Γενικό «Χημείο» του κράτους

Το ακόλουθο είχε δημοσιευτεί στις 19/12/2010 αλλά αναρτάται ξανά για λόγους προφανείς. Ο αρμόδιος υπουργός χρεώθηκε άλλο ένα επιχειρησιακό και πολιτικό ναυάγιο ανάλογο του Σαμίνα. Δυστυχώς το αντιμετωπίζει με την ίδια πολιτική γεναιότητα που είχε επιδείξει και τότε…

«Εξετάζουμε την κατάργηση της ρίψης δακρυγόνων και χημικών, είναι μια υπόθεση η οποία πρέπει να τελειώνει, η οποία βλάπτει τη δημόσια υγεία, καταστρέφει το περιβάλλον των πόλεων(…) Θα καταργήσουμε λοιπόν τα δακρυγόνα» (Μ. Χρυσοχοΐδης, υπουργός Προστασίας του Πολίτη, 9/12/2009).

Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι, σε περίοδο απόλυτης ανακολουθίας, η ανάδειξη της απόστασης μεταξύ περσινών εξαγγελιών και σημερινής κυβερνητικής πράξης καλό είναι να αποφεύγεται ως κλοπή παγκαριού αφύλακτης εκκλησίας. Η ωμή πραγματικότητα δεν επιτρέπει όμως τέτοια μεγαλόψυχη κατανόηση των κυβερνητικών παλινωδιών.

Ο όρος «δακρυγόνα» χρησιμοποιείται από κεκτημένη ταχύτητα και κατ’ ευφημισμόν για χημικές ουσίες εξαιρετικά επιβλαβείς για τον ανθρώπινο οργανισμό, σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες και ερευνητικά ινστιτούτα. Υπό οποιεσδήποτε συνθήκες θα αρκούσε αυτή η τεκμηριωμένη επικινδυνότητα για να πάψει η χρήση τους. Υπό τις σημερινές συνθήκες ακόμα περισσότερο, καθώς η κοινωνική δυσαρέσκεια και η ένταση των κινητοποιήσεων διευρύνουν δραματικά όσους ψεκάζονται.

Η εντύπωση πως στοχεύουν μόνο τους «ταραξίες» απέχει έτη φωτός από την αλήθεια. Τα χημικά δεν αποτελούν πλέον κυρίως μέσο διάλυσης μιας ομάδας που εκτρέπεται σε πράξεις βίας. Στην πράξη αποδέκτης τους είναι ο γενικός πληθυσμός, οι ειρηνικοί διαδηλωτές και όποιος άλλος βρεθεί στην ακτίνα δράσης των χημικών κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης αλλά και ώρες ή μέρες μετά τη λήξη της.

Αυτή η ολοσχερής αλλαγή στον τρόπο χρήσης των χημικών οδηγεί σε φαλκίδευση του δικαιώματος στο συνέρχεσθαι, υπό το πρόσχημα της ασαφώς οριζόμενης πρόληψης και αποτροπής επεισοδίων. Και αυτό διότι αποτελεί πια διαδεδομένη πρακτική η άμετρη χρήση χημικών, συχνά χωρίς ουσιαστική πρόκληση, χωρίς τήρηση καμιάς αναλογικότητας μέσων και σκοπών, χωρίς στάθμιση προσδοκώμενου οφέλους και κόστους, χωρίς μέριμνα για τις συνέπειες σε πολίτες αμέτοχους σε πιθανά επεισόδια ή και ξένους προς την ίδια τη συγκέντρωση. Η πρώτη πέτρα ή βόμβα μολότοφ αποτελεί το σύνθημα για γενικευμένη χημική επίθεση εναντίον του ίδιου του σώματος κάθε πορείας. Ενίοτε δεν χρειάζεται καν η πέτρα ως πρόσχημα.

Αν αυτό συνδυαστεί με τις προληπτικές προσαγωγές, τον αδικαιολόγητο αποκλεισμό του κέντρου της πόλης (επί 24 ώρες για την επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου!) και την αυξανόμενη όσμωση κράτους και παρακράτους στην γκρίζα ζώνη γύρω από τις συγκεντρώσεις, τότε δικαιούμαστε να μιλήσουμε για δραστικό αναπροσανατολισμό του ρόλου της ΕΛΑΣ. Αφού η αστυνομία εγκατέλειψε την συνταγματική επιταγή περί διασφάλισης της ακώλυτης άσκησης του δικαιώματος στο συνέρχεσθαι, τώρα μετατρέπεται από μηχανισμός αστυνόμευσης διαδηλώσεων σε βραχίονα αποτροπής τους. Αυτό συνιστά μείζονα εκτροπή.

Τα χημικά δεν βλάπτουν μόνο την δημόσια υγεία. Όταν πνίγουν ένα κοινωνικό σώμα φοβισμένο από την κρίση, τραυματισμένο από τα οικονομικά μέτρα και υπόλογο απέναντι στους τηλεοπτικούς εισαγγελείς για κάθε βίαιη ενέργεια ή καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος στο συνέρχεσθαι, τα χημικά προκαλούν ασφυξία στην ίδια τη δημοκρατική νομιμότητα.

Advertisements

5 thoughts on “Γενικό «Χημείο» του κράτους

  1. Με κάθε εκτίμηση και σεβασμό, αλλά νομίζω ότι υποτιμάς τον εαυτό σου και τους αναγνώστες σου αν χρεώνεις αυτό το αίσχος στον κάθε Παπουτσή κι όχι απ’ευθείας στον Γιώργο Παπανδρέου! Όπως είπε και το δύσμορφο ανθρωποειδές φερέφωνο του «Μεσοπρόθεσμο και Τανκς».

    1. Η γενική αξιολόγηση της λειτουργίας της ΕΛΑΣ αυτές τις δυο μέρες και της πολιτικής στόχευσης μιας τόσο γενικευμένης και χωρίς εστίαση χημικής καταστολής (και όχι μόνο χημικής αφού είναι πολλές οι αναφορές για ακραία και αδιάκριτη χρήση βίας) προφανώς καθρεφτίζεται στην κυβέρνηση και τον πρόεδρό της. Αυτό το αίσχος δεν μπορεί να έγινε χωρίς πολιτική εντολή και εάν έγινε χωρίς τότε το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο.
      Η πολιτική ευθύνη ανήκει συλλογικά στην κυβέρνηση και εξειδικεύεται φυσικά στον πολιτικό προϊστάμενο της ΕΛΑΣ.

      1. Εντάξει. Να μην ξεχάσουμε εδώ ότι τα χημικά που ρίχνει ο Παπανδρέου στους Έλληνες πολίτες διαδηλωτές είναι απαγογευμένα για εμπόλεμες ζώνες, και δεν τα ρίχνει ούτε καν το Ισραήλ στους Παλαιστήνιους. Στο Red Notebook έχουν μια συλλογή απο τα σχετικά άρθρα του «Ιού»: http://www.rednotebook.gr/details.php?id=2824

    2. Το μεγαλύτερο έγκλημα που έχει διαπράξει αυτή η κυνέρνηση δεν είναι η βία αυτή καθεαυτή, για την οποία είναι απολύτως υπεύθυνη. Είναι το γεγονός, ότι λόγω αυτής της εκτεταμένης βίας, ένα πλήθος συστημικών πολιτών βλέπει πια ως εχθρό του το κράτος και τη δημοκρατία. Στο παρελθόν, μόνο οι αναρχικοί ανήκαν σε αυτήν την κατηγορία για ιδεολογικούς λόγους.

      1. Δε θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο. Αρκούσε μια περιδιάβαση στη συγκέντρωση για να το διαπιστώσει κανείς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s