You are currently browsing the tag archive for the ‘εκκλησία’ tag.


Η ψήφιση του νομοσχεδίου για το σύμφωνο συμβίωσης από την ολομέλεια της Βουλής αποτελεί διακριτή στιγμή στην κοινοβουλευτική μας ιστορία και θα μνημονεύεται στο μέλλον. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ο πρώτος, ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, προσήλθε στο αστυνομικό τμήμα στην αγκαλιά σχεδόν των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, για να καταθέσει μήνυση κατά των συντελεστών θεατρικού έργου. Ο δεύτερος, ο Κονίτσης και Πωγωνιανής Ανδρέας, ευλόγησε στο Γράμμο τα «καλά αυτά παιδιά, τα αγωνιστικά, με τις μαύρες μπλούζες». Ο τρίτος, ο Μητροπολίτης Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιος, αυτοναγορεύτηκε image maker της οργάνωσης: «Εάν αποφύγετε κάποιες ανωφελείς ακρότητες του νεοφώτιστου, αν τροποποιήσετε το στύλ, που εφαρμόζετε, αν ωριμάσετε, μπορείτε να καταστήτε μια γλυκειά ελπίδα για τον απελπισμένο πια Πολίτη και μια ήρεμη δύναμη στο σαπισμένο πια πολιτικό σύστημα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εκκλησία και ρατσιστικός λόγος
ή
To μισαλλόδοξο κήρυγμα

Στην από άμβωνος ομιλία του της 14ης Αυγούστου 2011, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο λειτουργίας ραδιοφωνικού σταθμού στο δημοτικό διαμέρισμα Μελίτης της Φλώρινας, ο οποίος θα εκπέμπει στα σλαβομακεδονικά. Διερωτώμενος εάν ο σταθμός θα αποτελέσει όργανο προπαγάνδας της FYROM, ο Μητροπολίτης σπεύδει να προειδοποιήσει: «Αν είναι ναι, εγώ με τη νεολαία και με όσους θέλετε – θα το πω όπως το αισθάνομαι, δεν ξέρω τι θα γίνει -, αλλά αν πουν ναι και το κάνουν τουλάχιστον 40-50 πούλμαν πρέπει να φτάσουν εκεί και μαζί με τους εκεί αδελφούς της Φλώρινας και της Μελίτης να τα κάνουμε γυαλιά καρφιά. Αλλιώς δεν γίνεται δουλειά».

Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου δεν αμφισβητεί το δημοκρατικό δικαίωμα της έκφρασης των εκπροσώπων θρησκευτικών κοινοτήτων. Οι θέσεις τους, όμως, υπόκεινται καταρχήν σε δημόσια κριτική και αντιπαράθεση. Προφανής, επίσης, είναι η θεσμική υπόσταση και η σημασία τους καθόσον εκφέρονται από δημόσιους λειτουργούς της συγκεκριμένης θρησκευτικής κοινότητας και άπτονται πολιτειακών ζητημάτων.

Όταν, ωστόσο, ο δημόσιος και θεσμικός λόγος των εκκλησιαστικών φορέων προσλαμβάνει ρατσιστικές διαστάσεις (γεγονός όχι πρωτοφανές για την Ορθόδοξη Εκκλησία εάν θυμηθούμε και τον ρατσιστικό λόγο του Μητροπολίτη Πειραιώς π.χ. για τους Μουσουλμάνους) και υποκινεί άμεσα τους αποδέκτες του στην τέλεση παράνομων πράξεων φέρει όχι μόνον ιδιαίτερη απαξία, καθώς πρόκειται για άσκηση δημόσιας εξουσίας, αλλά παύει ξεκάθαρα να εμπίπτει στα συνταγματικά όρια της ελευθερίας του λόγου.

Η ΕΕΔΑ καταδικάζει το γεγονός και υπογραμμίζει ότι άλλες είναι οι αντοχές ενός φιλελεύθερου κράτους δικαίου έναντι του ρατσιστικού λόγου των ιδιωτών και άλλες έναντι συστηματικών ρατσιστικών εκτροπών από δημόσιους λειτουργούς. Οι ξενόφοβες εξάρσεις και η ανοιχτή προτροπή του Mητροπολίτη Θεσσαλονίκης σε βιαιοπραγίες κατά των προσώπων και πραγμάτων συγκεκριμένης ομάδας, εγείρουν ξανά το ζήτημα της -ανεπαρκούς μέχρι σήμερα- εφαρμογής του ισχύοντος νομικού πλαισίου (ν. 927/1979) για την καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων, με δεδομένη, μάλιστα, την πρόσφατη πρόθεση της Πολιτείας για την ενίσχυσή του. Παράλληλα, οι επίμαχες λεκτικές προσβολές συνιστούν ευθείες παραβιάσεις των σχετικών διατάξεων του Ποινικού Κώδικα (άρθρα 184, 186 ΠΚ).

Η σαφής εκτροπή του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης από τη νομιμότητα δεν προκαλεί μόνο την ανοχή μιας φιλελεύθερης έννομης τάξης απέναντι στους επικίνδυνους τιμητές της ελευθερίας της έκφρασης και της διαφορετικότητας, αλλά επαναφέρει στην επικαιρότητα τα ζητήματα που απορρέουν από τον αναχρονιστικό εναγκαλισμό Kράτους και Eκκλησίας.


Μεσούντος του Μνημονίου, η υποθετική σκηνή θα ξάφνιαζε: ο Υπουργός Οικονομικών επισκέπτεται τη διοίκηση μιας δημόσιας επιχείρησης κοινής ωφέλειας και διαβεβαιώνει ότι δεν θα θιγούν οι μισθοί των εργαζομένων ειδικά αυτής της επιχείρησης. Διαβεβαιώνει επίσης ότι τα περιουσιακά στοιχεία της δεν «κινδυνεύουν» να αξιοποιηθούν στη μάχη κατά του δημόσιου χρέους.

Κι όμως, αυτό συνέβη στην πρόσφατη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σε πρόσφατη εκδήλωση παρουσιάστηκε το φιλανθρωπικό έργο της εκκλησίας. Στη συνέχεια, Αρχιεπίσκοπος και Πρωθυπουργός υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας: εκκλησία και πολιτεία θα διαγράψουν κοινή πορεία στην κατεύθυνση της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης.

Φοβόμαστε ότι εδώ ελλοχεύει μια παρανόηση. Το φιλανθρωπικό έργο, ως έμπρακτη υλοποίηση της χριστιανικής διδασκαλίας, είναι βέβαια υπόθεση της εκκλησίας. Μπορούμε όλοι να έχουμε άποψη, αλλά πρωτίστως οι πιστοί, το πλήρωμα της εκκλησίας, δικαιούνται να αποτιμούν το έργο της. Παράλληλα όμως η εκκλησία είναι θεσμός στο πλαίσιο ενός κοσμικού κράτους. Έχει υποχρεώσεις απέναντί του. Αυτές οι υποχρεώσεις μάς αφορούν όλους, πιστούς και μη.

Τα δυο επίπεδα λειτουργίας της εκκλησίας κακώς συγχέονται. Το φιλανθρωπικό έργο δεν υποκαθιστά υποχρεώσεις έναντι της πολιτείας. Η υποχρέωση καταβολής φόρου ακίνητης περιουσίας, για παράδειγμα, δεν αναιρείται λόγω λειτουργίας συσσιτίων ή γηροκομείων. Αυτά επικαλούνται ιεράρχες όταν συζητείται το δυσάρεστο θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ξεχνούν μάλλον πως οι φιλανθρωπικές δωρεές οποιουδήποτε εκπίπτουν από τη φορολογία του, αλλά δεν τον απαλλάσσουν συνολικά από την υποχρέωση φορολόγησης.

Φοβόμαστε πως αυτή τη στρέβλωση εννοιών επιτείνει το υπογραφέν μνημόνιο. Ακόμα και ο Αρχιεπίσκοπος, που κάνει επαινετές υπερβάσεις για να επανορθώσει τον επί του προκατόχου του εκτροχιασμό της εκκλησίας, έδειξε ότι έχουν και οι υπερβάσεις τα όριά τους.
Αυτά τα όρια είναι δυστυχώς οικονομικά. Αυτά επέβαλαν εξαίρεση της εκκλησίας από τους δεκάδες φόρους που έχουν θεσπιστεί για την ακίνητη περιουσία και τις μεταβιβάσεις ακινήτων. Αυτά δεν επέτρεψαν κανέναν έλεγχο της ειλικρίνειας των στοιχείων που δήλωνε η εκκλησία. Αυτά οδήγησαν πολλές Μητροπόλεις να τηρούν διπλά βιβλία, να αποδίδουν φόρους για το 10% των εσόδων, να βαφτίζουν στα δεύτερα βιβλία το 90% «έσοδα εκ δωρεών».


Η εκκλησία μπορούσε να αφήσει πίσω τη δεκαετία των μεγάλων εκκλησιαστικών και μοναστηριακών σκανδάλων και των θεσμικών εκτροπών. Μπορούσε να αξιοποιήσει την κρίση κάνοντας μια ουσιαστική υπέρβαση. Μπορούσε να προκαλέσει η ίδια έναν σοβαρό διάλογο με την πολιτεία μπροστά στην κρίσιμη συγκυρία. Δεν κάνει αυτή την υπέρβαση. Επιλέγει ρόλο συντεχνίας, αμύνεται για κεκτημένα προνόμια. Θα κριθεί γι’ αυτό.

Το πρόβλημα όμως είναι η κυβέρνηση των μεγάλων εξαγγελιών που τώρα αρκείται σε εκκλήσεις: «Καλό θα ήταν να δείξει η εκκλησία κάποια μεγαλοψυχία (…) Δεν είναι δυνατόν σε μια σύγχρονη κοινωνία να υπάρχει ομάδα ανθρώπων η οποία δεν υφίσταται κανέναν έλεγχο», (Θ. Πάγκαλος, 24/3). Η εκπλήρωση υποχρεώσεων επαφίεται λοιπόν στη μεγαλοψυχία. Όμως, η συντεταγμένη πολιτεία δεν παρακαλεί κανένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο να σπεύσει μεγαλόψυχα να φορολογηθεί. Η ίδια επιβάλλει αυτή την υποχρέωση, η ίδια μεριμνά για την εκπλήρωσή της. Ας κάνει το ίδιο και στην προκειμένη περίπτωση. Και αν η κυβέρνηση σκέφτεται το πολιτικό κόστος, θυμίζουμε ότι το 87% (VPRC, Μάιος 2010) και το 93% (RASS, Μάρτιος 2010) των ερωτηθέντων τάσσονται υπέρ της εκκλησιαστικής φορολόγησης.

Κάτι τελευταίο. Στην ίδια εκδήλωση η εκκλησία ανακοίνωσε την μετονομασία της εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσας «Αλληλεγγύης» σε «Αγάπη» και την ίδρυση νέας οργάνωσης, της «Αποστολής». Κάποιοι ασεβείς σχολίασαν πως η πρακτική της αλλαγής επωνυμίας λόγω χρεών θυμίζει άλλους χώρους και όχι εκκλησία. Παρά τα χρέη 13 εκ. της «Αλληλεγγύης» δεν θα προσυπογράψουμε το σχόλιο, αν μη τι άλλο λόγω εμπιστοσύνης στην εισπρακτική δεινότητα του ελληνικού δημοσίου.

Διαβάζοντας στις εφημερίδες το ρεπορτάζ από την ορκωμοσία για άλλη μια φορά αναρωτιέται κανείς σε ποια χώρα ζει:

«Τα μέλη της Ιεράς Συνόδου ανέπεμψαν δεήσεις και ακολούθησε η ορκωμοσία του Προέδρου ενώ περιστοιχιζόταν από τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της Βουλής. Με το τέλος της δέησης οι βουλευτές φώναξαν «άξιος-άξιος» και χειροκρότησαν.

Στη συνέχεια υπεγράφησαν τα πρωτόκολλα ορκωμοσίας κατά σειράν από τον κ. Κάρολο Παπούλια, τον πρωθυπουργό, το πρόεδρο της Βουλής και τον αρχιεπίσκοπο».

Από την Καθημερινή, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το κείμενο του όρκου:

«Oρκίζομαι στο όνομα της Aγίας και Oμοούσιας και Aδιαιρέτου Tριάδος να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Eλλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του ελληνικού λαού».

Ιδού και το πρωτόκολλο της ορκωμοσίας, υπογεγραμμένο και από τον επικεφαλής της εκκλησίας, ωσάν η ανάληψη καθηκόντων από τον ανώτατο πολιτειακό μας άρχοντα να είναι θέμα (και) της εκκλησίας….

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ

Ας προβάλουν όλα τα blog που σέβονται τον εαυτό τους το ίδιο θέμα, ας αναρτηθεί παντού το “Φορολογείστε την Εκκλησία“, ας γίνει ένα από τα θέματα της επικαιρότητας…


ένα τοσοδούλι παράδειγμα

Υπογράφουμε εδώ:
http://www.petitiononline.com/taxchu/petition.html

Αντιγράφουμε από το blog Ροϊδη εμμονές και προσυπογράφουμε

Margot_Kaessmann_BM_907966gΕπικεφαλής της Προτεσταντικής Εκκλησίας στη Γερμανία είναι για πρώτη φορά γυναίκα και μάλιστα χωρισμένη μητέρα τεσσάρων παιδιών. Μια τέτοια επιλογή όχι μόνο δεν προκαλεί τα ήθη αλλά θεωρείται ότι ίσως φέρει ανάσχεση της διαρροής των πιστών. Αυτή η διαρροή σχετίζεται με την αύξηση της ετήσιας εισφοράς, του θρησκευτικού φόρου, αφού η εκκλησία συντηρείται από τις εισφορές των πιστών, δεν είναι κρατικοδίαιτη. Ας σημειωθεί ότι η ίδια η εκκλησία ανακοίνωσε επισήμως –αποθέωση διαφάνειας- πως 160.000 άνθρωποι ζήτησαν να διαγραφούν από τους καταλόγους το 2008, έναντι 130.000 το 2007. Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Δυστυχώς, ούτε μία αναλογία δε μπορεί να βρεθεί με τα εν Ελλάδι ισχύοντα.
Ας μείνουμε στο θέμα του φύλου. Η επιλογή μιας γυναίκας με ιδιαίτερη ευφράδεια και ισχυρή δημόσια παρουσία δεν είναι μόνο θέμα «εκκλησιαστικού μάρκετινγκ». Φανερώνει επίσης ότι ο «σκανδαλισμός» δεν προκαλείται από την προσαρμογή στη ζωντανή πραγματικότητα και τις ανάγκες της. Αντίθετα, είναι η «Ηθική της ηθικολογίας» που προκαλεί σκανδαλισμό και κρύβει σκάνδαλα. Το γνωρίζουν αυτό οι εκκλησιαστικοί οργανισμοί, τόσο στην Εσπερία όσο και εδώ. Ο αποκλεισμός των γυναικών, ακόμα και από ρόλους που δε σκοντάφτουν σε δογματικά ασυμβίβαστα, στέλνει λάθος μηνύματα και αναιρεί το χριστιανικό «ουκ ένι άρσεν και θήλυ».
tina-bribiliΤην ίδια ώρα, κυριακάτικο ταμπλόιντ κάνει «πρώτο θέμα» την Υπουργό Περιβάλλοντος: «Ενώ η Τίνα κάνει πασαρέλα οι οικοπεδοφάγοι οργιάζουν στα καμένα». Πολλοί συσχετίζουν την επίθεση με τα κατασκευαστικά συμφέροντα των ιδιοκτητών της εφημερίδας. Ανεξαρτήτως ερμηνείας, τα υπαινικτικά σχόλια για την εμφάνιση και τις προσωπικές επιλογές της υπουργού δε θα γίνονταν αν ήταν άντρας και ιδίως από πολιτικό τζάκι. Ο υφέρπων σεξισμός δείχνει πόσο απέχουμε από μια δημοκρατία της πλήρους ισότητας. Στη χώρα μας υπάρχει μια γυάλινη οροφή στην εξέλιξη των γυναικών. Και μολονότι αποτιμάται θετικά η είσοδος περισσότερων γυναικών στην κυβέρνηση, το μεγάλο ζητούμενο είναι άλλο: η σταδιακή άρση των αόρατων φραγμών που κρατούν τις γυναίκες μακριά από θέσεις λήψης αποφάσεων. Η διαδικασία αυτή απαιτεί πολλές, μικρότερες αλλά δυσκολότερες, μάχες.
Από την άλλη, είμαστε πολύ κοντά στην ανάδειξη γυναίκας στην θέση του επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μελλοντικού διεκδικητή της πρωθυπουργίας. Θετική εξέλιξη, υπό μια διευκρίνιση: όπως ακριβώς δεν μπορεί το φύλο να αποτελεί λόγο αποκλεισμού, έτσι δεν μπορεί να αποτελεί και λόγο επιλογής, αν δε συνοδεύεται από ουσιαστικό λόγο και έργο. Η νέα γερμανίδα Αρχιεπίσκοπος, διαβάζουμε, έχει στο ενεργητικό της πλούσιο ποιμαντορικό έργο. Κάνει μαχητικά σχόλια για κάθε πολιτικό ή κοινωνικό ζήτημα, δραστηριοποιείται στο ζήτημα της οικουμενικής συνεννόησης και στο πρόβλημα της φτώχειας στις πλούσιες κοινωνίες. Με άλλα λόγια, δεν είναι όλα θέμα μάρκετινγκ.

Στη χτεσινή ορκωμοσία επανήλθε πλαγίως το θέμα του θρησκευτικού όρκου. Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ένδειξη ότι ο όρκος οδεύει προς κατάργηση, αλλά από την άλλη ήταν αρκετοί (με τα μέτρα της κοινοβουλευτικής μας ανθρωπογεωγραφίας) οι βουλευτές που δε σήκωσαν το χέρι τους ή απείχαν αλλιώς. Ίδωμεν. Πάντως το θέμα σχολιάζεται σήμερα στα ΝΕΑ από τον Κωστή Μποτόπουλο ενώ μπορείτε να δείτε και την παλαιότερη πρόταση της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου περί χωρισμού εκκλησίας – κράτους όπου υπάρχει σαφής πρόβλεψη για τον όρκο.

Δείτε ακόμα απόφαση της Εθνικής Επιτροπήςγια τα Δικαιώματα του Ανθρώπου σχετικά με το θέμα.

Καλή η μετονομασία υπουργείων, έχουν και οι συμβολισμοί τη σημασία τους. Όμως θα φανεί στην πράξη αν η Προστασία του Πολίτη επιτυγχάνεται καλύτερα όταν γίνεται υπουργείο και αν η Δικαιοσύνη απονέμεται καλύτερα όταν κατοικοεδρεύει στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εν ολίγοις, στην πράξη θα φανούν τα δείγματα μιας άλλης γραφής στο πεδίο των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Διαδηλωση

Κάποιες αποφάσεις ουσιαστικού αλλά και συμβολικού χαρακτήρα μπορούν και πρέπει να ληφθούν άμεσα. Λίγοι μήνες μόνο έχουν περάσει από την υιοθέτηση σφόδρα εριζόμενων μέτρων με τα οποία η σημερινή κυβερνητική παράταξη είχε διαφωνήσει. Τα θερινά νομοθετήματα περί καμερών και χρήσης γενετικού υλικού αλλά και ο νόμος περί απέλασης αλλοδαπών με την απαγγελία κατηγορίας και μόνο χρήζουν άμεσης κατάργησης. Άνευ ετέρου. Δεν είναι μόνο ζήτημα πολιτικής συνέπειας των κυβερνώντων. Είναι κυρίως θέμα αποκατάστασης του κράτους δικαίου και του κύρους των θεσμών (ας θυμηθούμε την απαξίωση των ανεξάρτητων αρχών που υπέκρυπτε η θερινή νομοθετική σπουδή). Το ίδιο ισχύει και για την καταπολέμηση των διακρίσεων. Ας προχωρήσει το υπουργείο στην άμεση θεσμοθέτηση του συμφώνου συμβίωσης χωρίς διακρίσεις, όπως έχει δεσμευτεί το κυβερνών κόμμα.

Σε ένα δεύτερο στάδιο, των επόμενων μηνών, πρέπει να ενταχθούν κινήσεις που απαιτούν σχετική προετοιμασία και κυρίως διαρκή βούληση εφαρμογής. Απαιτείται να επιβεβαιωθεί ο νέος τίτλος του Υπουργείου Δικαιοσύνης στο σωφρονιστικό πεδίο: οι φυλακές πάσχουν από έλλειμμα δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Προτάσεις έχουν γίνει πολλές, ορισμένες μάλιστα τις υποστήριζε το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση πέρσι, τον καιρό της εξέγερσης στις φυλακές. Μένει να υλοποιηθούν. Ας ξεκινήσει τώρα η άρση του αβάτου και η πρόσβαση ελεγκτικών μηχανισμών και ας ακολουθήσουν μέτρα ουσιαστικής αποσυμφόρησης των φυλακών. Από την άλλη, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη θα δικαιολογήσει τον τίτλο του αν η καλύτερη αστυνόμευση και η εμπέδωση αισθήματος ασφάλειας των πολιτών επιτευχθούν χωρίς εκπτώσεις σε επίπεδο δικαιωμάτων. Αυτό προϋποθέτει έμπρακτη παύση της ατιμωρησίας για περιπτώσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας, ριζικές αλλαγές στην εκπαίδευση και σπάσιμο των στεγανών εντός της ΕΛΑΣ. Προϋποθέτει επίσης τερματισμό της επιλεκτικότητας: αστυνόμευση εκτός από τα Εξάρχεια χρειάζεται και ο Άγιος Παντελεήμονας που υφίσταται την ανεξέλεγκτη δράση φασιστοειδών συμμοριών.

Σε ένα τρίτο στάδιο εντάσσεται η θαρραλέα αντιμετώπιση χρόνιων ζητημάτων. Ως τέτοιο ζήτημα λογίζεται κατ’ αρχήν η ουσιαστική ενσωμάτωση των μεταναστών και μια νέα πολιτική ιθαγένειας. Η μεγάλη αυτή πρόκληση δεν αφορά μόνο ή κυρίως τους μετανάστες. Η κυβέρνηση καλείται να αναζητήσει τρόπους ουσιαστικής ένταξης των νέων συγκατοίκων μας στην πολιτική κοινότητα και να προλάβει έναν κάθετο στεγανό αποκλεισμό που αποτελεί βραδυφλεγή βόμβα. Χρόνιο ζήτημα είναι ακόμα η ρύθμιση των σχέσεων κράτους και εκκλησίας και τα συναρτώμενα ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας. Τα μαθήματα του πρόσφατου παρελθόντος ελπίζουμε να έχουν κάνει σοφότερες και τις δύο πλευρές.

Αυτή η (ενδεικτική) ατζέντα δικαιωμάτων έλειπε από τον προεκλογικό διάλογο που ήταν ευεξήγητα μονοθεματικός, αλλά η προώθησή της δε μπορεί να περιμένει. Μια νέα πολιτική δικαιωμάτων μπορεί να εκδηλωθεί και να αποδώσει στον χρονικό ορίζοντα μιας κυβερνητικής θητείας. Απαιτούνται όμως γενναίες αποφάσεις από την αρχή.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Τα περισσότερα κείμενα δημοσιεύονταν ως επιφυλλίδες στα ΝΕΑ μέχρι το καλοκαίρι του 13. Τα υπόλοιπα βλέπουν το φως κατευθείαν στο blog. Η πάνω φωτό είναι από την καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας Use your freedom to write wrongs

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Τα καθαρά χέρια

Ας μιλήσουμε καθαρά

Λεξεις κλειδια

Άγιος Παντελεήμονας Ακροδεξιά Αριστερά Βαλκάνια Βουλή Βουλγαράκης Γάζα Δήμος Αθηναίων Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας Δεκέμβριος Διεθνής Αμνηστία ΕΕΔΑ ΕΛΑΣ Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΗΠΑ Ισλάμ Ισραήλ Κίνα Κακλαμάνης Καμίνης Καρατζαφέρης ΛΑΟΣ Λοβέρδος ΜΚΟ ΜΜΕ ΟΗΕ Ολυμπιακοί Σαμαράς ΣτΕ Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Συνήγορος του Πολίτη Χριστόδουλος Χρυσή Αυγή ανήλικοι ανθρωπισμός απαγωγές αστυνομία αστυνομική βία βία βασανιστήρια διακρίσεις διαμαρτυρία διαφάνεια διεθνή εθελοντισμός εθνικισμός εκκλησία εκλογές εκπαίδευση ελευθερία έκφρασης εργασιακά θανατική ποινή θρησκεία θρησκευτική ελευθερία ιθαγένεια κάμερες κρίση μειονότητες μετανάστες μνημόνιο περιβάλλον προσωπικά δεδομένα πτήσεις CIA ρατσισμός ρατσιστική βία ρατσιστικός λόγος σεξουαλικός προσανατολισμός σχολείο σωφρονισμός τράφικιν τρομοκρατία φυλακές φύλο χούντα όπλα