Από την αναμέτρηση για την εκλογή αρχηγού στη Νέα Δημοκρατία κρατάμε την επίθεση στην κ. Μπακογιάννη από την εφημερίδα Βέτο, επίθεση- υπόδειγμα ελεεινής ρυπαρογραφίας. Το δημοσίευμα παρουσίαζε σωματικά γνωρίσματα, ερωτικά απωθημένα και ψυχογραφήματα επιπέδου σαπουνόπερας σαν ερμηνείες πολιτικών συμπεριφορών. Είναι αδιάφορο αν ο διάχυτος στο κείμενο επιθετικός σεξισμός αποτελούσε νοητική αφετηρία ή απλό εργαλείο του «ανώνυμου» συντάκτη. Επιπλέον, πέρα από την σοβαρή προσβολή της προσωπικότητας που συνιστά, ένα τέτοιο κείμενο παραμερίζει επίσης την ουσιαστική ανάλυση των πολιτικών πραγμάτων. Εν προκειμένω, αποσιωπούνται άλλα θέματα που αφορούν άμεσα τους τρεις υποψηφίους: η διαπλοκή με επιχειρηματικά συμφέροντα και οι αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις, η καπηλεία εθνικών θεμάτων και η δημαγωγική κολακεία εθνικιστικών αντανακλαστικών. Αυτά τα θέματα φαίνεται δε χωρούν στην παραδημοσιογραφία που συστηματικά υπηρετεί ο εκδότης της εφημερίδας και οικοδεσπότης της τηλεοπτικής Ζούγκλας.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η «υπόμνηση» παλαιών φωτογραφικών στιγμών της κ. Αλ Σάλεχ από το Πρώτο Θέμα, εφημερίδα αδελφή της προηγούμενης. Από τη στιγμή που η κ. Αλ Σάλεχ ανέλαβε θέση συμβούλου για θέματα μετανάστευσης στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ξέσπασε μια χυδαία εναντίον της επίθεση, κυρίως στο διαδίκτυο. Κι εδώ υπόβαθρο αποτελεί ο σεξισμός, πιο προφανής και μπρουτάλ, άμεσα συνδεόμενος με την ενασχόληση του αντικειμένου του με τα δικαιώματα των μεταναστών. Και πώς να γίνει αλλιώς; Η συνταγή είναι κοκτέιλ μολότοφ για τη σκέψη ενός «ελληναρά του καφενείου»: νέα όμορφη γυναίκα με αραβικό όνομα που έχει κάνει τολμηρή επαγγελματική φωτογράφηση υπερασπίζεται τα δικαιώματα μεταναστών και μάλιστα από θεσμική θέση. Και πάλι βέβαια η ουσία, το μεταναστευτικό και ό,τι συνεπάγεται, μένει στο περιθώριο. Ας είναι καλά ο εκδότης της εφημερίδας, έτερος στυλοβάτης της ηδονοβλεπτικής δημοσιογραφίας και τελεσίδικα πλέον καταδικασμένος για παραβάσεις των νόμων περί ασέμνων και προσωπικών δεδομένων (υπόθεση Τζέκου).
Πολλές βέβαια οι διαφορές ανάμεσα στις δύο κυρίες και δεν μπορούν να εξομοιωθούν οι δύο περιπτώσεις. Τις ενώνει όμως ο σκανδαλοθηρικός σεξισμός που δεν κάνει πολιτικές διακρίσεις. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι στη δεύτερη περίπτωση τα σεξιστικά σχόλια ανακυκλώθηκαν και από φίλους, στο πλαίσιο μιας υποτιθέμενης χιουμοριστικής και από «προοδευτική σκοπιά» κριτικής στις επιλογές των ιθυνόντων του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Σημείο των καιρών και αυτό.

Advertisements