Πολιτικό προσωπικό, κρίση και παρθενογένεση


GENTLEMEN,

συνεχίζουμε την περιοδεία μας,

πολλές οργιές κάτω απ’ την επιφάνεια του Αιγαίου.

(Γ. Σεφέρης, Ο Στρατής Θαλασσινός στη Νεκρή Θάλασσα)

Ποια είναι η αντίδραση του πολιτικού προσωπικού στον παγωμένο φόβο που απειλεί να μας βυθίσει σε βάθη πρωτόγνωρα; Μιλώ κυρίως για τις αντιδράσεις όσων εναλλάσσονται χρόνια τώρα σε ρόλους κυβέρνησης και μείζονος αντιπολίτευσης.

Παρατηρήστε πώς ορθώνουν επάλληλες γραμμές άμυνας στη διογκούμενη απαξίωση. Ξεκινούν από τη διαπίστωση: «όλοι έχουν ευθύνες». Και μάλιστα, πιο γενναιόδωρα, «όλοι έχουμε ευθύνες». Όλοι αδιακρίτως χωρίς ποσοτικό και ποιοτικό επιμερισμό, κυβερνώντες και κυβερνώμενοι, συμπολίτευση και αντιπολίτευση. Και βέβαια, αφού όλοι έχουν ευθύνες, ουσιαστικά δεν έχει κανείς.

Ακολουθεί δεύτερη γραμμή, η έννοια – λάστιχο: ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Από το «mea culpa» του Ανδρέα Παπανδρέου (τις είχε εύκολες τις λέξεις ο μακαρίτης) ως την κούφια αυτοκριτική ευφράδεια του Καραμανλή του Β,΄ πριν βυθιστεί στη σιωπή της ανυπαρξίας, η πολιτική ευθύνη εκλαμβάνεται ως σχήμα ρητορικό, ως έξαρση γενναιόφρονος μεγαλοθυμίας που καθιστά περιττή κάθε συζήτηση.

Στην τρίτη γραμμή άμυνας αρθρώνεται η συγγνώμη, ο εξαγνισμός στην κολυμβήθρα της ταπεινότητας. Ζητούν συγγνώμη για όλα, πελατειακές σχέσεις, σπατάλες, αναξιοκρατία, κομματισμό, αδιαφάνεια. Περάστε κόσμε, συγγνώμη για όλα!
Στη μιντιακή άσκηση της πολιτικής η συγγνώμη είναι λέξη υψηλού πολιτικού οφέλους: χωρίς κανένα κόστος προσδίδει αύρα ηθικής ανωτερότητας και νίπτει πολλά ανομήματα (από την όψη μόνο, από πουθενά αλλού). Λέξη ρουά ματ.

Παράλληλα, οργανώνεται επιχείρηση παρθενογένεσης για να εμφανιστεί ο εκάστοτε νέος αρχηγός άσπιλος και αμόλυντος. Αποσιωπώνται συμμετοχή σε κυβερνήσεις, υπουργικές θητείες, συλλογικές αποφάσεις. Τώρα πια, θυμωμένος τιμωρός κραδαίνει τη ρομφαία της κάθαρσης.

Διαλέγω φράσεις, τελευταίας εσοδείας, αμφοτέρων των ηγετών: «βαρίδια του παρελθόντος», «εκείνοι που πλήγωσαν την παράταξη», «εγκληματικές επιλογές και καταιγίδα προβλημάτων που μας κληροδότησε η προηγούμενη κυβέρνηση». Ο πολιτικός χρόνος συστέλλεται κατά βούληση για να μην περιλαμβάνει τον εκλεκτό, το χτες εξαϋλώνεται μπροστά στη μικροδιαχείριση του σήμερα.

Από κοντά τα στελέχη, ομιλούσες κεφαλές στα τηλεοπτικά πάνελ, διαβεβαιώνουν ότι έχουν επίγνωση της κατάστασης. Χαμηλώνω τον ήχο της συσκευής. Η όψη τους άλλα λέει. «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» αλληλοκατηγορούνται κι αλληλοϋποστηρίζονται. Γηραιά ζευγάρια στο σαλόνι του Τιτανικού χορεύουν το τελευταίο βαλς. Οι ίδιοι είναι που τρέφουν το λαϊκισμό των πρωινάδικων και δίνουν νόημα στις ανέξοδες κραυγές της βολικής ανοησίας: «φέρτε πίσω τα κλεμμένα», «πού πήγαν τα λεφτά», «όλοι ίδιοι είναι», «ο φουκαράς ο λαός που τον κατέστρεψαν οι ηγέτες του».

Κάτι η ελαφρότητα των δυο μεγάλων, κάτι η αμήχανη εθελοτυφλία της Αριστεράς, όλο και μαυρίζει ο ορίζοντας. Ευτυχώς υπάρχουν οι ατέλειωτες Καρατζαφέρειες κωλοτούμπες να μας διασκεδάζουν στις δύσκολες ώρες…

Advertisements

2 thoughts on “Πολιτικό προσωπικό, κρίση και παρθενογένεση

  1. Τελικά ο λαϊκισμός είναι εκείνος που κερδίζει. Λαϊκισμός των δημοσιογράφους που πανικοβάλλουν το λαό, λαϊκισμός ακροδεξιός που το παίζει προστάτης και συναινετικός κρίκος προτάσεων, λαϊκισμός της αριστεράς που το παίζει αυτόκλητα και πατερναλιστικά προστάτης των λαϊκών συμφερόντων.

  2. του κ. Λοβέρδου το πρόσωπο χτες στο δελτίο του Μέγκα, γεμάτο άγχος, αγανάκτηση. Φοβήθηκα μην πάθει καρδιακή προσβολή, τέτοιο ήταν το μέγεθος της «απολογίας» του προς ημάς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s