Στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της διαμαρτυρίας εκατοντάδων συμβασιούχων εκτυλίχθηκαν σκηνές απείρου κάλλους.

Σε πρωταγωνιστές της μη-συνεδρίασης αναδείχθηκαν δύο μέλη του συμβουλίου.

Ο ένας ήταν ο κ. Ψινάκης, σύμβουλος της παράταξης Κακλαμάνη, της παράταξης δηλαδή που διαιώνισε για δεκαετίες στον Δήμο το αίσχος των συμβασιούχων. Ο κ. Ψινάκης εξέφρασε την υποστήριξή του στους αγώνες των συμβασιούχων και εισέπραξε πλούσια χειροκροτήματα και επευφημίες. Έτσι, στην τηλεοπτική δόξα η γκλαμ περσόνα προσέθεσε την αίγλη του λαϊκού αγωνιστή.

Ο έτερος πρωταγωνιστής ήταν ο κ. Μιχαλολιάκος, δημοτικός σύμβουλος της Χρυσής Αυγής. Πλειοδότησε σε υποστήριξη στους αγώνες, ανέκραξε «ούτε ένας έλληνας άνεργος» και προέτρεψε σε κατάληψη του Δημαρχείου μέχρι τη δικαίωση. Οι συμβασιούχοι τον αντάμειψαν κι αυτόν με πλούσια χειροκροτήματα. Εξάλλου κάθε φωνή «υπέρ των δικαίων αιτημάτων του κλάδου» είναι καλοδεχούμενη.

Καλοδεχούμενη λοιπόν κατά τους συμβασιούχους η υποστήριξη Μιχαλολιάκου.
Τι κι αν προέρχεται από τον επικεφαλής μιας ρατσιστικής ομάδας ένοπλης βίας;
Τι κι αν προέρχεται από τον εκπρόσωπο του φυλετικού μίσους;
Τι κι αν δίπλα του την ώρα που μιλάει βρίσκονται σωματοφύλακες-μπράβοι, ο ένας εκ των οποίων αν δεν απατώμαστε είναι υπόδικος για ένοπλη ληστεία;
Τι κι αν η ομάδα αυτή είναι ό,τι απεχθέστερο έχει γεννήσει ο δημόσιος βίος του τόπου τα τελευταία χρόνια, ισοπεδώνοντας τα όρια μεταξύ εκλογικού και ποινικού δικαίου;
Τι κι αν ακόμα στοιχειώνεται η αίθουσα του συμβουλίου από το ναζιστικό χαιρετισμό του αρχηγού της Χρυσής Αυγής;

Εκτός τόπου και χρόνου, ξεπερασμένα και άσφαιρα τα ερωτήματα αυτά μπροστά στον υπέρτερο σκοπό, τον αγώνα των συμβασιούχων. Έτσι νομίζουν.

Μόνο που οι συμβασιούχοι αγκαλιάζουν το φίδι που τους χαμογελάει. Και αυτό θα το πληρώσουν και μαζί τους θα το πληρώσουμε όλοι.

Το δίκιο τους οι συμβασιούχοι μπορούν να το διεκδικήσουν στη δικαιοσύνη, στο δρόμο, στη δράση. Στο βαθμό που το διεκδικούν παρέα με φίδια δεν με ενδιαφέρει καθόλου το δίκιο τους. Και στο βαθμό που δεν νιώθουν την ανάγκη να διαφοροποιηθούν ως ομάδα από τους (πολλούς) που χειροκρότησαν τον αρχηγό της ρατσιστικής συμμορίας, δεν με ενδιαφέρει καθόλου να εργάζονται στον Δήμο.
Ίσα ίσα…

Advertisements