Λόγος μνήμων, λόγος αμνήμων

Μητροπολίτης Άνθιμος: «Βρέθηκα στην Αθήνα, σε μία πλατεία πέντε λεπτά από την Ομόνοια. Τα ‘χασα! Απελπίστηκα! Όχι για το χρώμα, αλλά πάντως ήταν ένα δείγμα ότι μαύρισε ο τόπος. Και ότι μας έπνιξαν οι άνθρωποι όπου (sic) ζητούσαν επαιτεία»! Και παλιότερα: «Εγώ προτιμώ να είμαι εθνικιστής με τα γνωρίσματα, τα οποία εξέθεσα, εσείς δε μερικοί στην Αθήνα, εάν δεν πιστεύετε στην αγάπη για την πατρίδα, εάν δεν θέλετε μια Ελλάδα ελεύθερη, δυνατή, ισχυρή και ακέραιη(…), τότε εάν θέλετε μείνετε στον χώρο της προδοσίας…»

Μητροπολίτης Αμβρόσιος: «Το Ελληνικό αίμα μολύνθηκε! Ανακατεύθηκε πια με Πακιστανικό, Αφγανικό, Ιρανικό, Ιρακινό, Αλβανικό και βάλε…»

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: «Εμείς δεν φέραμε τους ξένους, αλλά δεν είναι και ο ρόλος μας να τους διώξουμε. Όταν όμως μάς χτυπήσουν την πόρτα μας πρέπει να τους δώσουμε ένα πιάτο φαγητό γιατί αυτό είπε ο Χριστός».

Κωνσταντίνα Κούνεβα: «Η σκέψη σχηματίζει τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Για να καλυτερεύσει η ζωή μας, πρέπει πρώτα να καλυτερεύσουμε τη σκέψη μας. Κάθε πράξη μπορεί να καθορισθεί σαν καλή ή κακή, μόνο από έναν καθαρό δείκτη: αν αυξήσει την ποσότητα αγάπης στον κόσμο, είναι καλή. Αν όμως χωρίζει τους ανθρώπους και δημιουργεί εμπάθειες μεταξύ τους είναι κακή».

Δείγματα λόγου, αλιεύματα των τελευταίων ημερών. Τα αφήνουμε ασχολίαστα αφού το τελευταίο εξηγεί τη διαφορά ανάμεσα στα προηγούμενα. Με μια ακόμα σκέψη, πέρα από πρόσωπα. Ο μνήμων λόγος δε χρειάζεται άμβωνα και δάχτυλο που τεντωμένο εγκαλεί. Δε χρειάζεται τρέμουλο στη φωνή και δάκρυα τηλεοπτικά στα μάτια. Δεν αποτιμάται σε ζωντανές συνδέσεις, δημοσκοπήσεις, μονάδες τηλεθέασης στα πρωινά παράθυρα. Δεν κραυγάζει για έθνος, ιερά και παρακαταθήκες σε τηλεπαιχνίδια πατριωτισμού.

Όταν βαράνε τα τύμπανα του ιερού πολέμου κι ηχούν οι σάλπιγγες της πομπώδους αυταρέσκειας, ο μνήμων λόγος χαμηλώνει και θέλει να σκύψεις για να τον ακούσεις. Και όταν στερέψει το βουερό ποτάμι της εμπάθειας -στερεύει πάντα η βολική ρηχότητα- εκείνος είναι ακόμα εκεί, λόγος καταλλαγής και ψίθυρος συμπάθειας. Είναι όμως εκεί και ως λόγος τιμωρός. Γιατί ο μνήμων λόγος γνωρίζει και την Ιστορία και τον πόνο της. Γνωρίζει και την ευθύνη απέναντι σε όσους πέρασαν από τούτο το χωράφι και απέναντι σε όσους θα έρθουν. Τα γνωρίζει αυτά αλλά δεν τα εμπορεύεται. Γιατί η διαρκής καπηλεία της μνήμης γίνεται αμνήμων αγυρτεία.

Υγ. Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου διοργανώνει τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου δημόσια εκδήλωση: «Προς ένα νέο καθεστώς ιθαγένειας» (Παλαιά Βουλή, 19.00). Εκεί θα διαβαστεί και το κείμενο της κυρίας Κούνεβα, απόσπασμα του οποίου παραθέσαμε.

Advertisements

7 thoughts on “Λόγος μνήμων, λόγος αμνήμων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s