You are currently browsing the tag archive for the ‘εκπαίδευση’ tag.

 

392213_1325700812_large

Στη μνήμη του Νικήτα Παρίση, δασκάλου μαθητών και δασκάλων

Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στην 29η Συνεδρίασή του (Ιούνιος 2015) υπογράμμισε ότι η εκπαίδευση είναι δημόσιο αγαθό. Ενόψει της καταγραφόμενης από εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ και οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών ραγδαίας ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης, το Συμβούλιο πρότεινε δύο άμεσα μέτρα: αφενός τη θέσπιση ενός κανονιστικού πλαισίου όπου θα περιγράφονται οι ελάχιστες προϋποθέσεις για τη λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και αφετέρου τη στενή εποπτεία της ιδιωτικής εκπαίδευσης και την λογοδοσία όσων επιχειρηματιών της εκπαίδευσης πλήττουν το εκπαιδευτικό αγαθό. Για να εκπληρωθεί αυτός ο στόχος προτείνεται η εμπλοκή των εθνικών μηχανισμών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, της Βουλής και της κοινωνίας των πολιτών.

Η απόφαση αυτή καθίσταται εξαιρετικά επίκαιρη, ενόψει της συζήτησης για το νομοσχέδιο που ρυθμίζει θέματα της ιδιωτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Αυτό ακριβώς επιδιώκει: να αποκατασταθεί η στοιχειώδης κρατική εποπτεία στην παροχή ενός δημόσιου αγαθού από ιδιωτικούς φορείς. Δεν είναι μάλιστα διόλου τυχαίο ότι διαχρονικά το εργασιακό πλαίσιο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών σήκωνε περισσότερη σκόνη από όση του αναλογούσε, ακριβώς γιατί εργάζονται στο μεταίχμιο: παρέχουν ένα δημόσιο αγαθό με όρους ελεύθερης αγοράς. Άρα, ο βαθμός εργασιακής τους ασφάλειας είναι ευθέως ανάλογος με την εκπαιδευτική τους αυτονομία έναντι φορέων που προσπαθούν να συρρικνώσουν την εκπαίδευση σε αμιγώς εμπορικό αγαθό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

racismΕξοχότατε κ Πρόεδρε της Δημοκρατίας

Κυρίες και κύριοι

 

Σας ευχαριστώ θερμά που ανταποκριθήκατε στην πρόσκληση να παρευρεθείτε στην σημερινή εκδήλωση.  Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για το ΕΣΡΜ που ξεκινά τις εργασίες του στον τόπο αυτόν και με την παρουσία όλων σας.

Η παρουσία σας εδώ σήμερα αποτελεί μια δήλωση. Οι πολιτειακοί και πολιτικοί θεσμοί, οι φορείς της κοινωνίας των πολιτών δηλώνουν πως στέκονται απέναντι στον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία. Οι εκπρόσωποι της νομοθετικής εξουσίας, οι πολιτικές δυνάμεις, οι θρησκευτικοί ηγέτες, η ηγεσία της δικαιοσύνης, εκπρόσωποι των σωμάτων ασφαλείας, ανεξάρτητες αρχές, τοπική αυτοδιοίκηση, οι πολίτες είμαστε εδώ για να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη σε έναν ιστορικό τόπο μαρτυρίου και να δηλώσουμε πως η προστασία της δημοκρατίας περνά μόνο μέσα από τον σεβασμό του  άλλου, του διαφορετικού, του αδύναμου. Ποιος τόπος από ετούτον εδώ συμβολίζει περισσότερο την περιφρόνηση του άλλου; Ποια άλλη ανθρώπινη πράξη από τον έσχατο βασανισμό του ανθρώπινου σώματος μπορεί να συμπυκνώσει την καταρράκωση κάθε ίχνους αξιοπρέπειας; Εδώ λοιπόν επιλέξαμε να συγκεντρωθούμε. Για να  θυμηθούμε τα δεινά της δικτατορίας. Για να τονίσουμε πως η αντιμετώπιση του ρατσισμού και των διακρίσεων αποτελεί οξυγόνο της δημοκρατίας. Ας θυμηθούμε τον Νορμπέρτο Μπόμπιο που μιλούσε για την ασύγκριτη υπεροχή της δημοκρατίας, ακόμα και της πιο ξεχαρβαλωμένης, έναντι του φασισμού και του ρατσισμού.

Πριν από λίγες ημέρες είδαμε στον Πειραιά την πρώτη ανασύνταξη των οργανωμένων ομάδων ρατσιστικής βίας. Είδαμε επιθέσεις κατά λειτουργών του τύπου. Είδαμε ξανά εικόνες ρατσιστικής και νεοναζιστικής βίας. Σήμερα δίνουμε μια δημοκρατική απάντηση στα λόγια και τα έργα του μίσους. Αυτό κάνουμε, αυτό οφείλουμε να κάνουμε. Προτάσσουμε το κράτος δικαίου ως τη μόνη εγγύηση για την ασφάλεια και τη δημόσια τάξη απέναντι σε εκείνους που την επιβουλεύονται με πράξεις βίας. Και θυμίζουμε πως το κράτος δικαίου οφείλει να αμύνεται όταν απειλείται.

Η χώρα περνάει μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας της. Καλείται να σταθεί όρθια σε συνθήκες ακραίας ύφεσης και δημοσιονομικής ασφυξίας. Καλείται ταυτόχρονα να αντεπεξέλθει στις μεγάλες προκλήσεις που εκ των πραγμάτων θέτει το προσφυγικό φαινόμενο. Και μάλιστα, χωρίς να κάνει εκπτώσεις στον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Θα μου επιτρέψετε όμως να επισημάνω ότι η τρέχουσα ευρωπαϊκή πολιτική επιφέρει σοβαρές ρηγματώσεις στο διεθνές πλαίσιο προστασίας των προσφύγων. Το μεγάλο στοίχημα για τη χώρα μας είναι να μην αποτελέσει το προπύργιο αυτής της πολιτικής.

Σε κάθε περίπτωση, για να τα καταφέρουμε δεν αρκεί η επίκληση του ανθρωπισμού. Η έμπρακτη αλληλεγγύη απλών ελλήνων πολιτών αποτελεί βεβαίως ένα μεγάλο εθνικό κεφάλαιο. Η στροφή της ελληνικής κοινωνίας τον τελευταίο χρόνο προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και όχι εναντίον τους συνιστά την καλύτερη απάντηση στο ρατσισμό. Για τον λόγο αυτόν ακριβώς χρειάζεται προσοχή όταν στιγματίζονται οι υπαρκτές στρεβλώσεις κάποιων εθελοντικών δράσεων και οργανώσεων. Δεν πρέπει επουδενί να οδηγηθούμε σε συλλήβδην απαξίωση ή και στιγματισμό της ίδιας της αλληλεγγύης. Ας αναρωτηθούμε πώς θα ήταν η κατάσταση τους τελευταίους μήνες χωρίς τις οργανώσεις, χωρίς έλληνες και ξένους πολίτες που συνέδραμαν καθημερινά, χωρίς την κοινωνία. Το κράτος οφείλει να κάνει τη δουλειά του και η κοινωνία των πολιτών τη δική της, με συνεργασία, συντεταγμένα και συνείδηση των διακριτών τους ρόλων.

Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, στην ύφεση και την ανεργία, στον φόβο του ξένου, στην απειλή της τρομοκρατίας βρίσκει εύφορο έδαφος ο ρατσισμός. Το έχει δείξει η ευρωπαϊκή ιστορία του 20ου αιώνα, το έδειξε και η πολύ πρόσφατη ελληνική ιστορία. Οι ιδέες του μίσους, της φυλετικής καθαρότητας, της απόλυτης εθνικής ομοιογένειας, η κοινωνική μνησικακία, η κατασκευή «εχθρών» κερδίζουν έδαφος όταν το κοινωνικό σώμα είναι τραυματισμένο. Η αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων εκκινείται από την προστασία της απειλούμενης καθαρότητας με τρόπο που μπορεί να περιλάβει τα πάντα: το εθνικά, φυλετικά, υγειονομικά, ηθικά, ψυχικά και πνευματικά καθαρό.

Στη δίνη της κρίσης, οι τομές γίνονται βαθύτερες. Οι ρομά, οι άνθρωποι με αναπηρία, οι ψυχικά ασθενείς, οι κάθε λογής στιγματισμένοι βιώνουν πολλαπλούς αποκλεισμούς και διακρίσεις στον υπέρτατο βαθμό.

Κυρίες και κύριοι

Το ΕΣΡΜ ξεκινά σήμερα τις εργασίες του. Για το πεδίο των αρμοδιοτήτων του και τη σύνθεσή του πήραμε υπόψη μας τις σχετικές συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης. Δεν θα είναι ένα διακοσμητικό όργανο. Πέρα από τον προφανή συμβολισμό που εκπέμπει η ίδια η σύσταση ενός εθνικού οργάνου για τον ρατσισμό, θα επιδιώξουμε την παραγωγή συγκεκριμένου έργου ως προς τον σχεδιασμό πολιτικών πρόληψης και καταπολέμησης του φαινομένου, την επίβλεψη της εφαρμογής της νομοθεσίας κατά του ρατσισμού και τη συμμόρφωσή της με το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο. Χρειάζεται συντονισμός της δράσης των εμπλεκόμενων φορέων και ενίσχυση της συνεργασίας με την κοινωνία των πολιτών. Χρειάζονται μέτρα για την προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας και της διοικητικής πρακτικής προς τις διατάξεις του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου και τις συστάσεις των διεθνών οργανισμών. Πολιτικές κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας σε όλο το φάσμα της κυβερνητικής πολιτικής και της δημόσιας διοίκησης. Πρωτοβουλίες για την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης με τη συνδρομή των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Πρόληψη και αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας και της ρητορικής του μίσους και ενίσχυση των μηχανισμών καταγραφής. Εντέλει, χρειάζεται Εθνικό Σχέδιο Δράσης κατά του Ρατσισμού, με συστηματική παρακολούθηση εφαρμογής, τακτική επικαιροποίηση και αξιολόγηση.

Πριν από λίγες μέρες στην υπόθεση Sakir κ. Ελλάδας το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε τη χώρα μας για την απουσία πλήρους και αποτελεσματικής διερεύνησης πιθανού ρατσιστικού κινήτρου στην σε βάρος του προσφεύγοντος επίθεση από ομάδα δραστών.

Είναι επιτακτικό καθήκον όλων μας να μην επιτρέψουμε ξανά την ακύρωση της έννομης προστασίας για οποιοδήποτε πρόσωπο βρίσκεται στην επικράτεια της χώρας.

 

Με τη σκέψη αυτή, επιτρέψτε μου να πω πως η σημερινή εκδήλωση έχει στα μάτια μου έναν ακόμα σκοπό. Αποτελεί μια συγγνώμη της πολιτείας. Ζητάμε σήμερα συγγνώμη από τα θύματα του ρατσισμού και των διακρίσεων. Μια συγγνώμη ιδίως από τα θύματα της ρατσιστικής βίας και τις οικογένειές τους. Μια δημόσια συλλογική συγγνώμη για τον Σαχζάτ Λουκμάν, τους Αιγύπτιους αλιεργάτες, τα ανώνυμα θύματα της ομοφοβικής και τρανσοφοβικής βίας, τους άγνωστους μουσουλμάνους που έχουν πέσει θύματα πογκρόμ στους δρόμους της πρωτεύουσας, σαν το πογκρόμ του 2011 που παρακολουθήσαμε όλοι στις τηλεοράσεις μας. Μια συγγνώμη για τα θύματα που φοβήθηκαν να καταγγείλουν όσα έπαθαν. Αλλά και μια συγγνώμη για τον Παύλο Φύσσα, εμβληματικό θύμα της μισαλλοδοξίας. Μια συγγνώμη για τους ανθρώπους που έχουν προπηλακιστεί στους δημόσιους χώρους, που έχουν κακοποιηθεί στα μέσα μεταφοράς. Μια συγγνώμη για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που στοχοποιήθηκαν. Μια συγγνώμη για τους χώρους λατρείας που βεβηλώθηκαν.

Αργήσαμε πολύ μέχρι να αντιδράσουν οι θεσμοί, μέχρι οι διωκτικές αρχές και η δικαιοσύνη να αντιμετωπίσουν το έγκλημα με ρατσιστικά χαρακτηριστικά ως αυτό που πραγματικά είναι, βαριά και ενδεχομένως οργανωμένη μορφή εγκλήματος που βάλλει κατά μεμονωμένων προσώπων και της δημόσιας τάξης. Για τούτο τον λόγο βλέπω τη σημερινή μέρα και ως μια μέρα θεσμικού αναστοχασμού. Τι έφταιξε κι αδρανήσαμε για χρόνια; Πώς θα διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα επαναληφθεί; Πώς θα αποτελέσουν η αποδόμηση των στερεοτύπων και ο σεβασμός κάθε ετερότητας καθημερινό στόχο της εκπαιδευτικής πράξης; πώς θα στρατευθούν όλα τα θρησκευτικά δόγματα στον αγώνα του αλληλοσεβασμού και της ανεκτικότητας; Πώς θα απομονωθούν όσοι θρησκευτικοί λειτουργοί σπέρνουν τη μισαλλοδοξία; Πώς θα διασφαλίσουμε τη διαφάνεια και τη λογοδοσία στη δράση των κρατικών οργάνων, αν όχι με τη δημιουργία ενός πραγματικά ανεξάρτητου μηχανισμού διερεύνησης καταγγελιών για αυθαιρεσία, όπως επίμονα διαρκώς συστήνουν όλα τα εθνικά και διεθνή ελεγκτικά όργανα;

Εν κατακλείδι, αντιμέτωποι με το ρατσιστικό φαινόμενο καλούμαστε τον κριτικό μας αναστοχασμό να τον μετατρέψουμε σε θετικές πράξεις. Θεωρώ δεδομένο πως ο καθένας από εμάς έχει τις δικές του ιδέες, τους φόβους και τις προκαταλήψεις του. Αλίμονο. Τα δικά του ιερά και όσια. Παρ’ όλα αυτά, έκαστος εξ ημών με το θεσμικό του ρόλο καλείται πάνω από όλα να υπηρετήσει την πιο θεμελιώδη συνταγματική επιταγή, την προστασία της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. Του κάθε ανθρώπου. Αυτό είναι το καθήκον μας.

Στην προσπάθεια αυτή είμαι βέβαιος πως το ΕΣΡΜ θα σας βρει αρωγούς.

Σας ευχαριστώ

 

 

 

«Δηλώσεις Λοβέρδου»: μια απλή διαδικτυακή αναζήτηση με αυτές τις λέξεις-κλειδιά αποκαλύπτει θησαυρούς ξεχασμένους που μοιάζουν αρχικά ασύνδετοι. Αν έτσι δει ο ανυποψίαστος αναγνώστης τα πράγματα, θα αδικήσει τον κ. Υπουργό, θα υποτιμήσει το νήμα που διατρέχει τις δημόσιες τοποθετήσεις του.  «Είναι η ίδια κλωστή που έχει γύρω της περασμένα τα μαργαριτάρια μου», που θα έλεγε κι ο ίδιος σαν άλλος Henry James. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Στις 21/9 συνέβησαν στη χώρα μας δύο περιστατικά βίας με σαφές αντιμουσουλμανικό στίγμα: πυροβολισμοί εναντίον ναού των Σιχ στη Λεωφόρο Μαραθώνος και φθορές σε λατρευτικό χώρο επίσης των Σιχ στο Κάτω Σούλι. Διαφέρουν προφανώς ποιοτικά και συμβολικά τέτοιες οι επιθέσεις σε λατρευτικούς χώρους από τις συνήθεις βίαιες επιθέσεις κατά Μουσουλμάνων μεταναστών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θες να κάτσουμε στο ίδιο θρανίο;
Εκπαίδευση και διαφορετικότητα

Οι συνθήκες υπό τις οποίες ξεκινά η νέα σχολική χρονιά δημιουργούν έντονη ανησυχία σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο στην Ελλάδα. Οι συνθήκες αυτές δεν θέτουν απλώς σε αμφισβήτηση τις ελάχιστες εναπομείνασες καταπονημένες λειτουργικές σταθερές του εκπαιδευτικού συστήματος. Κάνουν κάτι πολύ σοβαρότερο. Θέτουν σε σοβαρή αμφισβήτηση την ίδια την πρόσβαση στην εκπαίδευση για έναν πολύ μεγάλο αριθμό μαθητών και αποδομούν με ριζικό τρόπο το εκπαιδευτικό περιβάλλον για τους υπόλοιπους. Αργά ή γρήγορα, θα ερχόταν και η σειρά της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης να «μεταρρυθμιστεί» κατά το γνωστό μοντέλο που επιτάσσει η πολιτική ρητορική του νεοφιλελεύθερου μεταρρυθμιστικού λαϊκισμού της Ελλάδας των Μνημονίων.

Η ρητορική αυτή δεν διαλύει απλώς αυτό που κάποτε λογιζόταν ως ο χώρος της κοινωνικής ευθύνης του κράτους, αλλά και απομακρύνει κάθε προοπτική ανάδειξης και βελτίωσης των υπαρκτών κακώς κειμένων και παθογενειών στον χώρο της δημόσιας διοίκησης. Και φυσικά στη θέση της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης μπορεί να μπει ο οποιοσδήποτε τομέας άσκησης δημόσιας πολιτικής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

<img src="http://tamaracincik.com/wp-content/uploads/2012/12/2661.jpg&quot; width="450" height="250" c
Η πολυεπίπεδη κρίση πλήττει τον χώρο της εκπαίδευσης. Αποκαλυπτικός για τούτο είναι ο τρόπος με τον οποίο ενσωματώνουν και μετασχηματίζουν οι μαθητές το θολό τοπίο της κρίσης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τομέας Ιστορίας
του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής
του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ)
13, 14 Μαρτίου 2013
AULA, Κτίριο Φιλοσοφικής Σχολής Ζωγράφου

το πρόγραμμα αναλυτικά

Μετά τον τυφώνα Κατρίνα και τις τεράστιες καταστροφές στη Νέα Ορλεάνη, ο Milton Friedman, γκουρού της κυριαρχίας των αγορών στα δημόσια αγαθά, έσπευσε να γράψει στη «Wall Street Journal»: «Τα περισσότερα σχολεία της Νέας Ορλεάνης είναι συντρίμμια. (…) Πρόκειται για τραγωδία. Αλλά είναι επίσης και μια ευκαιρία να μεταρρυθμίσουμε ριζικά το εκπαιδευτικό σύστημα». Ο Friedman εισακούστηκε και στη Νέα Ορλεάνη, αντί να ανοικοδομηθούν τα δημόσια σχολεία, έλαβε χώρα το μεγαλύτερο πείραμα κρατικά επιδοτούμενης ιδιωτικής εκπαίδευσης. Έτσι, το 2010 φοιτούσαν στα charter schools (ιδιωτικά σχολεία χρηματοδοτούμενα από το κράτος) το 71% των μαθητών της περιοχής. Η αντίδραση του συνδικάτου των δασκάλων κάμφθηκε βίαια: 4.700 δάσκαλοι απολύθηκαν και η συλλογική σύμβαση που είχε υπογράψει το σωματείο τους δεν έχει πλέον καμία ισχύ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Είμαστε ως λαός περήφανοι για την Ιστορία μας και έχουμε κάθε λόγο να είμαστε περήφανοι. Το μάθημα της Ιστορίας ήταν, είναι και θα είναι ένα κεντρικό, ουσιαστικό αντικείμενο στην εκπαίδευση των Ελλήνων μαθητών». Ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Πανάρετος έθεσε τέλος στην αναστάτωση που προκάλεσε η πληροφορία ότι μια επιτροπή εργασίας του υπουργείου συζήτησε το ενδεχόμενο μετατροπής της Ιστορίας σε μάθημα επιλογής στο Γενικό Λύκειο.

Η δήλωσή του αναδεικνύει βέβαια μια δυσάρεστη πραγματικότητα. Καλές οι επιτροπές ειδικών, τα Παιδαγωγικά Ινστιτούτα και οι εθνικοί διάλογοι για την παιδεία. Όταν όμως έρθουν οι πιέσεις από εξωεκπαιδευτικά κέντρα, οι αντιδράσεις της εκκλησίας, η στοχοποίηση μέσω του διαδικτύου, ο φόβος του πολιτικού κόστους, τότε ο εκσυγχρονιστικός οίστρος πέφτει: «Υπάρχουν σκέψεις και προτάσεις από επιτροπές, για το πώς μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα το Λύκειο. Όμως υπάρχουν και πράγματα που πηγαίνουν πέρα από το τεχνοκρατικό μέρος. Και ένα τέτοιο είναι το μάθημα της Ιστορίας». Σαφέστατος ο κ. Υφυπουργός. Ορισμένα μόνο πράγματα είναι για τους ειδικούς και τους τεχνοκράτες. Τα υπόλοιπα τα λύνουμε με τον πατροπαράδοτο τρόπο.

Πέρα από το διαδικαστικό μέρος, υπάρχει και η ουσία. Εμείς έχουμε κάθε λόγο να είμαστε υπερήφανοι για την Ιστορία μας, πιστοποιεί ο κ. Πανάρετος. Αυτό συνεκδοχικά μας διαχωρίζει από άλλους λαούς που, σύμφωνα με την ίδια λογική, δεν είναι υπερήφανοι ή μπορεί ακόμα και να ντρέπονται για τη δική τους Ιστορία. Η διδασκαλία λοιπόν της Ιστορίας συναρτάται με τον βαθμό υπερηφάνειας που προκαλεί στον κάθε λαό. Όσο πιο πολλά τα ρίγη υπερηφάνειας, τόσο πιο πολλές οι ώρες διδασκαλίας.

Τα υπόλοιπα περιττεύουν: η επαφή με την ιστορική επιστήμη, η ανάπτυξη ιστορικής σκέψης και συνείδησης, η κατανόηση γεγονότων μέσα από την εξέταση αιτίων και αποτελεσμάτων, η κατανόηση της συμπεριφοράς των ανθρώπων, η διαμόρφωση αξιών και στάσεων που οδηγούν στην εκδήλωση υπεύθυνης συμπεριφοράς (δεν είναι δικά μας, από το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών τα αντιγράφουμε). Δεν είναι για τους λόγους αυτούς που διδάσκεται (και πρέπει να διδάσκεται) η Ιστορία ως βασικό γνωστικό αντικείμενο στο Λύκειο. Όχι. Πρέπει να διδάσκεται για να είμαστε ακόμα πιο υπερήφανοι. Ιστορία είναι μόνο η εθνική Ιστορία, λέει με άλλα λόγια ο κ. Υφυπουργός. Αδίκως, υποθέτουμε, διδάσκεται η Ιστορία άλλων λαών και άλλων πολιτισμών (εκείνη η ελάχιστη που διδάσκεται). Αφού δεν μας κάνει υπερήφανους, ποιος ο σκοπός;

Έχουμε άλλο ένα επεισόδιο στον «πόλεμο της σχολικής Ιστορίας». Και πάλι επιχειρείται να εξοβελιστεί οποιαδήποτε «αποκλίνουσα» άποψη ως προς το γνωστικό αντικείμενο του μαθήματος και τη θέση του στη σύγχρονη εκπαίδευση. Το πρόβλημα είναι ότι κλείνουν με νόημα το μάτι στους «εθνικώς ανησυχούντες» οι υφυπουργοί με τις δηλώσεις τους και οι υπουργοί με την εύγλωττη σιωπή τους. Το πρόβλημα είναι ότι σε αυτόν τον «πόλεμο της σχολικής Ιστορίας» η πολιτική ηγεσία εμφανίζεται έμφοβη. Οδυνηρό άλλωστε το μάθημα που έλαβε η κ. Γιαννάκου, όταν τόλμησε να πει το αδιανόητο: «Την Ιστορία δεν τη γράφει ο λαός όπως νομίζει, αλλά οι επιστήμονες». Παρόμοιο μάλλον μάθημα έλαβε και η παραιτηθείσα κ. Δραγώνα.

Υπό τις συνθήκες αυτές, συνήθως επιλέγεται η σώφρων τακτική, γνωστή ως «τακτική Ευθυμίου–Στυλιανίδη»: αποσύρουμε με μια δήλωσή μας και έξω από κάθε προβλεπόμενη διαδικασία το αμφιλεγόμενο βιβλίο, αποφεύγουμε το πολιτικό κόστος. Θα προτείναμε ένα ακόμα βήμα: στο πλαίσιο του νέου λυκείου, μπορεί ο κ. Υφυπουργός να αντικαταστήσει τη βαθμολογική βάση του 10 (εκείνη που κατάργησε με δήλωσή του στα ΜΜΕ και πάλι) με έναν νέο βαθμό, τον βαθμό ιστορικής υπερηφάνειας.

Τα περισσότερα κείμενα δημοσιεύονταν ως επιφυλλίδες στα ΝΕΑ μέχρι το καλοκαίρι του 13. Τα υπόλοιπα βλέπουν το φως κατευθείαν στο blog. Η πάνω φωτό είναι από την καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας Use your freedom to write wrongs

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Τα καθαρά χέρια

Ας μιλήσουμε καθαρά

Λεξεις κλειδια

Άγιος Παντελεήμονας Ακροδεξιά Αριστερά Βαλκάνια Βουλή Βουλγαράκης Γάζα Δήμος Αθηναίων Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας Δεκέμβριος Διεθνής Αμνηστία ΕΕΔΑ ΕΛΑΣ Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΗΠΑ Ισλάμ Ισραήλ Κίνα Κακλαμάνης Καμίνης Καρατζαφέρης ΛΑΟΣ Λοβέρδος ΜΚΟ ΜΜΕ ΟΗΕ Ολυμπιακοί Σαμαράς ΣτΕ Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Συνήγορος του Πολίτη Χριστόδουλος Χρυσή Αυγή ανήλικοι ανθρωπισμός απαγωγές αστυνομία αστυνομική βία βία βασανιστήρια διακρίσεις διαμαρτυρία διαφάνεια διεθνή εθελοντισμός εθνικισμός εκκλησία εκλογές εκπαίδευση ελευθερία έκφρασης εργασιακά θανατική ποινή θρησκεία θρησκευτική ελευθερία ιθαγένεια κάμερες κρίση μειονότητες μετανάστες μνημόνιο περιβάλλον προσωπικά δεδομένα πτήσεις CIA ρατσισμός ρατσιστική βία ρατσιστικός λόγος σεξουαλικός προσανατολισμός σχολείο σωφρονισμός τράφικιν τρομοκρατία φυλακές φύλο χούντα όπλα