Η κατάρα των Ολυμπιακών

Το 1990 η ΔΟΕ έκανε στην Ελλάδα ένα δώρο: της αρνήθηκε τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996. Εκείνη αγνόησε το νεύμα της θεάς τύχης και ποντάρισε ξανά τα ρέστα της στην ολυμπιακή ρουλέτα.

Η μπίλια γύρναγε επτά χρόνια: το Σεπτέμβριο του 1997 ο Σάμαραγκ ανακοίνωνε το όνομα της Αθήνας, τον Αύγουστο του 2004 με ένα «Ευκαριστούμε Ελλάντα» ο Ζ. Ρογκ έκλεινε την αυλαία.

Περιέργως, όταν αναζητούμε τις ρίζες της σημερινής μας κατάστασης αφήνουμε ανέγγιχτη την ολυμπιακή επταετία. Συνεχίζουμε δηλαδή να συντηρούμε τη θηριωδώς κατασκευασμένη αυταπάτη του ολυμπιακού ονείρου, που απαιτούσε να βυθιστούμε στο υπεσχημένο ειδυλλιακό αύριο.

Η «Μεγάλη Ιδέα» επέβαλε δημοσιογραφικό και πολιτικό σιγαστήρα στις αντίθετες φωνές. Δεν ξεχνώ τη μοναξιά όσων αντιδρούσαν στην περιστολή δικαιωμάτων για χάρη της ασφάλειας ή στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των φαραωνικών έργων. Η μιντιακή και πολιτική συναίνεση σήμανε πρωτοφανή ανοχή σε παρακάμψεις της νομιμότητας, απευθείας αναθέσεις, υπερτιμολογήσεις έργων (έως 1700%!).

Μερικοί αντιλέγουν ρωτώντας: Μα δεν έγιναν καλοί αγώνες; Ο Μιχ. Παπαγιαννάκης με ευθυκρισία απαντούσε: «Στον οποιονδήποτε με στοιχειώδεις ικανότητες έδινες εν λευκώ χρήση χρημάτων θα μπορούσε να λύσει τα προβλήματα. Αν οι πόροι σου είναι ατέλειωτοι, τότε τι να λέμε. (…) ένα προβληματάκι τάδε, μια καθυστέρηση τάδε, έλεγαν κυβέρνηση και διοργανωτές ‘πάρτε 50 εκατ. ευρώ, πάρτε 10 εκατ. ευρώ και λύστε το’. Με συγχωρείτε, αλλά φιστίκια είναι τα ευρώ;»

Το αποτέλεσμα; Αθλητικές εγκαταστάσεις ρήμαξαν.  Ολυμπιακά ακίνητα έγιναν αντικείμενο αδιαφανών συναλλαγών. Δημόσια γη άλλαξε χέρια και χρήση σε μια νύχτα. Εκατομμύρια χόρεψαν γύρω από το  ανενεργό C4I των υποκλοπών και των καμερών ασφαλείας. Τα σπουδαιότερα σκάνδαλα των τελευταίων ετών σχετίζονται με τους Ολυμπιακούς: υποκλοπές, Ζίμενς, απαγωγές, C4I. Ακόμα και το Βατοπέδι είχε σχέση με ολυμπιακά ακίνητα.

Παράλληλα στηνόταν μια κεντρικά καθοδηγούμενη φαρμακοβιομηχανία κατασκευής αθλητών, στα πρότυπα αυταρχικών καθεστώτων. Με την αδιανόητη  σιωπηρή υποστήριξη των πολλών: αλησμόνητη η στιγμή στο Ολυμπιακό Στάδιο, όταν χιλιάδες έλληνες, σαν κακομαθημένα παιδάκια, δεν άφηναν το αγώνισμα να αρχίσει επευφημώντας τον απατεωνίσκο, ντοπαρισμένο «εθνικό ήρωα». Ο  εθνικός τσαμπουκάς ξεφούσκωσε τελικά μαζί με τα μούσκουλα της ομάδας άρσης βαρών.

Εντέλει, οι Ολυμπιακοί ήταν μια αυτοκτονική δι(α)κομματική επιλογή. Οδήγησε σε τεράστια αφαίμαξη εθνικών πόρων χωρίς αντιστοίχιση με εθνικές προτεραιότητες. Πρόκειται για την τρανότερη απόδειξη αποικιοποίησης της πολιτικής από την αγορά και εκχώρησης των στρατηγικών αποφάσεων σε επιχειρηματικά λόμπι.

Η πολιτική κρυβόταν για επτά χρόνια έντρομη πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα: ο πρωθυπουργός διέδιδε υπογείως ότι σύρθηκε στη διεκδίκηση των αγώνων, ωσάν να ήταν ο τελευταίος ανεύθυνος άρχων. Δημοσίως όμως δήλωνε: «Με τους Ολυμπιακούς του 2004 η Ελλάδα θα αναδείξει πλευρές της ολυμπιακής ιδέας που έχουν ξεχαστεί, την άμιλλα απέναντι στην εμπορευματοποίηση» (Κ. Σημίτης, Ζάππειο, 7.9.97).

Και οι πολλοί; Πάλι άμοιροι ευθυνών; Όχι βέβαια. Υπεύθυνοι για μαζική ακρισία και εθνικό παραμύθιασμα. Να δουν οι ξένοι την Ελλάδα που πάντα στο τέλος τα καταφέρνει, έλεγαν. Τώρα πληρώνουμε το λογαριασμό.

Οι ιστορικοί του μέλλοντος ίσως δουν στους Ολυμπιακούς το μεγάλο αποχαιρετιστήριο πάρτι της χώρας πριν από την πτώση. Σαν την κ. Αγγελοπούλου, την «γκλάμορους πρωθιέρεια» των αγώνων, έτσι και η Ελλάδα: έκανε γιορτή στο σπίτι ενώ τα πυροτεχνήματά της έκαιγαν τους γύρω λόφους.

Advertisements

6 thoughts on “Η κατάρα των Ολυμπιακών

  1. Όταν είχα εκφράσει την αντίθεση μου στην ανάληψη των ολυμπιακών αώνων με είχαν χαρακτηρίσει λίγο πολύ «εθνικό μειοδότη » και μάλιστα συνομιλητές διάφορων πολιτικών αποχρώσεων…Έχουμε φάει πολύ παραμύθι τελικά…

    1. και το καταπληκτικό είναι ότι η πρώτη διεκδίκηση για τους αγώνες του 96 είχε αποφασιστεί ομόφωνα στη Βουλή. Υπήρξαμε δις μειοδότες, και για το 96 και για το 04.

  2. «Έλληνα, τέρμα το 2004
    Επόμενη στάση, Έλληνα στα τέσσερα»

    Είναι το ρεφρέν από το τραγούδι «Στα Τέσσερα»
    Από τους Στίχοιμα (δίσκος «4εις Δαίμονες»)

  3. Οι ολυμπιακοι αγωνες ηταν η κορυφωση της αναπτυξιακης επιλογης. Δεν μπορουσαν να «αποτρεψουν» την διεκδικηση γιατι θα επρεπε να την απαρνηθουν κατηγορωντας την εμμεσα ως γενεσιουγο αιτία (εστω και μακροπροθεσμα) της επερχομενης νομισματικης κρισης,
    αλλα και για να την χρησιμοποιησουν αμετανοητα ως την ( κατ επιλογη δηθεν ) ιδανικη
    ( πλην αναποδραστα) λυση
    Κατά το Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ είναι το οπιο των λαων
    Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ειναι ΤΟ ΟΠΙΟ Της ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ των Λαων
    Η ΚΑΘΟΛΙΚΟΤΗΤΑ του φαινομενου της ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ παρατηρειται και στο φαινομενο της ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Οπως δε η πρωτη θεωρειται ως η προσφερουσα πασαν λυση για τους
    θρησκευομενους ετσι και η δευτερη για τους «οικονομευομενους»
    η δε απατηλοτητα της είναι εμφανης για τον Παρατηρωντα Ο μηχανισμος της
    δημιουργει μια επιπλαστη «αισθηση» περισσευματος , προς εφησυχασμο των αφελων ,από την οποια/ον επωφελουνται, υπεξαιρωvτας το δηθεν περισσευμα( εκεινοι που τον δημιουργησαν και τον συντηρουν) διογκωνοντας στην πραγματικοτητα το ΕΛΛΕΙΜΜΑ
    Με την δικαιολογια, μετα, της αναγκης ΚΑΛΥΨΕΩΣ του ΔΙΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
    (αφου τα αποτελεσματα της προηγηθεισας αναπτυξης δεν μπορουσαν να το καλυψουν γιατι ειχαν υπαιξερεθει) μας φορτωσαν την ενοχη για την δημιουργια του ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, επισειοντας μας την…. «καλοπεραση» των εποχων της ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ (πλαστικο χρημα)
    Γιατι αλλιως
    τι εγιναν οι αναπτυξιακοι δεικτες των ιδανικων μοντελων του παρελθοντος ?
    γιατι δεν μας προστατευσαν από την «κριση» ?
    γιατι δεν μειωσαν το ελλειμα και το χρεος? (μειωση πραγματικη, όχι με δημιουργικη λογιστικη)
    μηπως ακριβως αυτοι, (οι δεικτες ), εστρωναν το δρομο για την δημιουργια της ?
    δηλαδη η περιβοητη αναπτυξη καταφερε να διογκωσει και το ελλειμμα και το χρεος ?
    μηπως αυτοι που την επικαλουνται σαν λυση προετοιμζουν το εδαφος για τις νεες «αρπαχτες» ?
    και οι « φυλακες που γρηγορουν» πως δεν το’δαν αυτό? Μηπως κι αυτοι ομνυουν σ’αυτην ?
    οι δεικτες των αγωνων σαρωθηκαν μαζι με τους δεικτες της αναπτυξης???
    Λενε ότι καποιοι προσπαθουν να μας «γυρισουν» στο ’50
    Αντικειμενικα στο ’50 (από αποψη πραγματικων αναγκων) ειμαστε, άλλο αν καποιοι (με την βοηθεια των φυλάκων) μας καναν να πιστεψουμε ότι ειμαστε στο 2010 με τα παραμορφωτικα ματογυαλια των πλασματικων αναγκων που τις καλυπταμε με πλαστικο χρημα
    Τωρα απλως μας παιρνουν τα γυαλια απ τα ματια
    Με τις υγειες μας και σ άλλα με υγεια (αυτοι στραβωνουν και πουλουν κι’ος εχει ματια ας βλεπει) το αναπτυσομενο δεν αποκτα διαστασεις περαν εκεινων που ειχε προ της συμτυξεως του γιαυτο δεν χρησιμοποιηται ο ορος συμτυξη ως αντιθετο της αναπτυξης αλλά το «υφεση» του οποιου το αντιθετο είναι η εφεση και όχι η αναπτυξη

  4. Θεωρω την αναληψη των ολυμπιακων αγωνων σαν ενα μεγαλο λαθος και απο τα σημαντικα λαθη του Σημιτη.
    Η ανεξελεγκτη (σε πολλες περιπτωσεις) σπαταλη -ιδιως σε εργα μιας χρησεως- και τα περισσοτερα απ’ οσα, πολυ σωστα, αναφερονται στο αρθρο συνιστουν το λαθος αυτο.
    Ωστοσο σε καμια περιπτωση δεν νομιζω οτι αυτο ηταν και το μοιραιο λαθος του Σημιτη.
    Κατ΄αρχην ειμαι σχεδον πεπισμενος οτι ο Σημιτης δεν ηθελε την αναληψη της ολυμπιαδας και ταυτοχρονα δεν πιστευε οτι αυτη θα ανετιθετο στην Ελλαδα και αυτος ειναι ενας απο τους δυο λογους που δεν αντεδρασε (ο αλλος ειναι οτι δεν εκρινε σκοπιμο να ελθει τη συγκεκριμενη στιγμη σε αντιπαραθεση με το …»κοινο αισθημα» που τραβαγε σε κριση …μεγαλειου, με αλλα λογια δεν τολμησε να εναντιωθει).
    Μετα νομιζω οτι προσπαθησε να εκμεταλευτει την ολυμπιαδα προκειμενου να προωθησει με πιο γρηγορους ρυθμους καποια εργα που ειχαν κολησει (θυμαστε για ποσα χρονια ειχαν μπλοκαρει την διελευση της Αττικης οδου στο ΣτΕ κλπ μερικοι αποστρατοι, κατοικοι του Παπαγου;).
    Η Ολυμπιαδα, απ’ οτι γνωριζω, κοστισε συνολικα κατι κοντα στα 10 Δις Ευρώ και ο Σημιτης μετα απο 11 χρονια διακυβερνησης παρεδωσε το χρεος στα 170 Δις και την οικονομια με αναπτυξη κοντα στο 4% (αν θυμαμαι καλα) εχοντας ομως επενδυσει σε μεγιστης σημασιας εργα υποδομης για τη χωρα.
    Το προβλημα ειναι οτι μετα τον Σημιτη η χωρα επεσε σε …πολιτικο κενό (μεχρι και σημερα και -απ΄οτι φαινεται- για πολυ ακομη) με αποτελεσμα τα ολυμπιακα ακινητα να εγκαταλειφθουν και παραλληλα να μην αξιοποιηθει το οποιο οφελος (μικρο εστω) θα απεφερε η προβολη της δημοσιοτητας απο τους ολυμπιακους αγωνες. Μεχρι που πεσαμε στην διεθνη και στην συνεχεια την εγχωρια οικονομικη κριση (η δευτερη ως αποτελεσμα του -μετα Σημιτη- …πολιτικου κενου στην διακυβερνηση της χωρας).

  5. Συνεπως δεν νομιζω οτι ο εφιαλτης που ζουμε σημερα οφειλεται στην …καταρα της ολυμπιαδας αλλα στο πως κυβερνηθηκε η χωρα μετα απο αυτη και μεχρι σημερα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s