Κάτω τα χέρια από τον Καντάφι!

Τις κρίσιμες αυτές ώρες που απειλείται η εθνική κυριαρχία στη Μεγάλη Αραβική Λιβυκή Σοσιαλιστική Λαϊκή Τζαμαχιρίγια χρειάζεται επαγρύπνηση όλων.

Καθώς πολεμοκάπηλοι και ιμπεριαλιστές, κρυμμένοι κάτω από το μανδύα του δήθεν ανθρωπισμού, σχεδιάζουν επεμβάσεις για να πνίξουν στο αίμα τον περήφανο Λιβυκό λαό, εμείς πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή.

Μην ακούτε τα γνωστά μαγαζάκια της Δύσης, τα παπαγαλάκια του Σόρος, τις γνωστές ΜΚΟ του ιμπεριαλισμού που μιλάνε για νεκρούς και βία του σύντροφου Καντάφι.

Όλα είναι ένα ψέμα. Μια ανάσα. Μια πνοή.

Τα κάνουν για να ξεχάσουμε ότι ο σύντροφος Καντάφι, αρχηγέτης του Τρίτου Δρόμου προς τον Σοσιαλισμό, δέθηκε ακατάλυτα με τη μοίρα και του δικού μας λαού.

Η Ελούντα ήταν η μήτρα. Αντρέας και Μουαμάρ γονιμοποίησαν εκεί την Ιστορία το 1985. Είχε όμως προηγηθεί μια σχέση δοκιμασμένη στο χρόνο. Το 1977, μετά την επίσημη επίσκεψή του στη Λιβύη ο Αντρέας δήλωνε με τη γνωστή οξυδέρκεια: «Δεν είναι στρατιωτική δικτατορία. Το αντίθετο μάλιστα. Πρόκειται για μια διακυβέρνηση στα πρότυπα του δήμου των αρχαίων Αθηναίων».

Είμαστε εδώ σύντροφε Καντάφι. Δεν θα αφήσουμε ούτε λόγος να γίνει για ένοπλη επέμβαση στο όνομα της σωτηρίας του λαού σου. Γιατί δεν υπάρχουν δικαιώματα, ελευθερίες και άλλα τέτοια όταν απειλείται η εθνική κυριαρχία. Γιατί όλα αυτά είναι εσωτερική υπόθεση της περήφανης Σοσιαλιστικής Λαϊκής Τζαμαχιρίγιας.

Γιατί στο κάτω κάτω, οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται.

Advertisements

11 thoughts on “Κάτω τα χέρια από τον Καντάφι!

  1. Πέρα από την πρόσφατη κριτική, γιατί δεν κάνεις λόγο για την κοινωνική του πολιτική, για την άνοδο του βιοτικού επιπέδου και τα χαμηλά ποσοστά φτώχειας (βάσει του εγχώριου κόστους ζωής); Το γεγονός ότι μετετράπη σε στυγνό δικτάτορα που σκοτώνει αντιδρούντες, δε σημαίνει ότι δεν άφησε έργο.

  2. Μετετράπη; Τι εννοούμε μετετράπη; Ο Καντάφι ήταν πάντα ένας παράφρων δικτάτορας, η κατάσταση των δικαιωμάτων στη χώρα του ήταν πάντα τραγική και απλώς όσοι δεν ήθελαν να βλέπουν δεν έβλεπαν. Μου κάνει εντύπωση για παραδειγμα η έκπληξη ορισμένων που τώρα ανακαλύπτουν ότι ναι, όντως ήταν πίσω από την έκρηξη του αεροσκάφους στο Λόκερμπι. Και βέβαια, επειδή «το είδε το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει» έσπευσε να παράσχει υποστήριξη στα καθεστώτα που έτριζαν πριν από το δικό του τους τελευταίους μήνες.
    Αρνούμαι να μπω στη συζήτηση περί βιοτικού επιπέδου για τέτοιους εγκληματίες. Και να ισχύουν όσα λες, που ενμέρει ισχύουν, όποιος κάνει τέτοιες ώρες λόγο για αυτά νερώνει τη θέση του για τα άλλα.

  3. Χα χα χα! Πολύ εύστοχο κείμενο! Αναρωτιέμαι αν ο Γιώργος, υιός Ανδρέα, Παπανδρέου θα διαγράψει και τον σύντροφο Καντάφι από την Σοσιαλιστική Διεθνή.

    ΥΓ: Είναι πάντως δεικτικό τις οξυδέρκειας και του ΓΑΠ ότι πριν από λίγους μήνες περιμέναμε δολάρια και σωτηρία από τον Καντάφι…

  4. ΟΚ, δύο μικρά σχόλια όμως:
    α) δεν ήταν μόνο ο εγχώριος «σοσιαλισμός» που αγκάλιασε τον Καντάφι. Ορίστε κάτι πολύ πιο πρόσφατο, το ΔΝΤ.
    β) οποιαδήποτε «ένοπλη επέμβαση στο όνομα της σωτηρίας του λαού», σοβαρά τώρα, είδαμε πού κατέληξε.

    1. Είδαμε όμως και η Ρουάντα πού κατέληξε, όπου δεν έγινε καμιά κίνηση αποτροπής της γενοκτονίας. Αν αύριο οι φήμες περί χημικών όπλων κλπ αρχίσουν να επιβεβαιώνονται στη Λιβύη, η (σαθρή/μεροληπτική/αμερικανόδουλη κλπ) οργανωμένη διεθνής κοινότητα πρέπει να θεάται; Ξέρω ότι δε χωράνε αύκολες απαντήσεις αλλά δεν μπορούμε και να μην απαντάμε. Τον ίδιο προβληματισμό ανέπτυσσα με άλλη αφορμή και εδώ: https://antiphono.wordpress.com/2008/05/25

  5. εγώ πάλι θυμάμαι πόσο θεωρούσαν «δικόν τους» τον καντάφι κάτι «ακραίοι επαναστάτες» σαν τη γερμανική raf (νομίζω – δλδ είμαι σίγουρη – ότι σε κάποιου απ’ αυτούς τα γραφτά ή ημερολόγια, που σε κάποια εφημερίδα είχαν δημοσιευτεί, είχα διαβάσει οτι – «περνώντας με το αεροπλάνο πάνω από τη λιβύη θεώρησαν σωστό να στείλουν έναν αγωνιστικό χαιρετισμό στον καντάφι»)
    βέβαια ξέρω ότι είναι λάθος εκ των υστέρων να κάνουμε τους έξυπνους, αλλά μερικά πράματα σού μένουν (ως στοιχεία «διαχρονικά» μιας «επαναστατικής» εθελοτυφλίας – πώς αλλιώς να το πω δεν ξέρω…)

    θα μού πεις βέβαια Αντίφωνο (με την ιστορικότητα που σε διακρίνει) ότι άλλες οι συνθήκες τού ’70 και άλλες οι σημερινές, δεν αντιλέγω, αλλά – γιατί μερικοί από μάς δεν αντέχουμε ας πούμε τα στρατιωτικά ή θρησκευτικα πραξικοπήματα, όσο «ωραία» κι αν φαίνονται αρχικά; διεστραμμένοι είμαστε ή μονομανείς; (μπορεί κι αυτό εν πάση περιπτώσει…)

  6. Δεν είναι εποχή που ευνοεί τους μύθους πάντως και μερικοί το κατάλαβαν νωρίτερα, μερικοί αργότερα, μερικοί ποτέ.
    Ο Τρίτος Δρόμος περνούσε μέσα από τις φυλακές της Λιβύης. Θυμάμαι πολλά χρόνια πριν, δεκαετία του 80, ότι οι πρώτοι κρατούμενοι που είχαμε αναλάβει στη Διεθνή Αμνηστία ήταν 4 Λίβυοι συγγραφείς και δημοσιογράφοι, καταδικασμένοι για δεκαετίες για εγκλήματα γνώμης. Ε λοιπόν, όταν μιλούσα γι΄αυτούς, η Αριστερά της παρέας κάγχαζε ή στην καλύτερη κώφευε, αν δεν αμφισβητούσε ευθέως.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s