά και η Ντόρα έτσι ή η Αλ Σάλεχ αλλιώς. Κάπου εκεί μπαίνουν και τα σχόλια που υπαινίσσομαι στην τελευταία παράγραφο. Τέλος πάντων, σε πολλά επίπεδα είναι πλέον κοινότοπες και ανιαρές οι μη καθαρές καταδίκες. Ευχαριστώ για το σχόλιο

  2. πάντως το πρώτο θέμα και ο Θ.Α. αυτό ακριβώς κάνει εδώ και χρόνια. Πουλάει γυμνό. σεξισμό και μαγκιά. Το πρόβλημα είναι δικό μας που ακόμη το κατατάσσουμε στις εφημερίδες με δημοσιογραφικό – ειδησεογραφικό περιεχόμενο. Το πρόβλημα είναι επίσης του κοινού που ακόμη παρακολουθεί «όλα» ή των καλλιτεχνών/σοβαρών δημοσιών προσώπων (βλ. Μ. Ελευθερίου) που τον τιμούν & τον δικαιώνουν στην εκπομπή του ακόμη και τώρα. Ο Θ.Α. με αυτόν ακριβώς τον τρόπο πορεύεται εδώ και χρόνια.
    Το δημοσίευμα για την κ. Μπακογιάννη όμως ξεπερνάει κάθε όριο. Θα (ήθελα να) περίμενα δύο πράγματα. Όποιος έχει αγοράσει την εφημερίδα εκείνη τη μέρα να ντραπεί και να μην το επαναλάβει. Δεύτερον και σοβαρότερο, να πάρουν θέση οι δημοσιογράφοι, επιτέλους. Να πράξουν, να διαχωρίσουν τη θέση τους, να κάνουν κάτι. Όχι βγάζοντας μια ανακοίνωση μέσω ΕΣΗΕΑ, αλλά αρνούμενοι να εργάζονται σε τέτοιες εφημερίδες. Απομονώνοντας τους κίτρινους. Το 70% του ραδιοφώνου & της τιβί σήμερα, αν βάλετε μια οποιαδήποτε άσχετη στιγμή, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσοστό ασκεί με τέτοιο τρόπο τη δημοσιογραφία. Μιλάει για βρακιά, χωρισμούς και δημοσκοπήσεις.

    1. καλώς ορίσαμε λοιπόν όλοι μας στη μάχη οπισθοφυλακών που όμως έχει περισσότερο νόημα από όσο νομίζουμε…
      υγ. όποιος αγόρασε θέμα ή βέτο εκείνη ή οποιαδήποτε μέρα ήξερε τι έκανε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s