Δελτίο τύπου Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Την Τρίτη, 13 Νοεμβρίου το απόγευμα διαρρέει στον τύπο τμήμα του περιεχόμενου της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με τον ν. 3838/10. Δεν δημοσιοποιείται η απόφαση. Υπό την έννοια αυτή, νομικό γεγονός δεν υφίσταται ακόμη. Νομικά, δηλαδή, απόφαση δεν υπάρχει. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι το πιθανό περιεχόμενό της έχει διαρρεύσει. Δεν είναι ο πρώτος θεσμικός κραδασμός από τον οποίο πλήττεται το κύρος του Συμβουλίου: ο προεδρεύων του 4ου Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας ήταν ο ίδιος δικαστής που προήδρευσε της επίμαχης διάσκεψης της Ολομέλειας.. Υπό την έννοια αυτή, η όποια συζήτηση γίνεται εφόσον επαληθευτεί το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων. Την επόμενη, Τετάρτη πρωί, με ανακοίνωση της γ.γ. της Κυβέρνησης καλούνται οι αρμόδιοι υπουργοί «να δώσουν τις κατάλληλες οδηγίες για άμεση εφαρμογή της χθεσινής απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας». Ακόμη πιο καίριο χτύπημα στην ταλαιπωρημένη ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και το κράτος δικαίου… Ούτε τα προσχήματα δεν μπορούμε να κρατήσουμε πλέον στην Ελλάδα. Ούτε να καθαρογραφεί η απόφαση δεν μπορούμε να περιμένουμε…

Σε μια δημοκρατία, οι πολίτες μπορούν να διαφωνούν για το πώς οραματίζονται τη σύνθεση του λαού: η Ένωσή μας ευθύς πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της προκειμένου να έρθει η νομοθετική μεταρρύθμιση του 3838/2010. Είναι αυτονόητο, απολύτως θεμιτό και αναμενόμενο ότι ένα τμήμα των πολιτικών δυνάμεων στη χώρα έχει άλλη άποψη. Η δημοκρατία λύνει αυτές τις διαφορές δίνοντας στην πλειοψηφία το δικαίωμα να νομοθετεί. Θεσμικά, απολύτως εύλογη, υπό την έννοια αυτή, η βούληση της κυβέρνησης να αλλάξει έναν νόμο την κατάργηση του οποίου ο πρωθυπουργός είχε κάνει προεκλογική σημαία. Είναι όμως αδιανόητη αντιθέτως, η σπουδή της αλλαγής του νόμου με επίκληση μιας διαρροής – όνειδος για το ΣτΕ. Εξίσου αδιανόητη και ίσως πιο επικίνδυνη, είναι όμως η μεταμφίεση των ιδεολογικών και πολιτικών προτιμήσεων της πλειοψηφίας των δικαστών σε συνταγματικό θέσφατο.

Δυστυχώς, τον ελληνικό δημοσιονομικό εκτροχιασμό ακολουθεί και ο θεσμικός. Ολισθηροί δρόμοι για το πολίτευμα…