Βατραχάνθρωποι

Τα ανθρωποφαγικά ρατσιστικά συνθήματα της Ομάδας Υποβρυχίων Αποστολών του Λιμενικού Σώματος στην παρέλαση ξάφνιασαν πολλούς. Στο σχολιασμό τους κυριάρχησε η «υπηρεσιακή» σκοπιά: εξέθεσαν τη χώρα, δημιούργησαν προβλήματα στις διεθνείς σχέσεις. Έφταιξε ένας κάποιος υπερβάλλων ζήλος. Ξέρουμε, λένε, ότι οι άντρες των ειδικών δυνάμεων εκπαιδεύονται για οριακές αποστολές και ακραίες καταστάσεις. Αναπόφευκτα και η εκπαίδευσή τους είναι οριακή και ακραία. Δεν τραγουδάνε παιδικά τραγουδάκια. Τα ξέρουμε όλα αυτά, λένε. Απλώς, τα ακραία συνθήματα δεν πρέπει να ακούγονται εκτός στρατοπέδου. Η ένδον βία δεν είναι για δημόσια κατανάλωση και κακώς μερικοί θερμοκέφαλοι έβγαλαν εν δήμω τα εν οίκω.

Η προσέγγιση αυτή πάσχει. Εκλαμβάνει τα ρατσιστικά συνθήματα ως ατυχή ηχητική πλαισίωση της παρέλασης, ένα άστοχο σάουντρακ. Όμως τα συνθήματα είναι αναπόσπαστο μέρος της εκπαίδευσης των ειδικών δυνάμεων, είναι η ίδια η εκπαίδευση. Είναι το ιδεολογικό της υπόβαθρο, η νοηματοδότησή της. Είναι το πλαίσιο που δικαιολογεί τις αυτονόητες υπερβάσεις, σωματικές, ψυχικές, διανοητικές.

Η βία των συνθημάτων, το αίμα και το δέρμα των γειτόνων, μετουσιώνει σε λέξεις το «σύνδρομο των Θερμοπυλών»: είμαστε οι τελευταίοι εκλεκτοί που φυλάμε Θερμοπύλες. Εκλεκτοί, εθνικά και φυλετικά. Εκλεκτοί, ηρωικοί και πένθιμοι. Λειτουργούμε με ένα κλειστό, αυτοαναφορικό σύστημα αξιών. Ως τέτοιο, μας επιτρέπει σχεδόν τα πάντα. Ας λέτε λοιπόν εσείς, οι νόμοι σας και το διεθνές σας δίκαιο ότι ορισμένες πράξεις απαγορεύονται. Κρατήστε εσείς τις θεωρίες σας. Εμείς κρατάμε την πράξη.

Συντεταγμένο σώμα που παρελαύνει σε εθνική επέτειο με τέτοια συνθήματα ευθέως προσβάλλει τη δημοκρατική τάξη της χώρας. Οι λιμενικοί δε μεράκλωσαν, δεν ήρθαν στο κέφι. Έκαναν μια συνειδητή πολιτική πράξη. Επιβεβαίωσαν ότι οι ειδικές δυνάμεις, φετίχ για την Ακροδεξιά, συνδέονται υπογείως με παρακρατικά μορφώματα. Αυτή η πραγματικότητα παραγνωρίζεται.

Είναι βολικότερη η απλοϊκή θεωρία των λίγων θερμοκέφαλων που επιδεικνύουν υπερβάλλοντα ζήλο. Η ανακοινωθείσα «παραδειγματική τιμωρία» των υπευθύνων για τα παρατράγουδα της παρέλασης υπηρετεί αυτή την απλοϊκή θεωρία. Εξάλλου, πάντα οι παραδειγματικές τιμωρίες επιβάλλονται όταν ένα «μεμονωμένο περιστατικό» κατά λάθος δημοσιοποιηθεί και διαρκούν όσο διαρκεί το ενδιαφέρον του κοινού. Η ζαρντινιέρα της Θεσσαλονίκης και τα αστυνομικά χαστούκια της Ομόνοιας αυτό δείχνουν: δεν αντιδρούμε στο πρόβλημα αλλά στη δημοσιοποίησή του. Και πάντως, θα ήταν χρήσιμη η επίσημη θέση του Υπουργείου στο απλό ερώτημα: πόσα μεμονωμένα περιστατικά συνιστούν ένα φαινόμενο;

Μια τελευταία παρατήρηση. Οι άντρες αυτού του σώματος εμπλέκονται στη διάσωση, υποδοχή και φύλαξη μεταναστών. Υπάρχουν καταγγελίες ότι συχνά υλοποιούν επί των μεταναστών το πνεύμα των συνθημάτων τους. Φυσικά, αν οι αρμόδιοι κρίνουν, με επιχειρησιακά κριτήρια που εμείς δεν είμαστε βέβαια σε θέση να γνωρίζουμε και δεν αμφισβητούμε, ότι όντως χρειαζόμαστε τέτοια ειδικά σώματα, καλώς το κρίνουν. Μόνο που δε μπορεί άνθρωποι εμφορούμενοι από σαρκοβόρες ιδέες να έρχονται σε άμεση επαφή με κανέναν άλλον εκτός από τους «ομολόγους» τους. Η εκπαίδευσή τους είναι κατάλληλη για να αντιμετωπίσουν αντίστοιχα σώματα γειτονικών χωρών με παρόμοιες γνώσεις βυρσοδεψίας. Για δέρματα θα μιλάνε και τα δικά τους συνθήματα.

Advertisements

3 thoughts on “Βατραχάνθρωποι

  1. Ωραίο άρθρο. Σαφώς και το ζήτημα δεν είναι πολιτικό με την έννοια ευθυνών της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου (εκτός αν το ξαναδούμε να επανέρχεται το ζήτημα). Η σχετική συμπεριφορά δεν είναι νέα και σίγουρα στηρίζεται σε μία λογική πώρωσης των στρατιωτών. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι συνήθως αυτοί που συμμετέχουν σε τέτοια δεν είναι αριστεροί. Μάλλον το άκρως αντίθετο. Διακρίνονται από μία ακραία εθνικιστική τάση και ένα φανατισμό προς κάθε διαφέροντα.

    1. Τα βασικά κατά τη γνώμη μου είναι οι μόνιμες υπόγειες διαδρομές και η αντίδραση μόνο όταν κάτι γίνεται δημοσίως γνωστό. Το γιατί αυτοί οι κύριοι τραγουδούσαν αυτά που τραγουδούσαν ακολουθώντας έναν άλλο κύριο με πολιτικά που τους έδινε τον τόνο (έγκλημα καθοσιώσεως για σώμα ενστόλων) μάλλον δε θα το μάθουμε ποτέ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s