Στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει

Η υποδοχή κάθε κρούσματος γηπεδικής βίας έχει τελετουργικό χαρακτήρα. Αρχίζει με έκπληξη και οργή του κόσμου και των ΜΜΕ. Μετά οι αρμόδιοι στερεοτυπικά απειλούν με αυστηροποίηση των ποινών. Στο τέλος όλοι αδρανούν μέχρι το νέο κρούσμα. Το ίδιο όμως, θα σκεφτεί κάποιος, δε συμβαίνει με άλλες εκδηλώσεις βίας;

Η γηπεδική βία έχει μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Όταν οι κάτοικοι διαφωνούν με την κατασκευή ΧΥΤΑ καταλαμβάνουν δημόσιο χώρο, παρεμποδίζουν δημόσιες δραστηριότητες και έρχονται σε σύγκρουση με τις δυνάμεις ασφαλείας. Όταν οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται, συχνά επιδιώκουν να μπουν στο Υπουργείο και συγκρούονται με την αστυνομία. Όταν οι αντιεξουσιαστές διαδηλώνουν μόνοι τους ή στις παρυφές κάποιας πορείας, ασκούν εκείνη τη βία κατά προσώπων και πραγμάτων που περιλαμβάνει ο δικός τους «κώδικας διαμαρτυρίας». Σε καμιά από τις περιπτώσεις αυτές δεν είναι «οικοδεσπότης» το κράτος. Η βία έχει ως αφετηρία, πλαίσιο και πεδίο κλιμάκωσης τις εκδηλώσεις πολιτών.

Αντίθετα, η γηπεδική βία ασκείται «υπό την αιγίδα του κράτους». Το κράτος παρέχει το χώρο, το πλαίσιο και την αφορμή της βίας. Παρέχει τη διοργάνωση, την αστυνόμευση, τη χρηματοδότηση. Για να το πούμε προκλητικά, το κράτος είναι οικοδεσπότης και χορηγός στο πάρτι της τυφλής οπαδικής βίας. Άρα, δεν ανέχεται απλώς τις διασυνδέσεις των οργανωμένων συνδέσμων με τον κόσμο του υποκόσμου και τους νονούς –μεγαλοπαράγοντες. Έμμεσα εμπλέκεται μαζί τους.

Μετά τα επεισόδια του ποδοσφαιρικού τελικού (30/4), η κοινή γνώμη ήταν και πάλι δεκτική σε ριζική αντιμετώπιση του φαινομένου. Οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες επέδειξαν όμως έλλειψη φαντασίας: ανακοίνωσαν μέτρα που έχουν και άλλοτε ανακοινωθεί και απείλησαν με αυστηρές ποινές.

Αφού η πολιτεία κάνει επίδειξη έλλειψης κοινής λογικής, είναι ευπρόσδεκτη η πρωτοβουλία του βουλευτή κ. Ψαριανού: κάλεσε τους πολίτες να πιέσουν για να αποκλειστούν, επ’ αόριστον, οι ελληνικές ομάδες από τα ευρωπαϊκά κύπελλα. Ας θεωρηθούν οι γραμμές αυτές δήλωση προσωπικής υποστήριξης στην πρότασή του.

Παράλληλα χρειάζεται αντίστοιχη πίεση για μέτρα που θα φέρουν την κοινή λογική στον χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού. Και τέτοια μέτρα είναι όσα οδηγούν στη σταδιακή αλλά ουσιαστική απεμπλοκή του κράτους. Ενώ σε άλλες απειλές για τη δημόσια ασφάλεια ενστικτώδης είναι η έκκληση στο κράτος να παρέμβει, εδώ καλείται να κάνει το αντίστροφο.

Ο επαγγελματικός αθλητισμός είναι κομμάτι της βιομηχανίας του θεάματος. Όπως λοιπόν θα ήταν αδιανόητο η πολιτεία να διοργανώνει τις συναυλίες του Rockwave, έτσι η μόνη εμπλοκή της στη διεξαγωγή ενός επαγγελματικού ποδοσφαιρικού αγώνα πρέπει να είναι η είσπραξη φόρων. Φυσικά, η πολιτεία είναι θεσμικός εγγυητής των μεγάλων διοργανώσεων, όπως σε όλες τις χώρες. Ο θεσμικός της ρόλος έγκειται κυρίως στη διασφάλιση τήρησης των κανόνων του παιχνιδιού και την εξάλειψη όσων εκθέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Ο θεσμικός της ρόλος δεν συμπεριλαμβάνει την παρουσία της Ελληνικής Αστυνομίας σε όλα τα γήπεδα της επικράτειας. Οφείλουν οι ΠΑΕ να τα φυλάνε. Ο θεσμικός της ρόλος δεν περιλαμβάνει κρατική χρηματοδότηση των μεγαλοπαραγόντων του ποδοσφαίρου, ούτε κάλυψη των οφειλών που έχουν σωρευτεί. Εντέλει, οι ΠΑΕ είναι ιδιωτικά μαγαζιά. Σε μια Ελλάδα γεμάτη από μαγαζιά που κλείνουν, το να κλείσουν μερικές ΠΑΕ δεν είναι δα και το χειρότερο που μπορεί να συμβεί.

Μια τέτοια αλλαγή θα προϋπέθετε να κοπεί ο πελατειακός λώρος που συνδέει τους πολιτικούς με το ποδόσφαιρο. Είναι διατεθειμένοι να το κάνουν; Αν κρίνουμε από τις παρεμβάσεις Θεσσαλονικέων εκπροσώπων του έθνους στο τρέχον θέμα υποβιβασμού του Ηρακλή, μάλλον όχι. Και για να μη θεωρείται η ψηφοθηρία προνόμιο των μεγάλων κομμάτων, έσπευσε ο βουλευτής κ. Κουράκης να δηλώσει ότι «η περιουσία του Ηρακλή είναι κοινωνικό κεκτημένο και δεν εκποιείται»! Ευτυχώς στο ίδιο θέμα έσωσε την τιμή πολλών ο δήμαρχος κ. Μπουτάρης: «Είναι σαν να ζητάμε από τον Δήμο να υποστηρίξει μια εταιρεία που δεν πλήρωσε το ΙΚΑ. Δεν χάλασε κι ο κόσμος αν υποβιβαστεί μια ομάδα».

Και κάτι τελευταίο για να έχουμε αίσθηση των μεγεθών: Την ώρα που κρατικοί πόροι εξακολουθούν να διοχετεύονται στις ΠΑΕ, οι αθλητές της εθνικής ομάδας ξιφασκίας με αμαξίδιο αποκλείονται από την παγκόσμια κατάταξη (που θα κρίνει και την πρόκριση στους παραολυμπιακούς στο Λονδίνο). Ο λόγος είναι ότι η Εθνική Αθλητική Ομοσπονδία ΑΜΕΑ δεν είχε να πληρώσει τα 1700 ευρώ της ετήσιας συνδρομής της στην Παγκόσμια Ομοσπονδία!

Advertisements

2 thoughts on “Στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει

  1. Υπάρχει έστω και ένας μεγάλος επιχειρηματικός όμιλος, οργανισμός, επιχείρηση, κλπ στην Ελλάδα που να μην είναι κρατικοδίαιτος; Που να μην κερδοφορεί καταπίνοντας τα λεφτά του δημοσίου; Συμφωνώ απόλυτα με κάθε λέξη της ανάρτησής σου, αλλά θα ήθελα αυτή η «απεμπλοκή» του κράτους (και των ταμείων του) να γενικευθεί. Και να μην αφορά αποκλειστικά τις εταιρείες ποδοσφαίρου και λοιπών «αθλημάτων»…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s