Αθήνα 20/06/2011

Αξιότιμοι κύριοι καθηγητές/καθηγήτριες,

Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης συνιστά ένα αναγνωρισμένο ανθρώπινο δικαίωμα που απορρέει από την ελευθερία της συνείδησης ενώ κατοχυρώνεται από το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μνημονεύεται στο ελληνικό Σύνταγμα. Όλοι εμείς που συντάσσουμε αυτή την επιστολή είτε έχουμε χαρακτηριστεί ως αντιρρησίες συνείδησης σύμφωνα με το παρωχημένο και προβληματικό κατά τις συστάσεις αναγνωρισμένων διεθνών και εγχώριων οργανισμών (Διεθνής Αμνηστία, Συνήγορος του Πολίτη, Ο.Η.Ε. κ.λπ.) νομικό πλαίσιο που ισχύει στην Ελλάδα (ν. 2510/1997, 3421/2005, 3883/2010) είτε έχουμε απορριφθεί αναιτιολόγητα από την αρμόδια γνωμοδοτική επιτροπή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, την οποία εμείς αποκαλούμε «επιτροπή ελέγχου συνείδησης». Αξίζει να τονίσουμε πως η Ελλάδα μαζί με τη Φινλανδία, τη Δανία και την Κύπρο είναι οι τελευταίες χώρες της Ε.Ε οι οποίες διατηρούν τον αναχρονιστικό θεσμό της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας [1][1].

Η διαδικασία για να αναγνωριστεί κάποιος ως αντιρρησίας συνείδησης περιλαμβάνει μια σειρά γραφειοκρατικών διαδικασιών και περίπου 9 μήνες αναμονής. Αυτό σημαίνει πως όταν κανονικά θα απολυόμασταν από το στρατό, εμείς ξεκινούμε κοινωνική εργασία διάρκειας 15 μηνών την οποία υποστηρίζουμε είτε από εξαντλητική απογευματινή εργασία είτε με την οικονομική στήριξη των οικογενειών μας. Στο τελικό στάδιο της διαδικασίας για την αναγνώριση κάποιου ως αντιρρησία συνείδησης και αφού ο ενδιαφερόμενος έχει καταθέσει πληθώρα επίσημων εγγράφων που τεκμηριώνουν έναν μη βίαιο τρόπο ζωής που κινείται στα πλαίσια του νόμου καλείται ενώπιον της λεγόμενης επιτροπής ελέγχου συνείδησης. Στην επιτροπή αυτή συμμετέχουν δυο καθηγητές πανεπιστημίου, δυο στρατιωτικοί και ένας πάρεδρος από το Νομικό συμβούλιο του Κράτους. Η διαδικασία της συνέντευξης είναι από όλες της απόψεις προβληματική. Η αντικειμενικότητα της κρίσης των δύο επαγγελματιών στρατιωτικών απέναντι σε κάποιον που καταγγέλλει συνήθως το στρατό ως μιλιταριστικό και δολοφονικό μηχανισμό είναι αυτονόητα αμφισβητήσιμη.

Η διαδικασία δεν είναι νομοθετικά ή διοικητικά οριοθετημένη, είναι αδιαφανής καθώς δεν τηρούνται επίσημα πρακτικά και οι ερωτήσεις που απευθύνονται στους υποψήφιους είναι τουλάχιστον αμφιλεγόμενες και αυθαίρετες, ενώ πολύ συχνά παραβιάζουν τα προσωπικά τους δεδομένα. Έτσι οι υποψήφιοι έχουν ερωτηθεί αν τους εκφράζει κάποιο κόμμα και ποιο, αν είναι «αναρχικοί», τι έχουν να που για την «εξέγερση του Δεκέμβρη», αν πηγαίνουν σε πορείες, τι έχουν να προσάψουν στον ελληνικό στρατό μετά το 1900, τι έχουν να πουν που από το 1988 και μετά τα βιβλία της ιστορίας έχουν γίνει πιο φιλικά με τους Τούρκους και παρόλα αυτά αυτοί συνεχίζουν να είναι επιθετικοί κ.ά.

Για την κοινή λογική, στη οποία υπακούει η διεθνής, αλλά όχι η ελληνική, πρακτική σχετικά με την αναγνώριση των αντιρρησιών συνείδησης, τόσο η επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία όσο και ο επαχθής και τιμωρητικός χαρακτήρας της εναλλακτικής υπηρεσίας αποτελούν επαρκή εχέγγυα για την ειλικρίνεια κάποιου που εμφανίζεται αυτοβούλως και δηλώνει πως επιθυμεί να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης.

Με δεδομένα τα παραπάνω θα θέλαμε να ζητήσουμε τη συμβολή σας ως πνευματικών ανθρώπων, επιστημόνων και ως εκπαιδευτικών για αναδιάρθρωση του ισχύοντος καθεστώτος. Πρώτα απ’ όλα θεωρούμε ότι η συμμετοχή στη συγκεκριμένη επιτροπή δε συνάδει με τον παιδαγωγικό και τον κοινωνικό σας ρόλο και γι’ αυτό θα σας ζητούσαμε να αποθαρρύνετε με δημόσια τοποθέτησή σας τα μέλη σας[2][2] να συμμετέχουν στη συγκεκριμένη επιτροπή. Έπειτα, θεωρούμε πως η συμβολή σας στην οριοθέτηση της λειτουργίας της επιτροπής (σύσταση, ερωτήσεις κ.λπ.) θα μπορούσε να αποβεί καθοριστική για τη βελτίωση της κατάστασης, με προοπτική την εναρμόνιση με τα διεθνή πρότυπα δηλαδή την κατάργηση της εν λόγω επιτροπής.

Σας ευχαριστούμε για το χρόνο σας και αναμένουμε την τοποθέτηση και τη βοήθειά σας.

Μετά τιμής,

Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης

http://www.antirrisies.gr

Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης

[1][1] Περισσότερα στοιχεία υπάρχουν στον επισυναπτόμενο χάρτη του Ευρωπαϊκού γραφείου για την αντίρρηση συνειδησης (E.B.C.O).

[2][2] Η υπουργική απόφαση ορίζει για το 2011 ως μέλη της επιτροπής τους: Σπανό Γεώργιο του Ιωάννη, Καθηγητή του τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Ε.Κ.Π. Αθηνών,
Μπεζεβέγκη Ηλία του Γεωργίου, Καθηγητή του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Ε.Κ.Π. Αθηνών. Πελεγρίνη Θεοδόσιο του Νικολάου, Καθηγητή του τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Ε.Κ.Π. Αθηνών, Κυνηγό Πολυχρόνη του Μάρκου Καθηγητή του τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Ε.Κ.Π. Αθηνών.

Advertisements