Free Athens. Free Exarheia

1-5.jpg

Ο ένας, ο Κ. Μπογδάνος φωτογραφίζεται μπροστά στο ΑΤ Εξαρχείων με το σήμα της νίκης, λέει Λευτεριά στην Α Αθήνας και την άλλη μέρα απαριθμεί τις εθνικές δυνάμεις της τάξης και του νόμου μπροστά στη μάχη (έχουμε ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ, ΜΑΤ»).

Ο άλλος, ο Θ. Πλεύρης, πάει κρυφά χαράματα στην πλατεία Εξαρχείων και βγάζει βιντεάκι ψιθυριστό, σαν μια πρωτόγονη προσευχή στην απελευθέρωση, σαν διωκόμενος ιερέας σε ερειπωμένη πόλη που ζει με τον φόβο ελεύθερων σκοπευτών. Τι γίνεται μέσα του; Κανείς δεν ξέρει. Πάντως το ζει δραματικά, κοιτάει διαρκώς πίσω του σαν να είναι στη Ράκα ή στο Αλέππο ή στο Κομπάνι.

Ηλικιακή καθήλωση; Νοσταλγία της παιδικής αθωότητας; Σαν εφηβάκια που κάνουν ήχους όπλων με το στόμα και πυροβολάνε φτύνοντας στον καθρέφτη του ασανσέρ; Μπορεί. Είναι πάντως δυο υποψήφιοι βουλευτές που νομίζουν ότι παίζουν πόλεμο. Το λες κι αστείο, το λες και σοβαρό.

Τη Δευτέρα θα ηγηθούν των εθνικών δυνάμεων που θα μπουν στο αυτόνομο κρατίδιο. Θα ρίξουν τα συρματοπλέγματα της ανομίας. Με μια πνοή αέρα στα μαλλιά, σαν ήρωες, σαν Αρμένιοι που μπαίνουν στο Ναγκόρνο Καραμπάχ σαν ΕΟΚΑ Γ΄ στην Κατεχόμενη Κύπρο, σαν Σταυροφόροι στους Αγίους Τόπους.

Θα απωθήσουν τους ασύντακτους κατσαπλιάδες κάτω από γωνία της Θεμιστοκλέους με τη Σπυρίδωνος Τρικούπη. Θα κρατήσουν γερά την πλατεία, θα φέρουν ενισχύσεις. Προς το απόγευμα θα κάνουν την έφοδο στη Στουρνάρη. Μεσάνυχτα θα πέσει το Πολυτεχνείο. Μέχρι τα χαράματα θα γίνονται αψιμαχίες στη Μεσολογγίου, θα πέφτουν κρότου λάμψης στη Μαυρομιχάλη, πέτρες στην Καλλίδρομου, θα υψώνονται πυκνοί καπνοί από τσιγαριλίκια στα ορεινά του Στρέφη. Το μήνυμα της τελικής νίκης θα δώσει ο Βασίλης ο Κικίλιας με ένα συμβολικό κάρφωμα στη μπασκέτα του λόφου.

Με την ανατολή ο Πλεύρης θα υψώσει την ελληνική σημαία στην Τοσίτσα, μαζί με την ευρωπαϊκή και της ΝΔ. Μετά θα αγκαλιαστούν με τον Μπογδάνο και θα πιουν κατάκοποι συμβολικά μια φάντα στον Κάβουρα.

Θα κατηφορίσουν τη Μπενάκη, σβήνοντας τα Α σε κύκλο από τους τοίχους και γράφοντας «Όλους εμάς ενώνει η Ελλάς». Θα κλωτσούν στην άκρη τις σημαίες απ’ το Nosotros, τις αφίσες απ’ το Δίκτυο, τα τρικάκια των Αντιφα. Θα βγουν Χαυτεία νοσταλγώντας μέρες εκείνου του Δεκέμβρη του παλιού. Θα τραγουδήσουν δακρυσμένοι «Σε περιμένω να ‘ρθεις και πάλι, μαζί να φτιάξουμε μια Ελλάδα μεγάλη». Θα τους πνίγουν οι λυγμοί.

Θα κοιτάξουν στοχαστικά τις σειρές των αιχμαλώτων που γονατισμένοι στην Γ’ Σεπτεμβρίου, έξω από το Χόντο, με τα χέρια στο κεφάλι, θα περιμένουν βαρύ τον πέλεκυ του νόμου. Θα αγκαλιάσουν τα παιδιά των ΜΑΤ, θα τους χτυπάνε στην πλάτη. Κι εκείνοι θα τους σηκώσουν στα χέρια για να τους ανεβάσουν πάνω σε μια κλούβα. Κι έτσι, με τις πρώτες ακτίνες να τους φωτίζουν, ωραίοι σαν Έλληνες, θα ανεβούν αργά τη Σταδίου ως το Σύνταγμα σε μια συμβολική κίνηση επανένωσης του ιστού της κρατικής και πολιτειακής ενότητας που είχε διαρραγεί. Σαν τον Μέσι στην οροφή του πούλμαν όταν η Μπάρτσα το σηκώνει θα τους αποθεώσει η Αθήνα. Λεύτερη πια.

Free Athens. Free Exarheia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s