You are currently browsing the tag archive for the ‘Καρατζαφέρης’ tag.

«Στο διάολο, σπίτια σας. Να περπατάω στην Αθήνα, να πηγαίνω σε σοβαρό ραντεβού και να βλέπω την κουρελαρία. Έλα να τελειώνουμε, να ξεβρομίσει ο τόπος». Αυτά εξέμεσε από μικροφώνου ο ραδιοπαραγωγός Μ. Τσαουσόπουλος εναντίον των Σύριων προσφύγων στην Πλατεία Συντάγματος. Διόλου αμελητέα η ιδιωτική ρατσιστική αμβλύνοια, όταν εκπέμπεται δημόσια. Πιο κόσμιοι ορισμένοι εκπρόσωποι του πολιτικού προσωπικού, εστίασαν επίσης στη δημόσια εικόνα της πόλης. Ο Θ. Πλεύρης ζήτησε «να μεταφέρει τους Σύριους πρόσφυγες σε άλλο σημείο η Πολιτεία. Δεν χρειάζεται σε καιρό Χριστουγέννων να υπάρχει αυτή η εικόνα». Ο Αδ. Γεωργιάδης δήλωσε πως «Δεν μπορεί να ξεκινήσει η χριστουγεννιάτικη αγορά στην Αθήνα με την πλατεία Συντάγματος, την καρδιά της τουριστικής κίνησης των καταστημάτων, με την εικόνα που έχει τις τελευταίες μέρες». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ηγούμενος Εφραίμ, κατά κόσμον Βασίλειος Κουτσού, θα δικαστεί για τα βαριά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται. Μέχρι τότε τεκμαίρεται αθώος. Τις τελευταίες μέρες μάς προσέφερε πάντως μια σπάνια εμπειρία: παρακολουθήσαμε την ανάδυση στην επιφάνεια ενός ολόκληρου πλέγματος, εντός και εκτός συνόρων, που απροσχημάτιστα κινητοποιείται εναντίον της προφυλάκισής του. Και ενώ θα αποφύγουμε τον πειρασμό της προσωπικής γνώμης για την ίδια την προφυλάκιση, μπορούμε εντούτοις να σχολιάσουμε την κινητοποίηση εναντίον της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η συμμετοχή του ΛΑΟΣ στη νέα κυβέρνηση αποτελεί αξιοσημείωτο γεγονός στην ιστορία της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, γεγονός που υπερβαίνει το βάρος της ολιγόμηνης παρουσίας τεσσάρων στελεχών του στο υπουργικό συμβούλιο. Σηματοδοτείται η συμβολική και ουσιαστική νομιμοποίηση της ελληνικής Ακροδεξιάς. Τερματίζεται η εξορία της από την κυβερνητική εξουσία 37 έτη μετά την πτώση της δικτατορίας.

Η εξέλιξη δικαιολογεί και επιβάλλει την αυτόνομη αξιολόγησή της, ανεξάρτητα από τη συνολική γνώμη που έχει κανείς για τον σχηματισμό, τη σύνθεση και τις διαδικασίες κυοφορίας της νέας κυβέρνησης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος έκανε ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις για αίσχη που διαπράττουν ανώνυμα blogs υπό το πρόσχημα της διαδικτυακής ελευθερίας της έκφρασης («Η ενημέρωση και οι εφημερίδες στην εποχή των blogs», Η Καθημερινή, 23/4). Το άρθρο κατέληγε: «Τα ανώνυμα blogs δεν είναι «δημοσιογραφία των πολιτών», αλλά «δημοσιογραφία των εκβιαστών». Η δημοκρατία βασίζεται στην ισηγορία, την ισονομία και την παρρησία. Χωρίς παρρησία δεν υφίσταται ούτε πραγματική ούτε ηλεκτρονική εκκλησία του δήμου, αλλά ένα πλήθος φοβισμένων πολιτών που χειροκροτούν κάθε φορά που τα «λιοντάρια» ξεσκίζουν κάποιον, όχι γιατί τους αρέσει το θέαμα, αλλά γιατί ανακουφίζονται που δεν είναι οι ίδιοι το θύμα».

Ορθότατες οι επισημάνσεις. Πράγματι, λοιπόν, καθημερινά εκτοξεύονται θεωρίες συνωμοσίας, ψευδείς ειδήσεις, συκοφαντικές επιθέσεις. Καθημερινά εκπαιδεύεται ένας ολόκληρος κόσμος στην αήθη γραφή, στην ανέλεγκτη διάχυση πληροφορίας, στο ηλεκτρονικό λιντσάρισμα. Καθημερινά δηλητηριάζεται η πληροφόρηση από μαφιόζους του διαδικτύου και εργολάβους της συκοφαντίας. Η ανωνυμία στο διαδίκτυο όντως σήκωσε πολλή λάσπη απ’ το βυθό.

Μόνο που η λάσπη ήταν πάντα εκεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


GENTLEMEN,

συνεχίζουμε την περιοδεία μας,

πολλές οργιές κάτω απ’ την επιφάνεια του Αιγαίου.

(Γ. Σεφέρης, Ο Στρατής Θαλασσινός στη Νεκρή Θάλασσα)

Ποια είναι η αντίδραση του πολιτικού προσωπικού στον παγωμένο φόβο που απειλεί να μας βυθίσει σε βάθη πρωτόγνωρα; Μιλώ κυρίως για τις αντιδράσεις όσων εναλλάσσονται χρόνια τώρα σε ρόλους κυβέρνησης και μείζονος αντιπολίτευσης.

Παρατηρήστε πώς ορθώνουν επάλληλες γραμμές άμυνας στη διογκούμενη απαξίωση. Ξεκινούν από τη διαπίστωση: «όλοι έχουν ευθύνες». Και μάλιστα, πιο γενναιόδωρα, «όλοι έχουμε ευθύνες». Όλοι αδιακρίτως χωρίς ποσοτικό και ποιοτικό επιμερισμό, κυβερνώντες και κυβερνώμενοι, συμπολίτευση και αντιπολίτευση. Και βέβαια, αφού όλοι έχουν ευθύνες, ουσιαστικά δεν έχει κανείς.

Ακολουθεί δεύτερη γραμμή, η έννοια – λάστιχο: ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Από το «mea culpa» του Ανδρέα Παπανδρέου (τις είχε εύκολες τις λέξεις ο μακαρίτης) ως την κούφια αυτοκριτική ευφράδεια του Καραμανλή του Β,΄ πριν βυθιστεί στη σιωπή της ανυπαρξίας, η πολιτική ευθύνη εκλαμβάνεται ως σχήμα ρητορικό, ως έξαρση γενναιόφρονος μεγαλοθυμίας που καθιστά περιττή κάθε συζήτηση.

Στην τρίτη γραμμή άμυνας αρθρώνεται η συγγνώμη, ο εξαγνισμός στην κολυμβήθρα της ταπεινότητας. Ζητούν συγγνώμη για όλα, πελατειακές σχέσεις, σπατάλες, αναξιοκρατία, κομματισμό, αδιαφάνεια. Περάστε κόσμε, συγγνώμη για όλα!
Στη μιντιακή άσκηση της πολιτικής η συγγνώμη είναι λέξη υψηλού πολιτικού οφέλους: χωρίς κανένα κόστος προσδίδει αύρα ηθικής ανωτερότητας και νίπτει πολλά ανομήματα (από την όψη μόνο, από πουθενά αλλού). Λέξη ρουά ματ.

Παράλληλα, οργανώνεται επιχείρηση παρθενογένεσης για να εμφανιστεί ο εκάστοτε νέος αρχηγός άσπιλος και αμόλυντος. Αποσιωπώνται συμμετοχή σε κυβερνήσεις, υπουργικές θητείες, συλλογικές αποφάσεις. Τώρα πια, θυμωμένος τιμωρός κραδαίνει τη ρομφαία της κάθαρσης.

Διαλέγω φράσεις, τελευταίας εσοδείας, αμφοτέρων των ηγετών: «βαρίδια του παρελθόντος», «εκείνοι που πλήγωσαν την παράταξη», «εγκληματικές επιλογές και καταιγίδα προβλημάτων που μας κληροδότησε η προηγούμενη κυβέρνηση». Ο πολιτικός χρόνος συστέλλεται κατά βούληση για να μην περιλαμβάνει τον εκλεκτό, το χτες εξαϋλώνεται μπροστά στη μικροδιαχείριση του σήμερα.

Από κοντά τα στελέχη, ομιλούσες κεφαλές στα τηλεοπτικά πάνελ, διαβεβαιώνουν ότι έχουν επίγνωση της κατάστασης. Χαμηλώνω τον ήχο της συσκευής. Η όψη τους άλλα λέει. «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» αλληλοκατηγορούνται κι αλληλοϋποστηρίζονται. Γηραιά ζευγάρια στο σαλόνι του Τιτανικού χορεύουν το τελευταίο βαλς. Οι ίδιοι είναι που τρέφουν το λαϊκισμό των πρωινάδικων και δίνουν νόημα στις ανέξοδες κραυγές της βολικής ανοησίας: «φέρτε πίσω τα κλεμμένα», «πού πήγαν τα λεφτά», «όλοι ίδιοι είναι», «ο φουκαράς ο λαός που τον κατέστρεψαν οι ηγέτες του».

Κάτι η ελαφρότητα των δυο μεγάλων, κάτι η αμήχανη εθελοτυφλία της Αριστεράς, όλο και μαυρίζει ο ορίζοντας. Ευτυχώς υπάρχουν οι ατέλειωτες Καρατζαφέρειες κωλοτούμπες να μας διασκεδάζουν στις δύσκολες ώρες…

«Το κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη – Η τηλεοπτική αναγέννηση της ελληνικής Ακροδεξιάς», του Δημήτρη Ψαρρά – Εκδόσεις Αλεξάνδρεια

Το Σάββατο πραγματοποιήθηκε πορεία του ΛΑΟΣ κατά της κ. Δραγώνα με σύνθημα «Έξω οι ανθέλληνες από το Υπουργείο Παιδείας». Προφανώς αναζητείται θέμα που θα ξεσηκώσει τον επόμενο «Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό», μετά τις ταυτότητες και το βιβλίο Ιστορίας.

Είναι βέβαια αναφαίρετο δικαίωμα οποιουδήποτε φορέα, κομματικού ή μη, να διαφωνεί δημόσια με κυβερνητικές επιλογές θέσεων ή προσώπων. Ακριβώς όπως (σε υποθετική συμμετοχή του συγκεκριμένου φορέα στην κυβέρνηση) πολλοί θα εξεγείρονταν με την τοποθέτηση ενός δηλωμένου οπαδού της αστυνομικής ατιμωρησίας στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, ενός υποστηρικτή της θανατικής ποινής στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, ενός υπέρμαχου του Κάραζιτς στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Τα πράγματα ξεφεύγουν όμως όταν ο κομματικός φορέας πραγματοποιεί έλεγχο κοινωνικών φρονημάτων και στοχοποιεί έως «ηθικού λιντσαρίσματος» όποιον δεν ανταποκρίνεται στα δικά του κριτήρια περί «εθνικώς ορθού». Πρόκειται για επιδίωξη της Ακροδεξιάς να ορίζει δια του επαπειλούμενου πολιτικού κόστους την πολιτική ατζέντα και να έχει λόγο για το σύνολο του πολιτικού μας προσωπικού. Δηλαδή, έχουμε άλλης τάξης ζήτημα δημοκρατίας και καλούνται να λάβουν θέση οι υπόλοιποι πολιτικοί φορείς χωρίς να υπολογίζουν μικροκομματικά οφέλη ή ζημίες.
Πρωτίστως οφείλει να λάβει θέση η κυβέρνηση. Θέση που δεν θα αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας ούτε για την πολιτική της ούτε για τα πρόσωπα που κλήθηκαν να την υλοποιήσουν.

Η ετήσια έκθεση του Network of Concerned Historians (σε πρόχειρη απόδοση, Δίκτυο Ανησυχούντων Ιστορικών) καταγράφει περιπτώσεις πιέσεων, διώξεων ή λογοκρισίας σε όλο τον κόσμο, ιδίως σε βάρος ιστορικών. Ενδιαφέρουσα και διδακτική η περιδιάβαση. Στη Βουλγαρία η Martina Baleva δέχτηκε επιθέσεις για την πρόθεσή της να πραγματοποιήσει συνέδριο όπου θα απομυθοποιούσε πτυχές της εθνικής αφήγησης και θα αναδείκνυε αντι-ισλαμικά στερότυπα. Μερίδα των ΜΜΕ και το ακροδεξιό κόμμα Ataka πέτυχαν τη ματαίωση του συνεδρίου και τον «εξοστρακισμό» της. Στην Τουρκία, από την εκτενή καταγραφή περιστατικών ενδεικτικά επιλέγουμε τους τέσσερις, καθηγητές και δημοσιογράφο: ζήτησαν δημόσια συγγνώμη για «την Μεγάλη Καταστροφή που υπέστησαν οι Αρμένιοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1915». Διαπομπεύτηκαν και κινδύνεψαν να διωχτούν. Πρωταγωνίστρια και πάλι η εθνικιστική Δεξιά.

Thank-God-For-Bush-e

Στην Ελλάδα τέλος, ξεχωρίζουμε την περίπτωση του Αλ. Ηρακλείδη (Πάντειο), που δέχτηκε την επίθεση της εφημερίδας Πρώτο Θέμα επειδή σε ντοκιμαντέρ εξέφρασε «αποκλίνουσα» άποψη για το ρόλο του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία το 1919 και στο μάθημά του μίλησε «αιρετικά» για το όνομα της ΠΓΔΜ. Όταν η περίπτωση έφτασε στη Βουλή από τον ΛΑΟΣ, ο τότε υφυπουργός Παιδείας ως υπερ-ιστορικός αποφάνθηκε ότι οι απόψεις «στερούνται επιστημονικής εγκυρότητος και απέχουν της ιστορικής αλήθειας». Λησμόνησε ότι πρωτίστως όφειλε να υπερασπιστεί την ακαδημαϊκή ελευθερία. Μήνες αργότερα, ο Γ. Κόκκινος (Παν/μιο Αιγαίου) κατηγορήθηκε από τον ΛΑΟΣ στη Βουλή ότι «παραβιάζει το Σύνταγμα», «δεν είναι αρκετά πατριώτης» και πρέπει να απολυθεί ως «κίνδυνος για το έθνος». Αιτία οι απόψεις του για το βιβλίο Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού.

Καθόλου καινούρια όλα αυτά. Η συνεργασία του λαϊκιστικού εθνικισμού με τον κίτρινο Τύπο. Η επιθετικότητα με το μανδύα αμυνόμενου πατριωτισμού. Η  αντιπαράθεση που δεν επιχειρείται με επιστημονικά εργαλεία αλλά μέσω προσβολής της προσωπικότητας και της επιστημονικής επάρκειας. Ο ακαδημαϊκός και κοινωνικός εξοστρακισμός. Και είναι βέβαια κοινός τόπος ότι οι εγχώριες κραυγές για «συμμετοχή σε μια βρωμερή εκστρατεία εναντίον της Ιστορίας μας» βρίσκουν τα αντίστοιχά τους στα παραληρήματα εθνικιστικού πυρετού στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες. Παραληρήματα αμοιβαία τροφοδοτούμενα, καθώς το ένα χέρι νίβει το άλλο. Και ενώ θαυμάζουμε το σθένος και το ανοιχτό πνεύμα εκείνων που τολμούν να αμφισβητούν την επίσημη ανάγνωση της Ιστορίας στην Τουρκία, λιθοβολούμε όσους το επιχειρούν στη χώρα μας.

Και μια τελευταία παρατήρηση: η καταγγελτική εθνική ρητορεία δεν είναι μονοπώλιο της Ακροδεξιάς. Πολλοί άλλοι ζηλεύουν τη δόξα της και στροβιλίζονται με οίστρο νεοφώτιστου όταν μπαίνουν στο χορό. Παράδειγμα ο σκηνοθέτης Ν. Κούνδουρος που κάλεσε τους φοιτητές να λιντσάρουν τον κ. Ηρακλείδη. Είναι ο ίδιος που είχε χαρακτηρίσει σε προηγούμενη έξαρση δημοκρατικού ήθους την κ. Ρεπούση «μουλάρι ξεκαπίστρωτο». Τα Βαλκάνια έχουν την τάση να παράγουν περισσότερη Ιστορία απ’ όση μπορούν να καταναλώσουν, έλεγε ο Τσόρτσιλ. Δυστυχώς για τον κ. Κούνδουρο και για εμάς, το πλεόνασμα Ιστορίας γίνεται όπλο μισαλλοδοξίας.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Κακά τα ψέματα. Το αλατοπίπερο των δημοτικών εκλογών του Οκτωβρίου είναι η κούρσα του κ. Καρατζαφέρη. Μας καλεί  επίμονα να ασχοληθούμε μαζί του. Πρώτα για λόγους αισθητικής: για  τα ανεκδιήγητα ελληνικά, τον πομπώδη συνδυασμό νοηματικού κενού και κοινοτοπίας, τη χοντροκομμένη πλάκα υπό το μανδύα του δήθεν χιούμορ, τις αυτάρεσκες πόζες της εθνικόφρονος μετριοφροσύνης που κλείνει πονηρά το μάτι στην κάμερα.

Ο ΛΑΟΣ είναι κατεξοχήν δημιούργημα της εγχώριας πολιτικής τάξης. Τα δικά της αδιέξοδα και τους καιροσκοπισμούς της εκμεταλλεύεται. Ο μακεδονικός εθνικιστικός πυρετός των δυο μεγάλων κομμάτων, οι υπόγειες σχέσεις των τοπικών στελεχών με εκκλησιαστικούς παράγοντες και οι διαγκωνισμοί τους για τις «ψηφοφόρες ευλογίες» δημιούργησαν το υπόβαθρο για την άνοδο του κ. Καρατζαφέρη στη Θεσσαλονίκη. Η Νέα Δημοκρατία επένδυσε επί χρόνια σε κακέκτυπά του και τώρα βλέπει το πρωτότυπο να διεκδικεί μερίδιο από την πίτα του εθνολαϊκισμού. Το ΠΑΣΟΚ βολεύεται στενόμυαλα με τις εκλογικές της απώλειες, αν δεν τις ευνοεί.

Ο κ. Καρατζαφέρης ψαρεύει στα θολά νερά της πολιτικής μας αφασίας. Ο αντίλογος ισχνός, αφού συστηματικά διατυπώνει με τον δικό του γκροτέσκο τρόπο θέσεις που άλλα κόμματα δεν τολμούν παρά να υπαινιχθούν. Εκείνα άλλωστε του έστρωσαν το χαλί. Εξέθρεψαν την φοβική μας καχυποψία προς καθετί εξωελληνικό, κάθε υπερεθνικό θεσμό, κάθε διεθνή πρωτοβουλία. Μεταχρονολογημένη επιταγή το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και ο κ. Καρατζαφέρης οδεύει προς το ταμείο. Ο απομονωτισμός και η καχυποψία είναι η βάση της ρητορείας του. Από εκεί και πέρα λαϊκίζει επιλέγοντας συνθηματολογία: δεξιά στα θέματα ασφάλειας, οικογένειας ή θρησκείας, αριστερά όταν στρέφεται στην κατανομή του πλούτου ή στα κέρδη των τραπεζών.  Καταγγέλλει το διεθνές κεφάλαιο ή τις ΗΠΑ, οικειοποιούμενος απροκάλυπτα το αντικαπιταλιστικό οπλοστάσιο της αριστεράς. Συμπορεύεται με άνθη της εγχώριας νεοφασιστικής σκηνής αλλά αρνείται τον ακροδεξιό προσανατολισμό του. Καπηλεύεται κυνικά το θρησκευτικό συναίσθημα του ακροατηρίου του, περιφερόμενος στις εκκλησίες με την κάμερα στο κατόπι. Επενδύει στην διάχυτη κοινωνική ανασφάλεια και τη φτώχεια. Προσφέρει τον απαραίτητο φαντασιακό αποδιοπομπαίο τράγο, δαιμονοποιώντας τους μετανάστες ως υπεύθυνους για προβλήματα εγγενή του συστήματος, όπως η ανεργία, η παραβατικότητα, οι κοινωνικές ανισότητες.

Προνομιακή η σχέση του με τα ΜΜΕ: εκλεκτός των πάνελ και των πρωινών εκπομπών, γραφική φιγούρα που χαρίζει τηλεθέαση. Ταυτόχρονα όμως δικλίδα ασφαλείας, μέσο ελέγχου του πολιτικού σκηνικού. Σαν να λένε οι καναλάρχες, προσέξτε γιατί αλλιώς θα του δώσουμε διψήφιο νούμερο στις εκλογές. Ο κ. Καρατζαφέρης, καίτοι περιορισμένου βεληνεκούς φυσιογνωμία, επιδιώκει να μετατραπεί, όπως οι ομοϊδεάτες του ακροδεξιοί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, σε παράγοντα ρύθμισης του πολιτικού σκηνικού. Δυστυχώς, πολλοί τον διευκολύνουν.

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ

Τα περισσότερα κείμενα δημοσιεύονταν ως επιφυλλίδες στα ΝΕΑ μέχρι το καλοκαίρι του 13. Τα υπόλοιπα βλέπουν το φως κατευθείαν στο blog. Η πάνω φωτό είναι από την καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας Use your freedom to write wrongs

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Τα καθαρά χέρια

Ας μιλήσουμε καθαρά

Λεξεις κλειδια

Άγιος Παντελεήμονας Ακροδεξιά Αριστερά Βαλκάνια Βουλή Βουλγαράκης Γάζα Δήμος Αθηναίων Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας Δεκέμβριος Διεθνής Αμνηστία ΕΕΔΑ ΕΛΑΣ Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΗΠΑ Ισλάμ Ισραήλ Κίνα Κακλαμάνης Καμίνης Καρατζαφέρης ΛΑΟΣ Λοβέρδος ΜΚΟ ΜΜΕ ΟΗΕ Ολυμπιακοί Σαμαράς ΣτΕ Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Συνήγορος του Πολίτη Χριστόδουλος Χρυσή Αυγή ανήλικοι ανθρωπισμός απαγωγές αστυνομία αστυνομική βία βία βασανιστήρια διακρίσεις διαμαρτυρία διαφάνεια διεθνή εθελοντισμός εθνικισμός εκκλησία εκλογές εκπαίδευση ελευθερία έκφρασης εργασιακά θανατική ποινή θρησκεία θρησκευτική ελευθερία ιθαγένεια κάμερες κρίση μειονότητες μετανάστες μνημόνιο περιβάλλον προσωπικά δεδομένα πτήσεις CIA ρατσισμός ρατσιστική βία ρατσιστικός λόγος σεξουαλικός προσανατολισμός σχολείο σωφρονισμός τράφικιν τρομοκρατία φυλακές φύλο χούντα όπλα