Γενικό «Χημείο» του κράτους

«Εξετάζουμε την κατάργηση της ρίψης δακρυγόνων και χημικών, είναι μια υπόθεση η οποία πρέπει να τελειώνει, η οποία βλάπτει τη δημόσια υγεία, καταστρέφει το περιβάλλον των πόλεων(…) Θα καταργήσουμε λοιπόν τα δακρυγόνα» (Μ. Χρυσοχοΐδης, υπουργός Προστασίας του Πολίτη, 9/12/2009).

Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι, σε περίοδο απόλυτης ανακολουθίας, η ανάδειξη της απόστασης μεταξύ περσινών εξαγγελιών και σημερινής κυβερνητικής πράξης καλό είναι να αποφεύγεται ως κλοπή παγκαριού αφύλακτης εκκλησίας. Η ωμή πραγματικότητα δεν επιτρέπει όμως τέτοια μεγαλόψυχη κατανόηση των κυβερνητικών παλινωδιών.

Ο όρος «δακρυγόνα» χρησιμοποιείται από κεκτημένη ταχύτητα και κατ’ ευφημισμόν για χημικές ουσίες εξαιρετικά επιβλαβείς για τον ανθρώπινο οργανισμό, σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες και ερευνητικά ινστιτούτα. Υπό οποιεσδήποτε συνθήκες θα αρκούσε αυτή η τεκμηριωμένη επικινδυνότητα για να πάψει η χρήση τους. Υπό τις σημερινές συνθήκες ακόμα περισσότερο, καθώς η κοινωνική δυσαρέσκεια και η ένταση των κινητοποιήσεων διευρύνουν δραματικά όσους ψεκάζονται.

Η εντύπωση πως στοχεύουν μόνο τους «ταραξίες» απέχει έτη φωτός από την αλήθεια. Τα χημικά δεν αποτελούν πλέον κυρίως μέσο διάλυσης μιας ομάδας που εκτρέπεται σε πράξεις βίας. Στην πράξη αποδέκτης τους είναι ο γενικός πληθυσμός, οι ειρηνικοί διαδηλωτές και όποιος άλλος βρεθεί στην ακτίνα δράσης των χημικών κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης αλλά και ώρες ή μέρες μετά τη λήξη της.

Αυτή η ολοσχερής αλλαγή στον τρόπο χρήσης των χημικών οδηγεί σε φαλκίδευση του δικαιώματος στο συνέρχεσθαι, υπό το πρόσχημα της ασαφώς οριζόμενης πρόληψης και αποτροπής επεισοδίων. Και αυτό διότι αποτελεί πια διαδεδομένη πρακτική η άμετρη χρήση χημικών, συχνά χωρίς ουσιαστική πρόκληση, χωρίς τήρηση καμιάς αναλογικότητας μέσων και σκοπών, χωρίς στάθμιση προσδοκώμενου οφέλους και κόστους, χωρίς μέριμνα για τις συνέπειες σε πολίτες αμέτοχους σε πιθανά επεισόδια ή και ξένους προς την ίδια τη συγκέντρωση. Η πρώτη πέτρα ή βόμβα μολότοφ αποτελεί το σύνθημα για γενικευμένη χημική επίθεση εναντίον του ίδιου του σώματος κάθε πορείας. Ενίοτε δεν χρειάζεται καν η πέτρα ως πρόσχημα.

Αν αυτό συνδυαστεί με τις προληπτικές προσαγωγές, τον αδικαιολόγητο αποκλεισμό του κέντρου της πόλης (επί 24 ώρες για την επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου!) και την αυξανόμενη όσμωση κράτους και παρακράτους στην γκρίζα ζώνη γύρω από τις συγκεντρώσεις, τότε δικαιούμαστε να μιλήσουμε για δραστικό αναπροσανατολισμό του ρόλου της ΕΛΑΣ. Αφού η αστυνομία εγκατέλειψε την συνταγματική επιταγή περί διασφάλισης της ακώλυτης άσκησης του δικαιώματος στο συνέρχεσθαι, τώρα μετατρέπεται από μηχανισμός αστυνόμευσης διαδηλώσεων σε βραχίονα αποτροπής τους. Αυτό συνιστά μείζονα εκτροπή.

Τα χημικά δεν βλάπτουν μόνο την δημόσια υγεία. Όταν πνίγουν ένα κοινωνικό σώμα φοβισμένο από την κρίση, τραυματισμένο από τα οικονομικά μέτρα και υπόλογο απέναντι στους τηλεοπτικούς εισαγγελείς για κάθε βίαιη ενέργεια ή καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος στο συνέρχεσθαι, τα χημικά προκαλούν ασφυξία στην ίδια τη δημοκρατική νομιμότητα.

Υγ. Στην πορεία της περασμένης Τετάρτης ήταν πολυπληθής η παρουσία αστυνομικών με πολιτικά. Υποθέτουμε ότι έτσι υλοποιείται η άλλη υπουργική δέσμευση, ότι δηλαδή από τις 2/1/2010 όλοι οι αστυνομικοί φέρουν στη στολή τα πλήρη διακριτικά τους.

Advertisements

13 thoughts on “Γενικό «Χημείο» του κράτους

  1. Τα άσχημα , Δείμο, συμβαίνουν, σ’όλες τις χώρες. Έχεις δίκιο.
    Μόνο που στην δική μας χώρα συμβαίνουν μόνο αυτά και κανένα θετικό.
    Ούτε παιδεία, έχουμε, ούτε υγεία, ούτε ισχύουν τα δικαιώματα του πολίτη όπως στις άλλες χώρες, δυστυχώς.
    Άσε που εδώ όλα γίνονται καθ’υπερβολή ( μόνο τα άσχημα, φυσικά..)

  2. Επιτέλους ένα κείμενο σαας που προσυπογράφω χωρίς να του αλλάξω ένα κόμμα 🙂

    (Αυτή η θέση ότι και καλά «και αλλού γίνονται τα ίδια» είναι μια πολύ εκνευριστική θέση. Είναι δε αξιοπερίεργο (;) ότι πάντα βγαίνει στο προσκήνιο όταν πρόκειται να «αιτιολογήσουμε» τα χείριστα. Και τέλως πάντων ας πούμε πως όντως αυτά τα χημικά υπάρχουν παντού. Μια τόσο άχρηστη, ανίκανη και κυρίως ασυνεπής ως προς όλες ανεξαιρέτως τις δεσμεύσεις της κυβέρνηση που αλλού στο σύγχρονο κόσμο υπάρχει; Δεν είναι αυτό ένα από τα κεντρικά θέματα που διαπραγματεύεται αυτό το άρθρο; )

    1. Χρειάστηκε να προσπαθήσω αρκετά για να σας ικανοποιήσω πάντως, φαντάζομαι το αναγνωρίζετε. Αστειεύομαι κι ευχαριστώ. Και πάντως, πέρα από την ύπαρξη των χημικών έχει όντως και ο τρόπος χρήσης τη σημασία του, κι εδώ είμαστε από τα χειρότερα παραδείγματα.

  3. ασφαλώς : δεν έχω δει σε τίποτα και πουθενά να μιμούμαστε και κάνα καλό «τών ξένων» (αλλά να μη γίνουμε και ξενομανείς βέβαια)

    αυτό με τούς χαφιέδες πάντως υπερβαίνει όντως «απλές μιμήσεις χούντας» – εδώ έχουμε να κάνουμε σχεδόν με πρωτογενή δημιουργικότητα (παλιότερα απ’ ό,τι ξέρω οι χαφιέδες δεν είχαν τόσο πετυχημένη μεταμφίεση, φορούσαν απλώς πολιτικά αλλά τούς καταλάβαινες αμέσως…)

    1. το «ξενομανείς» το έγραψα ειρωνικά – προς αποφυγή παρεξηγήσεων… (αντιδρώ πλέον οργανικά σχεδόν στην εκτόξευση αυτού τού χαρακτηρισμού – )

      1. ναι, και λόγω αδεξιότητας στη συμπεριφορά, σίγουρα (αλλά τρέμω στην ιδέα ότι μπορεί να την πατήσει κανένας, ειδικά πολύ νεαρής ηλικίας, που δεν θα’ναι και καλός στη σημειολογία
        και να τον μπαλαουριάσουνε πριν προλάβει να πει κίμινο…)

  4. Εξαιρετικό κείμενο! Ο τίτλος θα μπορούσε να είναι και το «Γενικό «Χημείο» του παρα-κράτους»…

    Αν δεν κάνω λάθος, αλλά διορθώστε με, πρέπει να υπάρχει και απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη που ζητάει κατάργηση των χημικών…

  5. Ομολογώ ότι μένω άναυδος από τις γενικεύσεις σας. Τα δακρυγόνα καθώς και όλες οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται από τις κατασταλτικές δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ, αποτελούν τις αντίστοιχες κοινωνικές «έξυπνες βόμβες». Χρησιμοποιούνται απολύτως στοχευμένα και σε καμία περίπτωση δε γίνεται κατάχρηση… Αυτό μπορεί να επιβεβαιώσει και ο Μ. Γλέζος… Αναρωτιέμαι αν –ευτυχώς που δεν έγινε – αν είχε πάθει κάτι ο κ. Γλέζος όταν τον ψέκαζαν πέρυσι στο πρόσωπο με τις αλχημείες τους τι θα έλεγε μετά ο κ. Χρυσοχοΐδης και πως θα προσπαθούσαν να μπαλώσουν το συμβάν με την παραδειγματική τιμωρία του θύτη…

    Όσο για την παρουσία αστυνομικών με πολιτικά σε μία από τις μεγαλύτερες πορείες των τελευταίων ετών, κάποιοι μπορούν να συνεχίσουν να ζουν στο δικό τους παραμύθι ότι δε ζούμε σε αστυνομοκρατούμενη κοινωνία… Δε φτάνει που έχουν φέρει τον κόσμο στα όρια της εξαθλίωσης, τα καταστήματα και τις επιχειρήσεις ένα βήμα πριν το λουκέτο και τους χαμηλόμισθους δημοσίους υπαλλήλους συλλήβδην στην ανέχεια, λειτουργώντας σαν εντεταλμένα όργανα των μεγαλοκαρχαρίων και της τσέπης τους, έχουν καταφέρει ουσιαστικά να ποινικοποιήσουν και τη διαμαρτυρία.
    Εμ κερατάς εμ δαρμένος δεν το λένε; Αλλά τι λέω… αφού μαζί τα φάγαμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s