Σύγχρονες Ελληνικές μαφίες


Η βίαιη επίθεση στη Μανωλάδα κατά δημοσιογράφου και φωτορεπόρτερ, απεσταλμένων του Βήματος, δεν φέρνει στην επιφάνεια μόνο το ζήτημα των συνθηκών εργασίας και διαβίωσης των ξένων εργατών γης. Το συμβάν μας αναγκάζει να αναγνωρίσουμε γενικότερα ότι η Ελλάδα αποτελεί από καιρό προνομιακό χώρο για την εμφάνιση και γιγάντωση οργανωμένων εγκληματικών κυκλωμάτων. Εκτός λοιπόν από τις παλιές μαφίες, της ημέρας και της νύχτας, εγχώριες και εισαγόμενες, στην επικράτεια φύονται νέα άνθη του εγκλήματος.

Φύεται εδώ η «μαφία της φράουλας» με αντικείμενο την εμπορία ανθρώπων και σκοπό την εργασιακή τους εκμετάλλευση. Πιο απλά, είναι εκείνοι που οργανώνουν και καρπώνονται ένα μέρος της εν Ελλάδι σύγχρονης δουλείας. Ο όρος χρησιμοποιείται κυριολεκτικά: δουλεία είναι η πλήρης εξουσία και ο έλεγχος ενός ανθρώπου επάνω σε κάποιον άλλο με στόχο κυρίως την οικονομική ή και άλλης μορφής εκμετάλλευσή του. Στη Μανωλάδα διαπιστωμένα άνθρωποι εργάζονται με τη χρήση ή την απειλή φυσικής ή ψυχικής βίας, ανήκουν σε έναν εργοδότη ή ελέγχονται από αυτόν, κακοποιούνται, απανθρωποποιούνται και ζουν υπό φυσικό περιορισμό. Δούλοι λοιπόν υπό τραγικές συνθήκες είναι οι άθλιοι της Μανωλάδας. Γνωστό το φαινόμενο, γνωστός ο χώρος όπου ανθεί, δυνάμει γνωστοί και οι υπεύθυνοι. Εξάλλου, παρόμοιες επιθέσεις κατά δημοσιογράφων έγιναν και στο παρελθόν χωρίς να αισθανθούν την πίεση του νόμου οι υπεύθυνοι. Ιδού λοιπόν πεδίο δόξας λαμπρό για Αστυνομία και Επιθεώρηση Εργασίας.

Στη χώρα μας φύεται επίσης η «μαφία των χωματερών». Η πρόσφατη δολοφονία δύο Πακιστανών από Αλβανούς Ρομά ξαναθύμισε τα οργανωμένα κυκλώματα και τους «αρουραίους των χωματερών». Η δημοσιογραφική έρευνα αποκαλύπτει (ενδεικτικά, Καθημερινή 23/4) πως Έλληνες κινούν τα νήματα του πολέμου ανάμεσα στις «φυλές της Φυλής», τους διαφορετικής εθνικότητας ρακοσυλλέκτες που συλλέγουν σκραπ (παλιά μέταλλα) από τον ΧΥΤΑ και τα πουλάνε σε μάντρες περιμετρικά της χωματερής.

Οι αναγνώστες μπορούν να αναζητήσουν κι άλλα παραδείγματα. Το συμπέρασμα ούτως ή άλλως είναι ότι το κράτος δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει τα κυκλώματα ως αυτό που πραγματικά είναι: οργανωμένες δομές εκμετάλλευσης ανθρώπων, κλειστά ελεγχόμενα δίκτυα που όποτε νιώθουν ότι απειλούνται χρησιμοποιούν μαφιόζικου τύπου βία. Μιλώντας για την αντιμετώπισή τους, φυσικά, δε χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική. Για παράδειγμα, το καλό προηγούμενο της πολύ δραστήριας ομάδας «αντιτράφικινγκ» της Αττικής υποτίθεται ότι θα εφαρμοζόταν σε περιφερειακό επίπεδο. Μια τέτοια αποτελεσματική ομάδα καταπολέμησης της εμπορίας ανθρώπων θα είχε «πολλά ψάρια να πιάσει» στους αγρούς της ελληνικής υπαίθρου. Μέχρι στιγμής, δεν έχουμε κινηθεί δραστικά σε αυτή την κατεύθυνση.

Θα μπορούσε κάποιος να αποδώσει τα προβλήματα στις διοικητικές ελλείψεις λόγω μνημονίου. Είναι αλήθεια βέβαια ότι η διοικητική μηχανή δοκιμάζεται από τους δημοσιονομικούς περιορισμούς. Ας μην σπεύσουμε να αποδίδουμε εκεί όμως κάθε νόσο που, ας είμαστε ειλικρινείς, προϋπήρχε: αδύναμοι ή απρόθυμοι ελεγκτικοί μηχανισμοί, διαπλοκές κράτους και παρακράτους στο τοπικό επίπεδο, πελατειακά δίκτυα. Για παράδειγμα, η έμπρακτη και δικαστικά τεκμηριωμένη υποστήριξη τοπικών πολιτικών βαρόνων στους χασισοκαλλιεργητές της Κρήτης προϋπήρξε του μνημονίου. Η σημερινή «κατανόηση» μεγάλου μέρους της τοπικής κοινωνίας της Ηλείας και η αδιανόητη σιωπή τοπικών βουλευτών για τη «μαφία της φράουλας» δεν απέχει πολύ από το τότε.

Κάποιοι άλλοι ίσως αποδώσουν την έξαρση των μαφιών στην κρίση. Φυσικά η κρίση, ως καταλύτης, οξύνει υπαρκτές διαρθρωτικές αδυναμίες της διοίκησης και παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας. Όμως η εργαλειακή της χρήση ως πασπαρτού για την ερμηνεία κάθε εγκληματικής συμπεριφοράς ενέχει έναν κίνδυνο: μια έξαρση «εθνικού πραγματισμού» που θα δικαιολογεί τα αίσχη εγκληματικών κυκλωμάτων στο όνομα της οικονομικής κρίσης. Με απλά λόγια, «ας κάνουμε τα στραβά μάτια, δεν είναι καιροί για εργασιακές πολυτέλειες».

Αν έτσι εξελιχθούν τα πράγματα, ό,τι ανεχθήκαμε και συγκαλύψαμε στο όνομα της ανάπτυξης (ας θυμηθούμε την επέκταση της μαύρης εργασίας και την πλήρη καταστρατήγηση των κανόνων ασφαλείας στα Ολυμπιακά εργοτάξια) θα μοιάζει ασήμαντο μπροστά σε όσα κινδυνεύουμε να καταπιούμε αδιαμαρτύρητα τον καιρό της ύφεσης.

Advertisements

One thought on “Σύγχρονες Ελληνικές μαφίες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s