Οι έφεδροι, οι μαθητές, ο προεδρεύων κι ένα καλάσνικοφ

2018-01-21t182444z_228000181_rc1d5e362ec0_rtrmadp_3_greece-macedonia-protests

Οι έφεδροι, οι μαθητές, ο προεδρεύων κι ένα καλάσνικοφ
«Θέλαμε χρόνια να το κάνουμε αυτό… Φέτος είμαστε στην τελευταία χρονιά, είμαστε πιο κατασταλαγμένοι, ξέρουμε τα “πιστεύω” μας. Το Μακεδονικό είναι ένα μείζον ζήτημα της εποχής. Ως… πατριωτάκια μας εκφράζει και θέλαμε να πούμε τη γνώμη μας σε μια παρέλαση στην οποία δεν εκπροσωπούσαμε το 1ο ΓΕΛ αλλά την πατρίδα μας». Χρόνια λοιπόν το όνειρο κάποιων μαθητών στον Γέρακα ήταν να παρελάσουν με δικό τους σχηματισμό φωνάζοντας συνθήματα για τη Μακεδονία (που ως γνωστόν είναι μόνο ελληνική).

Όταν έκαναν το παιδικό όνειρο πράξη, ομόφωνα ο σύλλογος διδασκόντων επέβαλε τις προβλεπόμενες ποινές. Πολλά ΜΜΕ αποθέωσαν τα παιδιά που «τιμωρούνται επειδή φώναξαν για τη Μακεδονία». Όταν στο σχολείο γράφτηκαν συνθήματα νεοφασιστών, η τηλεοπτική ρεπόρτερ μίλησε για γκράφιτι κρύβοντας εντέχνως με το σώμα της τον κέλτικο σταυρό στον τοίχο.

Στη σχολική παρέλαση στον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης προπορευόταν παράταξη ενστόλων με συνθήματα για ΟΥΚ και Μακεδονία. Γράφτηκε πως ανήκουν στην ομάδα Ο.Δ.Ε.Υ.Ω. – Ομάδα Δυναμικών Εξορμήσεων Υψίστης Ωφελείας (όντως, έτσι λέγονται, δεν είναι πλάκα) και βρέθηκαν εκεί προσκεκλημένοι του δημάρχου. Διαβάζουμε πως οι ίδιοι παλιότερα έκαναν κατάληψη στον χώρο ανέγερσης τζαμιού στον Βοτανικό.

Παράλληλα, παρακολουθούμε το άλλο σίριαλ: ένα άκακο κι ανέμελο ελληνόπουλο οπλισμένο με καλάσνικοφ έπεσε θύμα του αλβανικού εθνικισμού. Η υπόθεση βοά από μακριά. Όμως πολλοί σπεκουλάρουν. Χρησιμοποιούν τον τραγικό θάνατο ενός βαριά οπλισμένου και αμφίβολης νηφαλιότητας προσώπου για να πουλήσουν φύλλα, τηλεθέαση και εθνικοφροσύνη. Ερευνητέες φυσικά οι συνθήκες θανάτου του ομογενή, προβληματικό το κράτος δικαίου στη γείτονα. Ως εκεί όμως.

Όταν ο κ. Κακλαμάνης, αντιπρόεδρος της Βουλής, πέρα από κάθε δεοντολογία και προβλεπόμενη διαδικασία τιμά με ενός λεπτού σιγή τον οπλοφόρο Κατσίφα, συμπεριφέρεται σαν οδηγός πειρατικού ταξί που ψαρεύει «αγαθούς επαρχιώτες» στο σταθμό Λαρίσης. Εκμεταλλεύεται την έλλειψη στοιχειωδών πολιτικών ρεφλέξ, την ευήθεια ή τη φοβικότητα των λιγοστών παρόντων βουλευτών για ιδιοτελείς σκοπούς.
Εμείς οι υπόλοιποι τι δεν καταλαβαίνουμε; Θεωρούμε ακόμα ότι υποχωρώντας μπροστά στο τέρας θα το συγκρατήσουμε; Το αντίθετο ισχύει. Η αμυνόμενη δημοκρατία πρέπει να δείξει τα δόντια της.

Οι διδάσκοντες και ο διευθυντής στο Λύκειο Γεράκα επέδειξαν μεγαλύτερη επίγνωση ευθύνης από άλλους θεσμικούς παράγοντες. Σπεύδω να διευκρινίσω: διατηρώ ισχυρές επιφυλάξεις για τη σκοπιμότητα των σχολικών παρελάσεων. Μεταξικό κατάλοιπο ο στρατιωτικός βηματισμός των μαθητών, ελάχιστη σχέση έχει με την παιδεία και την ιστορική μνήμη. Η μνήμη συντηρείται με τη γνώση, με την αναζήτηση της αλήθειας. Παρελάσεις, παράτες και εθνικοί μύθοι δεν είναι τροφή της μνήμης. Είναι το junk food της γνώσης, τα λιπαρά της εθνικής αυτοσυνειδησίας. Όμως αυτές τις τελετές έχουμε προς το παρόν και οφείλουμε να τις διαφυλάξουμε. Είναι θέμα δημοκρατίας. Τις πολιορκούν οι οπαδοί της διάχυσης ενός ιδιότυπου μιλιταρισμού στον δημόσιο χώρο. Οι στολές παραλλαγής επιχειρούν να γίνουν επίσημο ένδυμα. Μαζί διαχέεται η βία που τις συνοδεύει. Ευθύνη έχουν φυσικά κι όσοι παλιότερα έκαναν στις ίδιες παρελάσεις πρόβες αντιμνημονιακού αγώνα.

Σήμερα, ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος. Ορθώς η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής αποδοκίμασε κατηγορηματικά την κίνηση Κακλαμάνη. Η ενός λεπτού σιγή για τον Κατσίφα πρέπει να θεωρείται μη γενόμενη, εκτός νόμιμης διαδικασίας. Η απότιση τιμών κοινοβουλευτικής περιωπής σε κάποιον που εξέθεσε ευθέως τις διεθνείς σχέσεις της χώρας μας σε κίνδυνο δεν μπορεί να είναι προσωπικό εργαλείο άγρας ακροδεξιών ψήφων του κ. Κακλαμάνη.

Τα δύσκολα είναι μπροστά. Τον Φεβρουάριο, καλώς εχόντων, θα ψηφιστεί η συμφωνία των Πρεσπών. Τον Μάρτιο, σε προεκλογική περίοδο, η χώρα θα τιμά την 25η Μαρτίου. Θα αφήσουμε πάλι τους εφέδρους να κάνουν σουλάτσο στις σχολικές παρελάσεις και να διεκδικούν μερίδιο στη χάραξη εξωτερικής πολιτικής; Μα δεν έχουμε αποδεχτεί ένοπλες πολιτοφυλακές, δεν είμαστε αμερικανική Πολιτεία του Νότου.

Οι έφεδροι υπάρχουν για να υπερασπιστούν την πατρίδα σε περίπτωση πολέμου. Αυτό δε σημαίνει ότι τον υπόλοιπο καιρό θα περιφέρονται και θα χουφτώνουν την ελληνική δημοκρατία στις γωνίες. Δεν έχουν καμιά δουλειά να γίνονται κήρυκες εθνικιστικού μίσους ή να απειλούν την πολιτική τάξη σε πολιτικές συγκεντρώσεις και δημόσιες τελετές. Οφείλουν οι πραγματικοί πατριώτες έφεδροι να τιμήσουν το Σύνταγμα διαχωρίζοντας τη θέση τους. Και οφείλει το αρμόδιο υπουργείο να μαζέψει όσους εκτρέπονται. Διατηρούμε βέβαια λίγες ελπίδες όταν ο υπουργός φοράει με κάθε ευκαιρία στολή παραλλαγής σαν να παίζει σε πάρκο paintball (όμως τα ίδια γίνονταν και με προηγούμενους υπουργούς, ας μην επιρρίπτουμε την ευθύνη στον νυν «δια πάσα νόσο και πάσα μαλακία»).

Να το πάρουμε απόφαση: η διολίσθηση σε ένα ξέφρενο (παρα)στρατιωτικό πανηγύρι εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Οι έφεδροι, οι μαθητές, ο προεδρεύων κι ένα καλάσνικοφ

  1. Χωρίς σοβαρή πνευματική ηγεσία , δέν είναι δυνατόν νά ύπάρξη καί ιστορική γνώση…
    » Τί εἶναι ὅμως Μακεδονία; Δὲν πρόκειται προφανῶς περὶ τῆς ἀνεξαρτησίας μίας μικρῆς κεντρικῆς περιοχῆς, αὐτῆς τῶν Σκοπίων, πού παλαιότερα ἀπετέλεσε ζήτημα διεκδικήσεως μεταξὺ Σερβίας καὶ Βουλγαρίας κατὰ τὴν διάλυση τῶν Βαλκανίων καὶ ὤθησε τελικῶς τὴν Βουλγαρία στὸ πλευρὸ τοῦ Ἄξονος κατὰ τὸν β παγκ. πόλεμο (βλ. π.χ. H.J. Hoppe, Bulgarien Hitlers Eigenwilliger Verbundeter, DVA, 1975, σελ. 19). Αὐτὸ εἶναι ἡ ἀρχή, διότι ἡ δημιουργία τῆς Μακεδονίας, ἄνευ τῆς ὁποίας τὰ προβλήματα τῶν Βαλκανίων εἶναι ἀδύνατο νὰ λυθοῦν, θὰ διαρκέση πολὺ περισσότερο ἀπὸ ὅσο οἱ ὁποιεσδήποτε ἄλλες τυπικὲς διευθετήσεις. Ἡ Μακεδονία δὲν μπορεῖ νὰ ὁρισθῆ οὔτε ἐθνολογικά, οὔτε πολιτικά, οὔτε διοικητικὰ ἤ ἱστορικά, ἀλλά μόνο… φιλοσοφικά! Διότι «Μακεδονία» εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἐμπράγματον ἀποτέλεσμα τῶν πολυεθνικῶν τρόπων διοικήσεως τῆς Ἀνατολῆς, δηλαδὴ τῆς πλήρους πολιτικῆς ἐλευθερίας καὶ ἀεθνίας. Ὡς τέτοιος φορέας διοικήσεως ἡ Μακεδονία δὲν ἀπέκτησε ποτὲ συγκεκριμένους γεωγραφικοὺς καθορισμούς, ἀλλά παρέμενε ἡ ἔκφραση ἑνότητος τῆς βαλκανικῆς περιοχῆς, δηλαδὴ αὐτοῦ πού στὴν νεώτερη ὁρολογία ὠνομάσθηκε «Balkanbund» καὶ πού κατὰ τὰ τελευταία 1.000 χρόνια εἶχε τὴν ἰδεώδη ἔκφρασή του στὴν Δημοκρατία τοῦ Ἁγίου Ὅρους. «Μακεδονία» δηλαδὴ εἶναι τὸ πρᾶγμα ἐκεῖνο πού ἐπιτρέπει στὸν Ρουμάνο π.χ. νὰ ἔχη ζωντανὴ ἐπαφὴ μὲ τὸν Βλάχο τῆς Πίνδου χωρὶς ἐνδιάμεσες «διπλωματικὲς διατυπώσεις» ἄλλων κρατῶν, δηλαδὴ χωρὶς σύνορα, ἤ στὸν μωαμεθανὸ Ἀλβανὸ κατ’ εὐθείαν σχέση μὲ τὴν Κων/πολη. Συνεπῶς τὸ ἀναζητούμενο νόημα τῆς σημερινῆς Μακεδονίας εἶναι ἐκεῖνο τῆς ἑνιαίας περιοχῆς ἀπὸ Ἀδριατικῆς ἕως Δουνάβεως καὶ Μαύρης Θαλάσσης, μὲ τυπικὸ γεωγραφικὸ κέντρο τὰ Σκόπια καὶ πρωτεύουσα τὴν Θεσ/νίκη, τὸ ὁποῖον ἑνώνει τὸν χῶρο τριῶν θαλασσῶν. Ἀλλὰ ὄχι μόνο. Διότι διὰ τῆς Μακεδονίας ἐπιτυγχάνεται ὁ ἀπὸ Βορρᾶν δεσμὸς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας μὲ τὰ Βαλκάνια, ἀφοῦ δι’ αὐτῆς προκύπτουν αὐτομάτως καὶ οἱ φυσικὲς σχέσεις τῆς Τουρκίας μὲ τὰ Βαλκάνια (ὁ ἀπὸ Νότου δεσμὸς τῶν Βαλκανίων μὲ τὴν Μικρὰ Ἀσία μόνο μὲ ὑποκατάστατα μπορεῖ σήμερα νὰ ἐπιτευχθῆ ὅπως θὰ ἰδοῦμε, ἀφοῦ καταστράφηκε ὁριστικῶς μὲ τὸ Κουρδικὸ τὸ 22). Διὰ τῆς «Μακεδονίας» συνεπῶς, τῆς ὁποίας τὸ νόημα δὲν μπορεῖ νὰ προσδιορισθῆ μὲ μέσα τῆς «πολιτικῆς θεωρίας», ἐπιτυγχάνεται μιὰ τεράστια ἀγορὰ διακινήσεως προϊόντων παντὸς εἴδους, ἕνας χῶρος τεραστίας ἐμπορικῆς δραστηριότητος ἀπὸ ὅλες καὶ πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις, διὰ τοῦ ὁποίου ὁλοκληροῦται ἡ ἔννοια (ἄλλως πὼς ἀόριστη μέχρι σήμερα) Ἔὐρώπη». Διὰ τῆς «Μακεδονίας» ἀποκτᾶ καὶ ἡ ἰσλαμικὴ Εὐρώπη τὶς φυσικὲς σχέσεις της μὲ τὸν σύνολο μεσογειακὸ χῶρο καὶ οὕτω πὼς ἐπέρχεται καὶ κάποια διευκρίνιση νοημάτων. Διότι στὸν βαθμὸ πού θεωροῦμε νόμιμον τὸν χαρακτηρισμὸ «νοτιοανατολικὴ Εὐρώπη», δὲν πρέπει νὰ μᾶς παραξενέψη καὶ ὁ πραγματικὸς ὅρος «ἰσλαμικὴ Εὐρώπη»… Συνεπῶς ἡ δημιουργία τῆς Μακεδονίας βαίνει παραλλήλως πρὸς τὴν δημιουργία τῆς Εὐρώπης (ὄχι προφανῶς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης) καὶ ἀποτελεῖ προϋπόθεσή της. Ἡ φυσικὴ ἔννοια τῆς Εὐρώπης δὲν μπορεῖ νὰ πρόκυψη ἄλλως, εἰμὴ μόνο διὰ τῆς «φυσικῆς» συγκλίσεως δυτικῆς καὶ ἀνατολικῆς Εὐρώπης ἐπί τῆς διαχωριστικῆς ἱστορικῶς περιοχῆς τῶν δύο τμημάτων τοῦ ἀρχαίου ρωμαϊκοῦ κόσμου πού εἶναι ἀκριβῶς τὰ Βαλκάνια μὲ κέντρο τὴν Μακεδονία. Τυχαῖο ἄραγε εἶναι ὅτι στὴν κάθετη «γραμμὴ διαχωρισμοῦ» τῶν δύο κόσμων (ὅπου κι’ ἂν τὴν θεώρηση κανεὶς ἐπί τοῦ χάρτη) ἡ «Μακεδονία» δροῦσε ὁριζοντίως;… Αὐτὸ φυσικὰ σημαίνει ὅτι ἐνῷ θὰ αὐξηθῆ ἡ ἐμπορικὴ παρουσία τῆς δυτικῆς Εὐρώπης πρὸς Ἀνατολάς (πράγμα πού ὅλοι τὸ ἐπιθυμοῦν), ἡ πολιτικὴ της παρουσία θὰ μειωθῆ καὶ ὀφείλει νὰ μειωθῆ στοὺς ἰδίους χώρους ἀντιστοίχως. Στὸ σημεῖο τοῦτο ὀφείλουν ἰδιαίτερα νὰ ἐπιστήσουν τὴν προσοχὴ τους οἱ ἴδιοι οἱ βαλκανικοὶ λαοὶ πρῶτα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s